Η δυστοπική εικόνα του Κυριάκου για το δημόσιο Πανεπιστήμιο

Αποκαλυπτική της πολιτικής βούλησης της Νέας Δημοκρατίας για την αποδόμηση των δημόσιων ΑΕΙ προς όφελος της ιδιωτικοποίησης και της Ανώτατης Εκπαίδευσης –σε συνάρτηση με την προώθηση ισχυρών οικονομικών συμφερόντων– ήταν η εισήγηση του πρωθυπουργού στη χθεσινή συνεδρίαση της Ολομέλειας.

Ούτε στο Χόλιγουντ οι εικόνες που περιέγραψε ο πρωθυπουργός

Δίνοντας την εικόνα ενός «απλού, πρωτοετή φοιτητή» που φτάνει για πρώτη φορά στη σχολή του στο κέντρο της πόλης γεμάτος δέος, χαρά και δίψα για μάθηση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αφηγήθηκε την επόμενη σκηνή:

«Και τι συναντά; Σίγουρα θα αισθανθεί αμήχανα βλέποντας άγνωστους να μπαινοβγαίνουν στις αίθουσες και βρίσκοντας κλειστή τη βιβλιοθήκη. Το ίδιο και τη Γραμματεία της σχολής, οι υπάλληλοι της οποίας φοβήθηκαν κάποια επεισόδια. Περπατώντας μετά, στους βρόμικους διαδρόμους, θα αναρωτηθεί αν όποιος θέλει μπορεί να γράφει στους τοίχους. Και σίγουρα θα αγανακτήσει διαπιστώνοντας ότι και το εργαστήριο, που τόσο ήθελε να δει, έχει βάλει και αυτό λουκέτο…

Μια ανακοίνωση θα τον ειδοποιήσει ότι τα μαθήματα μεταφέρονται γιατί αρκετές αίθουσες έχουν καταληφθεί. Μέχρι να φτάσει στο πτυχίο του, ο φοιτητής αυτός θα έχει δει: ολόκληρες πτέρυγες στα χέρια ποικιλώνυμων οργανώσεων. Ναρκωτικά να κυκλοφορούν από χέρι σε χέρι. Υπόγεια γεμάτα από μολότοφ και κουκούλες. Το τεχνικό προσωπικό του Πανεπιστημίου να βάφει και να ξαναβάφει μάταια τους τοίχους. Και καθηγητές να καθυβρίζονται, ακόμη και να χτίζονται μέσα στα γραφεία τους.

»Ο ίδιος είναι τώρα διπλωματούχος. Ασυνείδητα, ύστερα από τέσσερα χρόνια θα έχει συμβιβαστεί με κάτι πολύ απειλητικό: ότι αυτή και μόνον αυτή είναι η πραγματικότητα του ελληνικού πανεπιστημίου! Πραγματικότητα που έχει γίνει, πλέον, παγιωμένο καθεστώς. Μια “κανονικότητα” της οποίας δυστυχώς ο κανόνας είναι η παρέκκλιση.

»Ο φοιτητής αυτός μπορεί να είναι μεταξύ εκείνων των πολλών που συνεχίζουν τις σπουδές τους στο εξωτερικό. Και εκεί θα βιώσει τη μεγάλη απογοήτευση – ίσως και τη μεγάλη ντροπή […]. Και θα αντιληφθεί ότι ο περιθωριακός εκεί, είναι πράγματι στο περιθώριο. Ενώ εδώ έχει εγκατασταθεί στο επίκεντρο της πανεπιστημιακής ζωής. Ο φοιτητής μας θα νιώσει τότε αδικημένος […]. Θα συμπεράνει ότι η ελευθερία μέσα στο πανεπιστήμιο κάθε άλλο παρά ασυμβίβαστη είναι με την ομαλή λειτουργία του […]. Και τότε, δυστυχώς, το πιθανότερο είναι ο φοιτητής μας να αποφασίσει να μείνει στο κράτος που τον υποδέχτηκε – και να μη γυρίσει στην Ελλάδα…».

Στη δευτερολογία του ο κ. Μητσοτάκης παραδέχτηκε την υπενθύμιση του Αλ. Τσίπρα (κατά τη διάρκεια της δικής του παρέμβασης) για τις αθρόες, πλέον, διεθνείς διακρίσεις των ελληνικών πανεπιστημίων, την επιβράβευση των διδασκόντων τους αλλά και την προαγωγή της ακαδημαϊκής έρευνας, σχολιάζοντας ωστόσο πως «δεν μπορούμε να είμαστε συνολικά ικανοποιημένοι».