«Πόλος έλξης για τους νέους» για 45 χρόνια

Χιλιάδες νέοι αλλά και άνθρωποι όλων των ηλικιών έδωσαν και φέτος ένα δυναμικό «παρών» στο επετειακό 45ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή, που ολοκληρώθηκε προχθές Σάββατο 21/9. Εκδηλώσεις έγιναν τους τελευταίους μήνες ανά την Ελλάδα με αποκορύφωμα αυτών το τριήμερο 19-21 Σεπτεμβρίου στο πάρκο Τρίτση.

«Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ, παρ’ όλο που είναι πλέον 45 ετών, παραμένει πάντα φρέσκο, εξελίσσεται χρόνο με τον χρόνο, κερδίζει σε πολυμορφία, παίρνοντας υπόψη του τις σύγχρονες ανησυχίες και τους προβληματισμούς της νέας γενιάς», είπε στην τελική, μεγάλη ομιλία του ο γ.γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, απέναντι σε ένα μεγάλο κοινό, που κρατώντας σημαίες του κόμματος, φώναζε συντονισμένα συνθήματα («ΚΚΕ, το κόμμα σου λαέ!», «Ενας αιώνας αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία» κ.ά.).

«Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό, ούτε εύκολο», συνέχισε ο γ.γ. Πράγματι, δεν είναι ούτε μικρό πράγμα ούτε εύκολο, ούτε το να είσαι κόμμα 100 και πλέον ετών (είναι το ιστορικότερο στην Ελλάδα) ούτε να υπάρχεις συγκεντρώνοντας δεκάδες χιλιάδες κόσμου – υποστηρικτές αλλά και όσους θέλουν να μάθουν για το κόμμα, το παρόν και την ιστορία του.

Ειδικά το Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή φέρει τη δική του ιστορία και όπως είπε και ο γραμματέας του Κ.Σ. της ΚΝΕ, Νίκος Αμπατιέλος, «το φεστιβάλ μας είναι μια εικόνα από το όμορφο μέλλον που θέλουμε να χτίσουμε, από την κοινωνία για την οποία παλεύουμε».

Αυτή η εικόνα φέτος «χτίστηκε» μέσα από εξαιρετικά αφιερώματα, ομιλίες, ειδικές εκδόσεις, συναυλίες αφιερωμένες σε σπουδαίους καλλιτέχνες και ποιητές, εκθέσεις και συζητήσεις. Είχε πράγματι «ζωή, συλλογικότητα, κοινή δράση, δημιουργία, δουλειά σχεδιασμένη, ενταγμένη σε έναν κοινό στόχο, ευθύνη και διάθεση για να γίνει ό,τι καλύτερο», όπως επίσης είπε στη δική του ομιλία ο γραμματέας της ΚΝΕ.

«Kόκκινο στη νύχτα»

Πράγματι, το φετινό φεστιβάλ ήταν πολύχρωμο, δυναμικό, ανανεωμένο και εξαιρετικά ενημερωτικό. Οπως πάντα, έτσι και τώρα, η μουσική ήταν συνεχώς «παρούσα». Δεν είναι τυχαίο πως ο ίδιος ο Δ. Κουτσούμπας αναφέρθηκε στον πρόωρα χαμένο Λαυρέντη Μαχαιρίτσα (συμπαραστάτη του φεστιβάλ), λέγοντας πως «αυτά τα 45 χρόνια, στο σανίδι του φεστιβάλ έχουν ανέβει και έχουν “ρίξει κόκκινο στη νύχτα” οι καλύτεροι εκπρόσωποι όλων των μορφών τέχνης της χώρας μας, όπως ένας πολύ καλός φίλος του φεστιβάλ που έφυγε πρόσφατα από κοντά μας, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας».

Φέτος, στη σκηνή ανέβηκαν δεκάδες καλλιτέχνες. Από τον Γιώργο Μάγγα, τη Γιώτα Βέη, τη Φωτεινή Βελεσιώτου, τα Κίτρινα Ποδήλατα κ.ά. έως τους Γιώργος Νταλάρα και Μίλτο Πασχαλίδη που έκαναν ειδικό μουσικό αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου. Ο κολλητός φίλος και μουσικός συνοδοιπόρος του Λ. Μαχαιρίτσα, Διονύσης Τσακνής, ήταν επίσης εκεί, τραγούδησε Τζον Λένον, μίλησε για την παρουσία του από το 1975 στο ξεκίνημα του μοναδικού αυτού νεανικού πολιτικού-πολιτιστικού θεσμού, αλλά και για την εμφάνισή του από το 1992 και για πολλά χρόνια στο φεστιβάλ μαζί με τον φίλο του Λαυρέντη.

Μαζί τους ήταν οι Κώστας Θωμαΐδης, Μαριάννα Πολυχρονίδη, Πολυξένη Καράκογλου και Γιώργος Μεράντζας που τραγούδησαν επαναστατικά τραγούδια και μελοποιημένη ποίηση. Ο ηθοποιός Γιώργος Κιμούλης διάβασε κείμενα του Μπ. Μπρεχτ καλώντας «αυτό που έχετε απαρνηθείτε το και πάρτε αυτό που σας αρνούνται» και ερμήνευσε τραγούδια από τη θεατρική παράσταση «Μάνα» του Μπρεχτ που ανέβηκε στην Ελλάδα το 1975 (δηλαδή την πρώτη χρονιά του Φεστιβάλ ΚΝΕ).

Η ενορχήστρωση έγινε από τον Θάνο Μικρούτσικο, ο οποίος ήταν συνεχώς παρών σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας διευθύνοντας μουσικούς και ερμηνευτές και παίζοντας ο ίδιος. Στο τέλος της δεύτερης μέρας, όλοι οι ερμηνευτές συναντήθηκαν στη σκηνή για το τέλος της συναυλίας και μαζί τους ανέβηκε και ο Μίλτος Πασχαλίδης που ακολουθούσε στο πρόγραμμα της Κεντρικής Σκηνής, για να ενώσουν τη φωνή τους σε διεθνιστικά τραγούδια όπως το «Bella ciao».

Εφοδος στον ουρανό

Αρκετές ήταν και οι θεματικές εκθέσεις και συζητήσεις στα περίπτερα του φεστιβάλ, όπου υποδέχονταν τους επισκέπτες με το κάλεσμα των Μαρξ, Ενγκελς «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε» που είχε γραφτεί σε ένα τεράστιο ταμπλό. Ο επισκέπτης μπορούσε να περιηγηθεί στην έκθεση με σπάνιο αρχειακό υλικό (οπτικό, φωτογραφικό και ακουστικό).

Από την ίδρυση της Πρώτης Διεθνούς το 1864 και το πνευματικό της παιδί την Παρισινή Κομμούνα, έως την αυτοδιάλυσή της μετά την έντονη ιδεολογική διαπάλη στο εσωτερικό της, τη δράση της Δεύτερης Διεθνούς (που καθιέρωσε την Εργατική Πρωτομαγιά), τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση και την Τρίτη Διεθνή (1919), που βοήθησε στην ανάπτυξη του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος – και όλα αυτά με τη δέουσα κριτική ματιά, ώστε να μπορούν να βγουν πρόσφορα συμπεράσματα και για το σήμερα.

Δεν ήταν τυχαίο πως στον χώρο δέσποζε μια μακέτα (σε κλίμακα 1 προς 200) του «Πύργου του Τάτλιν», του μνημείου που δημιούργησε ο Β. Τάτλιν για την Τρίτη Διεθνή και συμβόλιζε ακριβώς την «έφοδο προς τον ουρανό», αναπαριστώντας τη σπειροειδή εξέλιξη της Ιστορίας (μια παρόμοια εγκατάσταση είχε στηθεί και σε ένα από τα πρώτα Φεστιβάλ της ΚΝΕ).

Ο πάγος έσπασε

Με το σύνθημα «ο πάγος έσπασε» (που συμβολικά αναγραφόταν σε ένα διαφανές υλικό σαν πάγο), οι επισκέπτες συνέρρεαν στην «κόκκινη πλατεία» που είχε στηθεί για να φιλοξενήσει τις εκδηλώσεις του 45ου Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή. Εκεί μαζεύονταν υπογραφές τόσο «ενάντια στην ανανέωση της επικίνδυνης συμφωνίας Ελλάδας-ΗΠΑ για τις αμερικανικές βάσεις» όσο και για το «κοινό ψήφισμα καταδίκης της νέας αντικομμουνιστικής επίθεσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης που εκδηλώθηκε με το κατάπτυστο αντικομμουνιστικό κοινό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου» (αυτό το τελευταίο το συνυπέγραψαν και οι 36 Οργανώσεις Νεολαίας του εξωτερικού που παραβρέθηκαν στο φεστιβάλ).

Μάλιστα, η συλλογή υπογραφών ενάντια στις βάσεις θα συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες, έως τις 2 Οκτωβρίου, οπότε και θα πραγματοποιηθούν η μεγάλη συγκέντρωση στο πάρκο Ελευθερίας (19.00) και η πορεία στην αμερικανική πρεσβεία, στην οποία καλεί η Επιτροπή Αγώνα ενάντια στην ελληνοαµερικανική συµφωνία για τις Στρατιωτικές Βάσεις.

Κλείνοντας το τριήμ

ερο των εκδηλώσεων, στην ομιλία του ο Δ. Κουτσούμπας αφ’ ενός αναφέρθηκε στη Ν.Δ., η οποία «μπήκε με φορά, αποφασισμένη να τελειώνει με τις αντιλαϊκές εκκρεμότητες που άφησε πίσω του ο ΣΥΡΙΖΑ» και αφ’ ετέρου τόνισε πως «το φεστιβάλ αποτελεί πόλο έλξης για τους νέους, γιατί όταν όλοι τούς λένε ότι “δεν αλλάζουν τα πράγματα”, αυτό προβάλλει άλλη άποψη: με τους αγώνες, τα όνειρά μας, τη δύναμή μας μπορούμε να χτίσουμε έναν κόσμο λεύτερο, ανοιχτό, γεμάτο ελπίδα, τον Σοσιαλισμό!»