Ενα από τα χειρότερα ξεκινήματα στην πρόσφατη ιστορία της κάνει η Τότεναμ, η οποία τα τελευταία χρόνια είχε παγιωθεί στις ισχυρές δυνάμεις, στο Big-6 του αγγλικού ποδοσφαίρου.
Αν και είναι πάρα πολύ νωρίς για επικρίσεις και συμπεράσματα, στην Πρέμιερ έχει μόλις οκτώ πόντους σε έξι αγώνες (είναι στο -10 από την κορυφή), την περασμένη εβδομάδα έφερε 2-2 με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο, αφενός χάνοντας προβάδισμα δύο τερμάτων, αφετέρου παίζοντας άσχημα και ως κερασάκι ήρθε ο προχθεσινός αποκλεισμός από την Κόλτσεστερ (ομάδα Δ’ κατηγορίας) στο Λιγκ Καπ!
Ο κόσμος της ομάδας είναι ανάστατος, απογοητευμένος και οι λόγοι είναι δύο. Ο πρώτος αφορά την περσινή πορεία ώς τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, που αυτόματα ανέβασε τον πήχη των προσδοκιών, και ο δεύτερος τη μεταγραφική πολιτική του συλλόγου.
Από τον Ιανουάριο του 2018 μέχρι το φετινό καλοκαίρι, οι «πετεινοί» δεν είχαν κάνει καμία μεταγραφή, με -δικαιολογημένο- πρόσχημα την κατασκευή του υπερπολυτελούς γηπέδου τους. Φέτος ξοδεύτηκαν γύρω στα 120 εκατομμύρια ευρώ, όμως δεν έγινε καμία μεταγραφική υπέρβαση τύπου Ντιμπάλα, που θα ανέβαζε επίπεδο την ομάδα.
Τα πυρά της κριτικής πέφτουν πάνω στον μεγαλομέτοχο Ντάνιελ Λίβι. Ο 57χρονος Αγγλος, εβραϊκής καταγωγής, παράγων εδώ και χρόνια, δείχνει να μην παρασύρεται από το δημόσιο αίσθημα που απαιτεί σπατάλες. Παρ’ όλα αυτά, πρόπερσι, προαναγγέλλοντας τη σφιχτή οικονομική πολιτική ενόψει νέου γηπέδου, υποσχέθηκε μεγάλες μεταγραφές όταν αυτό ολοκληρωθεί.
Κάτι τέτοιο δεν συνέβη και ο Λίβι κλήθηκε να απολογηθεί στα ΜΜΕ. «Εύκολα μπορεί κάποιος να ξοδέψει χρήματα για ποδοσφαιριστές. Κανείς δεν ξέρει αν θα είχαμε καλύτερη αρχή φέτος αν παίρναμε περισσότερους παίκτες. Αυτό που γνωρίζω εγώ είναι ότι ο σωστός τρόπος είναι να χτίζεις μια ομάδα εκ θεμελίων». Κάπως έτσι έβαλε νέο «φρένο» στα όνειρα των οπαδών, που υπολόγιζαν στην ενίσχυση αστέρων του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Ο Λίβι έχει κάνει πέρασμα και από την Ελλάδα. Μέσω της εταιρείας ENIC είχε αναλάβει την ΑΕΚ έως το 1999, ακολουθώντας την ίδια ουσιαστικά οικονομική τακτική. Τότε παρέδωσε τις μετοχές στον Δημήτρη Μελισσανίδη. Οποιαδήποτε σημερινή σύγκριση ή συνειρμός στις δύο ιστορίες είναι καθαρά συμπτωματικά…
