Η διαχείριση του Δώνη και ο… εγκλωβισμός του Ολυμπιακού

Τέτοια ντέρμπι ο Γιώργος Δώνης τα έχει φάει με το κουτάλι. Και έτσι και αλλιώς. Και ως παίκτης και ως προπονητής. Ως εκ τούτου είχε εξ αρχής αβαντάζ έναντι του ομολόγου του στον πάγκο του Ολυμπιακού Πέδρο Μαρτίνς στο κομμάτι της ψυχολογικής προετοιμασίας των δύο ομάδων.


Το μαρτύρησε και στη συνέντευξη Τύπου μετά το «αιώνιο» ντέρμπι, λέγοντας πως η ομιλία που έκανε στους παίκτες του ήταν ότι σε αυτά τα ματς δεν μετράει ούτε η φόρμα ούτε τα προηγούμενα αποτελέσματα. Παρά μόνο ποιος θα το θέλει πιο πολύ. Ποιος θα πηγαίνει στην μπάλα πρώτος, ποιος θα δώσει και την ψυχή του περισσότερο στο γήπεδο. Μόνο τότε μπορείς να πάρεις θετικό αποτέλεσμα. Το μετέδωσε στους παίκτες του Παναθηναϊκού και στην πράξη, όπως φάνηκε ξεκάθαρα στο χορτάρι.

Εκτός όμως από την άριστη ψυχολογική προετοιμασία των παικτών, ο προπονητής του Παναθηναϊκού ξαναβρήκε τον πολύ καλό του εαυτό και προπονητικά-τακτικά. 
Ηταν μακράν το καλύτερό του διάβασμα στο φετινό πρωτάθλημα και ένα από τα καλύτερά του σε όλη την έως τώρα καριέρα του στο «τριφύλλι».

Τόσο στην τακτική προετοιμασία όσο και στη διαχείριση του ντέρμπι κατά τη διάρκειά του, που ασφαλώς μόνο εύκολη δεν ήταν έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα.

Με τον Ολυμπιακό να σκοράρει στη μοναδική υποσχόμενη ευκαιρία που δημιούργησε στο ματς, λίγο πριν από το ημίχρονο, τον Μακέντα να χάνει πέναλτι στο ξεκίνημα του δεύτερου και με όλες τις συγκυρίες κόντρα πριν από τη λύτρωση στο 90’.

Από πάσα άποψη ήταν εξαιρετική η παρουσία του Δώνη και δικαιούται τα εύσημα.

Πρώτον, είχε διαβάσει άριστα τον Ολυμπιακό και «εγκλώβισε» την παραγωγική λειτουργία του. Επέλεξε στρατηγικά να μείνει πίσω από την μπάλα σε 4-4-2 με τρεις «σφιχτές» ζώνες, με συνοχή «μπετόν» και άψογο αμυντικό τρανζίσιον (επιστροφές).

Με σχέδιο τις μεγάλες μπαλιές στην πλάτη της άμυνας προς τους δύο επιθετικούς, για την αποφυγή του πρέσινγκ στο κέντρο, με ξαφνικά στοχευμένα ανεβάσματα και πίεση όταν ο Σεμέντο είχε την μπάλα. Με πολλούς παίκτες στα άκρα για να εμποδίσει την ανάπτυξη και την παραγωγή των «ερυθρόλευκων», που πλην του γκολ δεν είχαν ευκαιρία.

Δεύτερον, με την ενδεκάδα που παρέταξε και το ρίσκο της παρθενικής παρουσίας του Σένκεφελντ σε αυτή δικαιώθηκε μέχρι κεραίας.

Ο Ολλανδός στόπερ ήταν επιβλητικός στο ντεμπούτο του και μάλιστα σε ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, αποτελώντας τον κορυφαίο της άμυνας και ενός εκ του ντέρμπι συνολικά. Για την ακρίβεια, εντυπωσίασε! 


Τρίτον, η είσοδος νωρίς, στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου, του 19χρονου Περέα αντί του Κολοβού, που δεν έβγαλε φρεσκάδα και δείχνει ακόμα βαρύς, ήταν καταλυτική στην εξέλιξη του ντέρμπι.

Ο Περέα ήταν η κίνηση που άλλαξε άρδην την εικόνα και γύρισε σαφώς τον διακόπτη στο πράσινο.

Τέταρτον, το ρίσκο που πήρε με τον Μπουζούκη δεύτερο κεντρικό χαφ δίπλα στον Κουρμπέλη και τον Μολό με τον Μπεκ στα δύο άκρα από το 70’, ολοκληρώνοντας πρόωρα τις αλλαγές του.

Ελάχιστοι θα το τολμούσαν. Ο Δώνης το τόλμησε και ο τολμών νικά. Εστω και στο 90’.