Αν δεν είχε αρρωστήσει ο Αιθίοπας δρομέας Βάμι Μπιράτου λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, το 1960, η ζωή του Αμπέμπε Μπικίλα ίσως να είχε κυλήσει διαφορετικά.
Ο 28χρονος φρουρός, που περπατούσε καθημερινά 20 χλμ. από το σπίτι του έως την Αντίς Αμπάμπα, όπου εργαζόταν, τράβηξε την προσοχή του Φινλανδού Ονι Νίσκανεν, που είχε προσληφθεί για σκάουτινγκ ταλέντων ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων.
Ο Μπικίλα έμαθε ότι μπήκε στην ομάδα λίγο πριν απογειωθεί το αεροπλάνο, οπότε δεν πρόλαβε να πάρει εξάρτυση για τη διοργάνωση, ούτε καν παπούτσια. Τα διαθέσιμα παπούτσια δεν του έκαναν – οπότε αποφάσισε να τρέξει τον μαραθώνιο ξυπόλητος. «Είμαι συνηθισμένος», έλεγε.
Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία. Ο ξυπόλητος Αιθίοπας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον μαραθώνιο στους Ολυμπιακούς της Ρώμης, ενώ επανέλαβε τον θρίαμβό του και στο Τόκιο τέσσερα χρόνια αργότερα – αλλά με παπούτσια αυτή τη φορά.
Σαν σήμερα, στις 25 Οκτωβρίου 1973, ο Μπικίλα έφυγε από τη ζωή από εγκεφαλική αιμορραγία, κατάλοιπο του αυτοκινητικού ατυχήματος που τρία χρόνια νωρίτερα τον καθήλωσε σε αναπηρική καρέκλα: «Οπως αποδέχθηκα τις νίκες μου, έτσι αποδέχομαι και την τραγωδία. Είναι μέρος της ζωής», είχε πει στωικά…
