Ανασυγκρότηση και στο βάθος συνέδριο

Η πρώτη ουσιαστική συζήτηση για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ και τη μετεξέλιξή του έγινε χθες, κατά τη διάρκεια μιας σχεδόν πεντάωρης συνεδρίασης της Πολιτικής Γραμματείας υπό τον Αλέξη Τσίπρα. Συνέχεια αυτής της πρώτης συζήτησης θα είναι η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το Σαββατοκύριακο, η οποία θα κλείσει με ομιλία του Αλέξη Τσίπρα το βράδυ της Κυριακής.

Στη συνεδρίαση, όπως αναμενόταν, έγινε μια αποτίμηση του αποτελέσματος των εκλογών και ειπώθηκαν παρατηρήσεις επ’ αυτού, με τον Αλέξη Τσίπρα να σημειώνει πως το 31,53% αποτελεί ισχυρή επιβεβαίωση της εδραίωσης του ΣΥΡΙΖΑ ως αδιαμφισβήτητου εκφραστή των αριστερών, προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων και διασφαλίζει μια ισχυρή, μαχητική και προγραμματική αξιωματική αντιπολίτευση.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, κατά την εισαγωγική τοποθέτησή του, αναφέρθηκε εκτενώς στο θέμα της διεύρυνσης σημειώνοντας ότι το ποσοστό που πήρε το κόμμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να οδηγήσει σε επανάπαυση, αλλά, αντίθετα, να δρομολογήσει άμεσα τις διαδικασίες για την ανασυγκρότησή του και την αντιστοίχησή του με την ευρεία εκλογική του βάση.

Η νέα γενιά

Για αυτόν τον λόγο υπογράμμισε την ανάγκη να ξεκινήσει αμέσως μετά το καλοκαίρι μια πλατιά καμπάνια οργανωτικής ανασυγκρότησης, με έμφαση στη νέα γενιά που έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στον ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές με ποσοστό 38% στις ηλικίες ώς 24 ετών.

Βασικός στόχος είναι μέχρι το συνέδριο τα οργανωμένα μέλη του κόμματος να φτάνουν τουλάχιστον το 10% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα υπογράμμισε πως η Προοδευτική Συμμαχία αποτελεί στρατηγική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ, που θα πρέπει να επικυρωθεί το προσεχές διάστημα.

Στο πλαίσιο της οργανωτικής ανασυγκρότησης όλοι φαίνεται πως αποδέχονται την πρόταση που έγινε για διεύρυνση των μελών του κόμματος, με την υποσημείωση ότι αυτή η διεύρυνση πρέπει να είναι ουσιαστική και να μη μείνει απλώς στη λογική των αριθμών.

Αυτό σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει να εγγράψει πραγματικά ενεργά μέλη που θα δρουν στις γειτονιές, στους εργασιακούς χώρους, στους δρόμους, δημιουργώντας έτσι μια μεγάλη ενεργή βάση προς όφελος του κόμματος. Κάποιοι λένε πως σε αυτό το πλαίσιο θα ακολουθήσει το παράδειγμα του Τζέρεμι Κόρμπιν και των Εργατικών στην Αγγλία, που έχει άμεση σχέση με τα συνδικάτα και τους παραγωγικούς φορείς.

Αλλο θέμα που τέθηκε προς συζήτηση είναι το είδος της αντιπολίτευσης που προτίθεται να ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ολοι πλέον γνωρίζουν καλά πως το 2019 δεν είναι 2012-2013, οι συσχετισμοί έχουν αλλάξει και η κοινωνία έχει άλλες απαιτήσεις.

Υπό αυτό το πρίσμα η γραμμή που θα επικρατήσει θα έχει να κάνει με δομική και ουσιαστική αντιπολίτευση, χωρίς εξάρσεις λαϊκισμού, όπου θα βρεθεί μεν στο δρόμο όπου κι αν χρειαστεί, αλλά συντεταγμένα και με σχέδιο. Την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να ανακοινωθούν και οι τομεάρχες του κόμματος που θα αποτελέσουν τη λεγόμενη «σκιώδη» κυβέρνηση.

Η διεύρυνση

Οπως γράφαμε και χθες, το μεγάλο ερώτημα που θα κληθεί να απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ έχει να κάνει με τη διεύρυνση στην Κεντροαριστερά και σε άλλες προοδευτικές δυνάμεις.

Αυτό που φοβούνται κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και θέλουν να αποφύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι είναι μια ενδεχόμενη «πασοκοποίηση» του κόμματος, γνωρίζοντας πως αυτό θα τους γυρίσει μπούμερανγκ. Επιθυμούν μεν να καλύψουν τον πολιτικό χώρο που κάλυπτε μαζικά το ΠΑΣΟΚ στο ένδοξο παρελθόν του, αλλά χωρίς τις παθογένειες και τα μειονεκτήματα που παρουσίαζε το πάλαι ποτέ κόμμα της σοσιαλδημοκρατίας.

Μοιραία η συζήτηση που θα γίνει από εδώ και στο εξής θα αφορά το ιδεολογικό στίγμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο αναμένεται να αποτυπωθεί στο συνέδριο που θα γίνει στο τέλος του χρόνου ή το αργότερο στις αρχές του 2020. Αυτό που μοιάζει σίγουρο στην προκειμένη χρονική συγκυρία είναι ότι δεν πρόκειται να δημιουργηθεί ένα νέο κόμμα του οποίου θα αλλάξει η ονομασία του κ.λπ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει ως έχει και αυτό που μένει να δούμε είναι τι θα συμβεί με την Προοδευτική Συμμαχία που απαρτίζεται από πρώην στελέχη της Κεντροαριστεράς, τα οποία προς το παρόν τηρούν σιγή ιχθύος αναφορικά με τις δικές τους προθέσεις.

Ενδιαφέρον σίγουρα υπάρχει και μάλιστα έντονο, καθώς είναι έκδηλη η ανάγκη να ισχυροποιηθεί όσο το δυνατόν ο φορέας έκφρασης της Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα που αυτή τη στιγμή δεν είναι άλλος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν κρίνουμε από δημόσιες τοποθετήσεις τους στο παρελθόν, ούτε αυτοί επιθυμούν μια «πασοκοποίηση», μιας και γνωρίζουν καλά το αρνητικό φορτίο που αυτή φέρει. Κατά συνέπεια αυτό που μένει να αναζητηθεί και να βρεθεί είναι η χρυσή τομή της σύγκλισης.