Οι συγκρούσεις στο Παρίσι το Σαββατοκύριακο θύμισαν ότι η εξεγερσιακή ορμή των «κίτρινων γιλέκων» παραμένει ενεργή εστία φωτιάς που ανά πάσα στιγμή μπορεί να προκαλέσει γενικευμένη αναζωπύρωση με απρόβλεπτες επιπτώσεις για τη Γαλλία και την Ε.Ε.-ευρωζώνη.
Ο Μακρόν, σε αντίθεση με τον περσινό αιφνιδιασμό του, έχει πλήρη επίγνωση της επικινδυνότητας της κατάστασης, όπως το πιστοποιεί η δυσανάλογη σε σχέση με τον όγκο των κινητοποιήσεων καταστολή. Τα επεισόδια στο Παρίσι είχαν σημείο αναφοράς τις διαδηλώσεις για την κλιματική αλλαγή οι οποίες συστέγασαν διαμαρτυρίες για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού.
Από ό,τι φαίνεται, η ασύντακτη εξεγερσιακή δυσαρέσκεια στη Γαλλία επιβίωσε των θερινών διακοπών και τον προσεχή Νοέμβριο θα κλείσει ένας χρόνος των κινητοποιήσεων των «κίτρινων γιλέκων».
Το εξεγερσιακό προσάναμμα στους δρόμους του Παρισιού και των μεγάλων πόλεων της Γαλλίας που δεν λέει να σβήσει, από ό,τι φαίνεται, θα είναι για τους επόμενους μήνες η άγνωστη μεταβλητή των πολιτικών συσχετισμών και ισορροπιών, εν όψει και των αυτοδιοικητικών εκλογών της άνοιξης.
Είναι σαφές ότι ο Μακρόν έχει εξαντλήσει κάθε περιθώριο δημοσιονομικής απόκλισης από τους κανόνες λειτουργίας της ευρωζώνης.
Περαιτέρω χαλάρωση για εκτόνωση της κοινωνικής δυσαρέσκειας θα προκαλούσε προβλήματα ανάμεσα στο Παρίσι από τη μια μεριά και τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο από την άλλη.
Θα βραχυκύκλωνε, αν δεν ακύρωνε την προσπάθεια του Μακρόν να δημιουργήσει ένα κλίμα εμπιστοσύνης, ώστε το Βερολίνο να δει θετικά την προοπτική επανεκκίνησης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Είναι φανερό ότι αν δεν υπάρχουν αλλά περιθώρια παροχών για την εκτόνωση της κοινωνικής δυσαρέσκειας δεν μένει άλλη προσέγγιση από την ασύμμετρη καταστολή των εξεγερσιακών κινητοποιήσεων. Ασύμμετρη σε όγκο και σε βιαιότητα σε βαθμό που να νομιμοποιείται το ερώτημα αν η πρωτοφανής στην πρόσφατη ιστορία της Γαλλίας καταστολή τροφοδοτεί, αντί να αναχαιτίζει, την εξεγερσιακή δυναμική.
Ετσι αποδυναμώνεται στην πράξη στους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς η μοναρχικού τύπου προεδρία που εξασφαλίζει θεωρητικά στη Γαλλία τη σταθερότητα και προβλεψιμότητα η οποία δεν υπάρχει σήμερα στη Γερμανία, τη Βρετανία, την Ιταλία, την Ισπανία και σε άλλες χώρες.
-320x213.jpg)
