Συχνά χρειάζεται να «αποπερατώσουμε», να ολοκληρώσουμε ό,τι πρέπει να κάνουμε με έναν τρόπο που δεν είναι δικός μας, αλλά τον διδαχτήκαμε ή τον μιμηθήκαμε, προκειμένου «να τα βγάζουμε πέρα». Γιατί; Γιατί έτσι πρέπει∙ γιατί έτσι μάθαμε: ότι πρέπει να τελειώνουμε με τις δουλειές μας, καθώς μόνο τότε ίσως αισθανθούμε ασφαλείς και ικανοί.
Πιθανόν με αυτόν τον τρόπο να κάνουμε και δίαιτα. Είναι απολύτως φυσιολογικό. Αυτός εξάλλου είναι ο οικείος και γνώριμος τρόπος, όμως δεν είναι απαραίτητα και ο ταιριαστός σ’ εμάς.
Πόσες φορές δεν προσπαθήσαμε με μεγάλη προσήλωση και αφοσίωση να ακολουθήσουμε τις οδηγίες του ειδικού; Και πόσες άλλες φορές δεν καταλάβαμε ότι τελικά μας είναι αδύνατον να παραμείνουμε πιστοί σε αυτές τις οδηγίες για μεγάλο διάστημα;
Η αιτία της απιστίας αυτής είναι ακριβώς ότι η δίαιτα ακολουθήθηκε με τρόπο διεκπεραιωτικό. Οπως εκτελεί κανείς μια εντολή υποχρεωτική. Κι όλοι ξέρουμε πως η εκτέλεση ασκεί πίεση, με αποτέλεσμα να φθίνουν οι αντοχές.
Αυτή η αίσθηση αναποτελεσματικότητας που συχνά συνοδεύει την προσπάθεια απώλειας βάρους είναι αναπόφευκτα συνδεδεμένη με τον τρόπο που αντιμετωπίζει κανείς την εφαρμογή της δίαιτάς του.
Οταν «μπαίνει» σε δίαιτα, μοιάζει να μπαίνει σε ένα σπίτι, και μάλιστα σπίτι περιορισμένων τετραγωνικών, από το οποίο του απαγορεύεται να βγει έξω, ούτε καν στην αυλή δεν επιτρέπεται να ξεμυτίσει, και μοιάζει να είναι αναγκασμένος να κινείται στους ίδιους χώρους διαρκώς και να κάνει τα ίδια πράγματα συνέχεια.
Πόσο αντέχει κάποιος να ζει εσώκλειστος; Τόσο όσο μέχρι να έρθει η ημέρα που θα ανοίξει την πόρτα και θα βγει από το σπίτι και θα αρχίσει να τρέχει και να περπατά άσκοπα στους δρόμους και ασταμάτητα, γιατί του έχει λείψει ο έξω κόσμος.
Αν παρομοιάσουμε, λοιπόν, «το σπίτι» με τη διαδικασία της δίαιτας, θα δούμε ίδιες διαδρομές, στα ίδια δωμάτια, τις ίδιες ώρες, με τον ίδιο βηματισμό, και τις ίδιες ευθύνες, ξεσκόνισμα, σφουγγάρισμα, πλύσιμο, τακτοποίηση. Να πρέπει να ζει κανείς εκεί μέσα με έναν τρόπο ζωής όχι στα μέτρα του, ούτε της αρεσκείας του. Αυτό όμως θεωρεί πως πρέπει να κάνει.
Η εμπειρία μου τόσα χρόνια με έχει διδάξει πως είναι πολύ βοηθητικό να καταλάβει ο καθένας με διαταραχή βάρους πως έχει να ΕΠΙΛΕΞΕΙ.
Πέρα από το ότι όλοι γνωρίζουμε πως χωρίς τακτικά γεύματα δεν παίρνει ενέργεια ο οργανισμός μας, χωρίς τα φρούτα και τα λαχανικά δεν λαμβάνει την απαραίτητη θρέψη, ενώ καταναλώνοντας επεξεργασμένες τροφές βλάπτεται η υγεία του, και συνάμα παχαίνει, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως αυτή που είναι πιο ισχυρή και κινεί τα νήματα δεν είναι η γνώση, αλλά η επιθυμία γεύσης.
Οταν αυτές οι δυο κονταροχτυπιούνται, νικήτρια είναι πάντα η πολυφαγία! Αυτή τα σαρώνει όλα, είτε ο υπέρβαρος δρα αντιδραστικά στο «πρέπει» είτε εξαναγκάζοντας τον εαυτό του σε αυτό.
Στο πρώτο στάδιο, λοιπόν, της απώλειας βάρους ο υπέρβαρος έχει να ανακαλύψει πως μπορεί να κινηθεί με οποιονδήποτε τρόπο τον ΒΟΛΕΥΕΙ! Να φάει τη σαλάτα του ή να μην τη φάει. Να βρει όσπρια να καταναλώσει ή να μην ασχοληθεί και να μην τα καταναλώσει, να φάει τα δημητριακά του ή να μην τα πλησιάσει.
Από τη μια, πρέπει να έχει τη γνώση της σωστής διατροφής σαν πυξίδα και, από την άλλη, να βιώσει ότι μπορεί να παραλείψει, να κακοφάει, να έχει πολυφαγίες, να κάνει λάθη διατροφικά, να κάνει αυτά που μπορεί και αυτά που αντέχει.
Μέχρι να φτάσει στο σημείο να καταλάβει πως είναι πιο σημαντικό να καταφέρει να φάει τα φρούτα του κι ας μην τα φάει στην προτεινόμενη ώρα πρόσληψής τους, να καταλάβει ότι κατάφερε να φάει ψάρι κι ας ήταν τηγανητό ή ότι, μέχρι να κλείσει η μέρα, χρειάζεται να καταναλώσει όλα τα θρεπτικά τρόφιμα της ημέρας που έχει ανάγκη ο οργανισμός του, και αν δεν μπόρεσε στη διάρκειά της, ας τα φάει όλα μαζί το βράδυ κι ας βαρυστομαχιάσει…
Ας λειτουργήσει σύμφωνα με τις αντοχές του. Γιατί μόνο έτσι συνειδητοποιεί ότι επιλέγει αυτός ο ίδιος. Οσο χρόνο κι αν του πάρει. Να κατανοήσει πως, με οποιονδήποτε βολικό για εκείνον τρόπο, έχει τη δυνατότητα να κινηθεί χωρίς συνέπειες, κόστος ή τιμωρίες.
Εξάλλου αυτό αξίζει να διαπιστώσει, ότι δηλαδή βρήκε έναν δικό του τρόπο κι ας βγήκε εκτός προδιαγραφών ώρας, ας έχει καταστρατηγήσει «το γράμμα του νόμου» (εν προκειμένω της δίαιτας). Και μετά θα έρθει η επιλογή της γνώσης και η απόλυτη εφαρμογή της σωστής διατροφής.
Γιατί, κακά τα ψέματα, ο παχύσαρκος, όταν είναι σε περίοδο δίαιτας, μοιάζει να είναι εσώκλειστος σε ένα άβολο σπίτι, κι όταν είναι σε περίοδο πάχυνσης, μοιάζει να είναι άστεγος! Και επιτέλους πρέπει να χτίσει ο ίδιος το σπίτι του, όπως του αρέσει. Στα μέτρα του!
ΤΙP 1
Το άλλο όνομα του βασιλικού είναι «βότανο του Αγίου Ιωσήφ», ενώ η επιστημονική του ονομασία είναι «Ωκιμον το βασιλικόν – Ocimum basilicum». Το φυτό διαθέτει μια σειρά από αιθέρια έλαια. Στην ευγενόλη οφείλει τη μυρωδιά του που μοιάζει με εκείνη του γαρίφαλου. Στην κιτράλη οφείλει τη μυρωδιά κίτρου που έχουν κάποια είδη του.
ΤΙP 2
Λέγεται πως, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος γύρισε από την εκστρατεία του στις Ινδίες, μεταξύ άλλων, έφερε και τον βασιλικό μαζί του. Οι αρχαίοι Ελληνες δεν εκτιμούσαν το φυτό, καθώς πίστευαν ότι οι σκορπιοί προτιμούσαν να φωλιάζουν κάτω από τις γλάστρες του και ότι η έντονη μυρωδιά του ήταν είδος κατάρας. Τον θεωρούσαν λοιπόν σημάδι θανάτου.
ΤΙP 3
Το τσάι από βασιλικό βοηθάει στην πέψη και καταπραϋνει το έντερο. Το αιθέριο έλαιο του βασιλικού ανακουφίζει από τον βήχα, τη γρίπη και το κρύωμα, την κατάθλιψη και την ατονία και καταπραΰνει από τα τσιμπήματα από τα έντομα και τα φίδια.*
* Οι πληροφορίες είναι από το https://enallaktikidrasi.com/2016/05/vasilikos-idiotites-tropos-chrisis/
-320x213.jpg)
