«Μόνο δύο Χριστοί υπάρχουν. Ο ένας βρίσκεται στον παράδεισο και ο άλλος παίζει στην Μπαρτσελόνα». Αυτή ήταν η ατάκα του Κρίστο Στόιτσκοφ, την εποχή που αγωνιζόταν στην Μπάρτσα και, φυσικά, αφορούσε τον εαυτό του.
Τεράστιος μπαλαδόρος, ένας από τους 2-3 κορυφαίους που έβγαλαν τα Βαλκάνια. Μπορούσε να σκοράρει με κάθε τρόπο, αλλά μόνο με το αριστερό του πόδι, αποτέλεσε (και αποτελεί) μια από τις πιο αμφιλεγόμενες φιγούρες στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Οταν, το 1989, έπαιξε αντίπαλος του Παναθηναϊκού με τη Σρέντετς (ή αλλιώς ΤΣΣΚΑ Σόφιας), ο Γιώργος Βαρδινογιάννης θέλησε να τον φέρει στην Ελλάδα. Ηλπιζε να το πετύχει με ευνοϊκούς όρους, όμως δεν θέλησε ποτέ να δώσει 1,5 εκατομμύριο δολάρια για έναν παίκτη που άναψε τσιγάρο στο γραφείο του, όπως λέει τουλάχιστον ο αστικός μύθος!
Δυστυχώς για τον Παναθηναϊκό και ευτυχώς για τον παίκτη, κάπου εκεί εμφανίστηκε η Μπαρτσελόνα, που τον απέκτησε και απογείωσε την καριέρα του. Χρυσή Μπάλα, Χρυσό Παπούτσι, πρωταθλήματα, κύπελλα και Τσάμπιονς Λιγκ είναι οι πιο βασικοί τίτλοι που πήρε ο Στόιτσκοφ.
Ομως αυτό που τον εδραίωσε στην κοινή γνώμη είναι η ηγετική παρουσία στο Μουντιάλ του 1994, όταν η μικρή Βουλγαρία έφτασε ώς τα ημιτελικά, αποκλείοντας την παγκόσμια πρωταθλήτρια, Γερμανία. Στη χώρα του λατρεύτηκε σαν Θεός κι αυτό δεν αλλάζει ώς σήμερα.
Ο Στόιτσκοφ είναι ένας αυθόρμητος τύπος, με τα καλά και τα κακά του, γι’ αυτό και δίχασε τον κόσμο. Δεν έχει διστάσει να τσακωθεί με προπονητές, διαιτητές, αντιπάλους, να παίξει ξύλο, να πει μια κουβέντα (μπινελίκι δηλαδή…) παραπάνω. Κάποτε πήγε για σαφάρι στην Αφρική, για να σκοτώσει ζώα. Κάποιος τον έπεισε, την έκανε τη βλακεία.
Από την άλλη, όσοι τον έχουν γνωρίσει προσωπικά, βάζουν το χέρι τους στη φωτιά πως πρόκειται για έναν ωραίο μα και ευαίσθητο τύπο. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχει βοηθήσει τους αδύναμους, που τους έχει υπερασπιστεί. Προχθές το βράδυ, βρέθηκε στο πάνελ μιας τηλεοπτικής εκπομπής ενός ισπανόφωνου σταθμού στις ΗΠΑ.
Οταν ρωτήθηκε για τις ρατσιστικές επιθέσεις των συμπατριωτών του (έγιναν χθες έξι συλλήψεις) κατά των Αγγλων παικτών, έβαλε τα κλάματα! Εκανε ώρα να συνέλθει και, μόλις βρήκε τη μιλιά του, τόνισε:
«Ενα αρχικό πλάνο είναι να μην ξαναμπούν αυτοί οι οπαδοί στα γήπεδα της χώρας. Ομως υπάρχει μια πιο ρηξικέλευθη λύση. Να τιμωρηθεί η ομοσπονδία μας, όπως έγινε με τους Αγγλους μετά το Χέιζελ. Πέντε χρόνια χωρίς αγώνες, χωρίς γήπεδο. Τότε ίσως βάλουν μυαλό όλοι».
