Η εντερίτιδα είναι φλεγμονή του εντέρου που προκαλείται από πληθώρα αιτιών. Παράσιτα, ιοί, βακτήρια, ξένα σώματα, αλλαγές στην τροφή και αλλεργίες είναι οι πιο συνηθισμένες αιτίες. Η βασική εκδήλωση της φλεγμονής του εντέρου είναι η διάρροια, η οποία μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Η οξεία διάρροια μπορεί να κρατήσει για μια-δυο μέρες και να υποχωρήσει με τη χορήγηση ειδικής κλινικής δίαιτας για γαστρεντερικά προβλήματα, ιδιαίτερα αν οφείλεται σε κάποια αλλαγή στην τροφή ή σε στρες (π.χ. αλλαγή χώρου διαβίωσης, μεταφορά).
Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, όπως στην προσβολή από ιούς, βακτήρια, παράσιτα και σε αλλεργικές καταστάσεις, η διάρροια υφίσταται για αρκετές ημέρες και η κλινική εικόνα δεν βελτιώνεται χωρίς την παροχή ιατρικής βοήθειας.
Παράλληλα με τη διάρροια μπορεί να υπάρχουν και άλλα συμπτώματα, όπως εμετός, πόνος στην κοιλιά, πυρετός, αφυδάτωση ή απώλεια σωματικού βάρους.Σημαντική για την κατανόηση της αιτίας της διάρροιας είναι η γνώση του ιστορικού του ζώου, οπότε θα πρέπει οι ιδιοκτήτες να γνωρίζουν τι προηγήθηκε τις μέρες πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Για παράδειγμα, αν ο σκύλος έφαγε κάποιο ξένο σώμα τις προηγούμενες μέρες, αν βγαίνει βόλτα χωρίς λουρί, αν έγινε κάποια αλλαγή στην τροφή του ή αν ήρθε σε επαφή με κάποιο σκυλάκι που είχε παρόμοια συμπτώματα.
Παράλληλα με την κλινική εξέταση και τη λήψη ιστορικού, για να εντοπίσουμε την ακριβή αιτία της εντερίτιδας θα πρέπει να πραγματοποιήσουμε κάποιες εξετάσεις, όπως αιματολογικό έλεγχο, καλλιέργεια και παρασιτολογική εξέταση κοπράνων, ακτινογραφία και υπέρηχο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο εμβολιασμός προφυλάσσει από κάποιες ιογενείς εντερίτιδες, όπως είναι η παρβοίωση και η μόρβα. Σε ανεμβολίαστα κουτάβια η έντονη αιμορραγική διάρροια, η κατάπτωση και η ανορεξία θα πρέπει να ανησυχούν τους ιδιοκτήτες και να απευθύνονται στον κτηνίατρό τους, ώστε να γίνει έγκαιρη διάγνωση, καθώς οι ιώσεις που προαναφέραμε είναι απειλητικές ακόμα και για τη ζωή του κουταβιού.
Σε ό,τι αφορά τις διάρροιες βακτηριακής αιτιολογίας, η διάγνωση γίνεται μέσω της καλλιέργειας των κοπράνων και η θεραπεία είναι η χορήγηση της κατάλληλης αντιβίωσης. Κάποιος αριθμός βακτηρίων υπάρχει φυσιολογικά στα κόπρανα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται υπερανάπτυξη αυτών.
Σε ό,τι αφορά τις διάρροιες παρασιτικής αιτιολογίας, η διάγνωση γίνεται με την ειδική εξέταση των κοπράνων. Προληπτικά, δίνουμε στα ζώα μας κάθε τρεις μήνες αντιπαρασιτικά χάπια, έτσι ώστε να μην εκδηλωθούν συμπτώματα εντερικής παρασίτωσης, όπως διάρροια, εμφάνιση αίματος στα κόπρανα, κακή θρεπτική κατάσταση, κακή όψη τριχώματος. Επίσης, θα πρέπει να ελέγχεται και η παρασίτωση από ένα πρωτόζωο που ονομάζεται Giardia και αποτελεί συχνή αιτία διάρροιας.
Αν κάνοντας τις απαιτούμενες εξετάσεις παρατηρήσουμε ότι είναι καλές αλλά η διάρροια επιμένει, τότε θα πρέπει να γίνει υπέρηχος κοιλιάς, ώστε να διαπιστωθούν άλλα προβλήματα.
Αν όλα είναι καλά και η διάρροια επιμένει, τότε υποπτευόμαστε κάποια αλλεργικής αιτιολογίας χρόνια εντερίτιδα. Σε αυτές τις περιπτώσεις η χορήγηση υποαλλεργικής τροφής συνήθως λύνει το πρόβλημα. Επιβεβαίωση της νόσου γίνεται με λήψη ιστοτεμαχίου βλεννογόνου του εντέρου και βιοψία και στη συνέχεια ο κτηνίατρος καθορίζει αν θα χρειαστεί κάποια επιπλέον φαρμακευτική αγωγή.
ΕΛΕΝΑ ΚΑΡΑΓΓΕΛΗ, Κτηνίατρος, Αμπελόκηποι (Αθήνα)
