Πριν από λίγους μήνες ο ειδικός ανακριτής Μιούλερ, τόσο με το πόρισμά του όσο και με την κατάθεσή του ενώπιον του Κογκρέσου, κατέστησε σαφές ότι δεν στοιχειοθετείται διαπλοκή του Τραμπ και των συνεργατών του με το Κρεμλίνο στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2016.
Σήμερα, επανέρχεται το ενδεχόμενο απαγγελίας κατηγορίας και παραπομπής του Τραμπ σε δίκη με αφορμή την υπόθεση άσκησης πίεσης του προέδρου των ΗΠΑ στον Ουκρανό ομόλογό του, Ζελένσκι, για κοινοποίηση επιβαρυντικών στοιχείων σχετικά με τον πρώην αντιπρόεδρο και πιθανό υποψήφιο των Δημοκρατικών στην προεδρική εκλογή του 2020, Μπάιντεν.
Η σπουδή, με την οποία μέλη του Κογκρέσου έσπευσαν να πιθανολογήσουν την απαγγελία κατηγορίας, δείχνει τη στρατηγική και προγραμματική αμηχανία των Δημοκρατικών στην πρόωρη εκκίνηση της προεκλογικής εκστρατείας για τις εκλογές του Νοεμβρίου του 2020.
Οι Δημοκρατικοί, αλλά και συνολικά το ευρύτερο μέτωπο των αντιπάλων του Τραμπ, δεν πήραν απ’ ό,τι φαίνεται το μήνυμα των ενδιάμεσων εκλογών πριν από σχεδόν ένα χρόνο.
Οι κάλπες διαμήνυσαν ότι ο Τραμπ όχι μόνον αντέχει την πολυμέτωπη πίεση και πολιορκία των αντιπάλων του, αλλά μπορεί με το γνωστό σύνθημα «Πρώτα η Αμερική!» να διεκδικήσει την επανεκλογή του.
Με άλλα λόγια, ο Τραμπ και ο τραμπισμός προέβαλλαν όχι σαν παρένθεση ή ατύχημα, αλλά ως πολυσυλλεκτικό ρεύμα που αντιστοιχεί στις διαθέσεις ενός μεγάλου τμήματος της κοινής γνώμης.
Οι αντίπαλοι του Τραμπ δεν μπορούν και δεν θέλουν να καταλάβουν ότι τη μάχη κατά του αντιπάλου τους μπορούν να την κερδίσουν μόνον στην κάλπη και όχι στη διαδικασία απαγγελίας κατηγορίας.
Στο ίδιο λάθος υπέπεσαν πριν από είκοσι πέντε χρόνια οι αντίπαλοι του Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, όταν ο καβαλιέρε ανέτρεψε το πολιτικό σκηνικό της χώρας. Επικέντρωσαν όλες τις προσπάθειές τους για να αποδείξουν ότι ο Μπερλουσκόνι αποτελεί επιτομή της διαπλοκής, αντί να αποδομήσουν την πολυσυλλεκτική λαϊκιστική ρητορική του ιδρυτή τής Φόρτσα Ιτάλια. Μια επιλογή που επέτρεψε στον καβαλιέρε να μεσουρανήσει για δύο δεκαετίες στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας.
