Πρώτα οι εξαγγελίες και μετά οι στατιστικές

Καμία απολύτως διάθεση αντιπολίτευσης. Το θέμα: απελπισμένοι συνάνθρωποι, είναι πάρα πολύ σοβαρό για να το εμπλέξεις στα γρανάζια μιας αυτάρεσκης αντιπολίτευσης, όπως κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη σημερινή κυβέρνηση της 7ης Ιουλίου ή, όπως κάνει η σημερινή κυβέρνηση για την προ της 7ης Ιουλίου κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, δεν ξέρω πόσο έχει γίνει αντιληπτό, αλλά η (αυτοδύναμη!) κυβέρνηση της Ν.Δ. του Μητσοτάκη παραμένει αμετακίνητη στις προ της 7ης Ιουλίου θέσεις της, ότι για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. Λες και τα «στραβά» του ΣΥΡΙΖΑ είναι κατατεθειμένα σε κάποια συστημική τράπεζα, από τα οποία μπορεί η Ν.Δ. να τραβάει –και να κυβερνάει– ολόκληρη τετραετία.

Τι πιστεύω εντέλει; Απαράσκευοι. Απροετοίμαστοι. Μπήκαν στον χορό με γενικές «αρχές» και «θέσεις», από πολύ παλιά «τεφτέρια». Τώρα, που είδαν την πραγματικότητα (και τα σοβαρά κενά που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ, να τα λέμε κι αυτά) και καλούνται να δώσουν λύσεις, πρώτα εξαγγέλλουν και μετά βλέπουν τι λένε οι στατιστικές, τι υπαγορεύει (αν το βλέπουν αυτό) η κοινή λογική, ποιες πολιτικές, πετυχημένες ή αποτυχημένες, εφαρμόστηκαν, τέλος –βασικό–, τι λέει για το θέμα η «κεφαλή» της Ε.Ε., ποια η πολιτική της και πού κάνει το κορόιδο και πετάει το μπαλάκι σε μας και στην Τουρκία, διά της εξωφρενικής, ομοίως και απάνθρωπης, μεθόδου των επαναπροωθήσεων, που τη λογαριάζουν, κυρίως, οικονομικά και… τριτευόντως ανθρωπιστικά. Τυχαία, άκουσα τον Γεωργιάδη, σε τηλεοπτική συζήτηση («Attica», Δευτέρα). Αυτά έλεγε, καμαρώνοντας!

Τώρα (δεν ξέρω με ποια στοιχεία…), βαφτίζουν τους πρόσφυγες, μετανάστες, οπότε, από μετανάστες θα γίνουν (αναποφεύκτως) κρατούμενοι και, κάπως έτσι… απλουστεύουν τα πράγματα… Νομίζουν! Δεν είναι τόσο η απανθρωπιά· μη ζητάμε πολλά! Είναι ότι με όσα σχεδιάζουν, θα χειροτερέψουν τα πράγματα. Μόνον αυτοί δεν το βλέπουν!