Μπορεί σε πολλούς να κακοφαίνεται -και να προκαλεί ανησυχία- που άρχισαν και πάλι να καταφτάνουν κατά χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στη χώρα μας, αλλά για μένα είναι εντελώς φυσικό και αναμενόμενο: Οι άνθρωποι ανέκαθεν μετακινούνταν προς περιοχές όπου πίστευαν ότι θα ζήσουν καλύτερα απ’ ό,τι στον τόπο τους. Και πάντα έφευγαν απ’ τη χώρα τους όταν, λόγω πολέμων, πίστευαν ότι απειλείται η ζωή η δική τους και των παιδιών τους.
Διαβάζοντας Ιστορία και προϊστορία μαθαίνουμε, π.χ., ότι και οι αρχαίοι Ελληνες μετανάστες ήταν στον τόπο που σήμερα λέγεται Ελλάδα. Δωριείς, Ιωνες, Αιολείς κατέφτασαν σε αλλεπάλληλα κύματα εδώ και 3.000 χρόνια περίπου, βρήκαν το μέρος ωραίο και άραξαν. Αφομοιώθηκαν με τους ντόπιους -τους Προέλληνες-, αντάλλαξαν πολιτισμό, ήθη, έθιμα και τέχνες, έγιναν όλοι ένα πράγμα και τελικά έπεισαν τους εαυτούς τους ότι ήταν και… αυτόχθονες.
Αλλά και όταν πλάκωσαν οι Σλάβοι (πέμπτος, έκτος, έβδομος αιώνας μ.Χ.) και οι Αλβανοί (δέκατος τέταρτος αιώνας μ.Χ.) το ίδιο συνέβη: έγιναν Ελληνες και αυτοί, εκπολιτίστηκαν, εκχριστιανίστηκαν και σήμερα τα μόνα που μας θυμίζουν εκείνες τις εισβολές είναι κάποια ονόματα χωριών (Σπάτα, Λιόσια, Μαλακάσα), ποταμών και βουνών.
Το ίδιο συνέβη και στην Ευρώπη με τις μετακινήσεις των Γότθων, Γερμανών, Ούννων, Σλάβων, Σκανδιναβών κ.λπ. Ολοι τους σήμερα είναι μια χαρά Ευρωπαίοι – κάποιοι Σλάβοι έγιναν Τσέχοι, Σλοβάκοι, Σέρβοι, Κροάτες, κάποιοι Φράγκοι έγιναν Γάλλοι, κάποιοι Γότθοι έγιναν Ισπανοί και πάει λέγοντας. Ετσι γινόταν πάντα και, πιθανότατα, έτσι θα γίνει και τώρα.
Αλλά αν το δούμε και από την πρακτική του πλευρά το πράγμα, ο ερχομός ανθρώπων από Συρία, Ιράκ, Πακιστάν κ.λπ. δεν σημαίνει και το τέλος της χώρας μας, όπως διατείνονται πολλοί. Αντίθετα, μένοντας εδώ θα αφομοιωθούν, θα εξελληνιστούν, θα δώσουν εργατικά χέρια, νέο αίμα σε μια χώρα που το μεγαλύτερό της πρόβλημα είναι το δημογραφικό.
Κοιτάζοντας γύρω μου, στις διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, δεν είδα να έπαθε τίποτα η Βρετανία με τους αμέτρητους Πακιστανούς που φιλοξενεί – μέχρι και Πακιστανό δήμαρχο βγάλανε στο Λονδίνο. Στη Γαλλία είχαν πρόεδρο μετανάστη (Σαρκοζί), στις ΗΠΑ πρόεδρο Αφροαμερικανό και, κάποτε, Ελληνοαμερικανό αντιπρόεδρο, στο Περού πρόεδρο Γιαπωνέζο! Γιατί όχι;
Στα χωράφια του Μαραθώνα -όπως και όλης της Ελλάδας- σπάνια θα δεις Ελληνα να εργάζεται, όλοι είναι Πακιστανοί και Ινδοί. Είναι κακό; Δεν νομίζω. Οπως δεν είναι κακό που ο καλύτερος μπασκετμπολίστας του κόσμου είναι Ελληνας νιγηριανής καταγωγής. Για όλους αυτούς τους λόγους, κυρίες και κύριοι, δεν συμμερίζομαι τις ανησυχίες σας.
* Η Αλλοπάρ -η καλή μου σκυλίτσα- καταλαβαίνει τα προβλήματα των νησιωτών που πρώτοι απ’ όλους αντιμετωπίζουν τα προσφυγικά-μεταναστευτικά κύματα. Και ενώνει το γάβγισμά της με τις φωνές τους, ζητώντας κι αυτή απ’ την πολιτεία και την Ευρώπη να βοηθήσουν πιο πολύ: δεν γίνεται τρία νησιά να σηκώνουν όλο το βάρος. Πόσο θ’ αντέξουν;
