Είδα στην «Εφ.Συν.» του Σαββατοκύριακου, στο τακτικό σημείωμα του Παύλου Μεθενίτη (το παρακολουθώ) «Τι σημαίνει; Από πού προέρχεται;» για την –πιθανότερη, κατά τον αρθρογράφο– προέλευση του επωνύμου: Μουσολίνι· από το γνωστό ύφασμα μουσελίνα· ένα είδος… υφαντή δηλαδή. Αυτά επ’ ευκαιρία της εθνικής μας επετείου. Που όμως έχει και αυτή την (ιστορική) προέλευσή της.
Ο στρατός μας βέβαια ανδραγάθησε στην Πίνδο και έγραψε το Αλβανικό Επος. Αλλά μόνο τυχαία ο Μουσολίνι, επίδοξος κυρίαρχος Βαλκανίων και Ανατολικής Μεσογείου, δεν επέλεξε την 28η Οκτωβρίου για μέρα εισβολής στη χώρα μας.
Οι δικτάτορες είναι ψωνισμένοι με τα σύμβολα σε βαθμό απροσδιόριστο· σύμβολο άλλωστε θεωρούν, πρώτο, τον εαυτό τους. Η 28η Οκτωβρίου ήταν για τους Ιταλούς φασίστες η κατεξοχήν μέρα-σύμβολο. Αρα και μέρα απαρχής της μωρόδοξης Νέας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που κουβαλούσε στην γκλάβα του ο δικτάτορας.
Αυτός είναι πιστεύω και ο μεγάλος θρίαμβος του ελληνικού στρατού, της αντίστασης των Ελλήνων, στην Πίνδο: Οτι δεν νίκησε απλώς τα «έξι εκατομμύρια λόγχες» των φασιστών. Αλλά κατανίκησε, τσαλάκωσε, την πιο μεγάλη μέρα, τη μέρα δόξας, του ιταλικού φασισμού.
Η 28η Οκτωβρίου δεν είναι μόνο μέρα-ορόσημο της νίκης μας επί των φασιστών. Είναι και μέρα-ορόσημο της συντριβής της φασιστικής 28ης Οκτωβρίου, που είναι και η ημερομηνία γέννησης του ιταλικού φασισμού, 18 χρόνια πριν.
Τότε, στις 28 Οκτωβρίου του 1922, ξεκίνησε η «Πορεία προς τη Ρώμη» και την αρπαγή της εξουσίας, από τους μελανοχίτωνες και λοιπούς άτακτους φασίστες. Που η μετέπειτα φασιστική προπαγάνδα τούς μεγαλοποίησε. Ενώ δεν ήταν παρά απολειφάδια μιας θλιβερής «στρατιάς Μπρανκαλεόνε», με επικεφαλής απόστρατους αξιωματικούς, του Μουσολίνι απόντος! Κατέφθασε στη Ρώμη, «νικητής και τροπαιούχος», τρεις μέρες μετά, με τραίνο, από το Μιλάνο…
