Με την Κάρολα Ρακέτε και την Πία Κλεμπ, για τη δικαιοσύνη και την ανθρωπιά

Το κάλεσμα που ακολουθεί αποτελεί συνέχεια εκείνου που δημοσιεύτηκε –με πρωτοβουλία του Γάλλου φιλόσοφου Ετιέν Μπαλιμπάρ– στις 27 Ιουνίου, συνοδευόμενο από 700 υπογραφές, στην εφημερίδα «Le Monde» στο Παρίσι και την επομένη στην εφημερίδα «Il Manifesto» στη Ρώμη.

Είναι μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενάντια στην Ποινικοποίηση της Διάσωσης στη Θάλασσα (Comité Européen contre la Criminalisation du Sauvetage en Mer), που απαιτεί την άμεση απελευθέρωση της Κάρολα Ρακέτε, την αθώωση της Πία Κλεμπ και την επανέναρξη των επιχειρήσεων θαλάσσιας διάσωσης με πλήρη ασφάλεια και χωρίς στρατιωτικές και δικαστικές απειλές.

Το κάλεσμα αναρτήθηκε για συλλογή υπογραφών στον ιστότοπο https://you.wemove.eu/campaigns/avec-carola-rackete-et-pia-klemp-pour-la-justice-et-l-humanite. Για τα ελληνικά ο δεσμός είναι https://you.wemove.eu/campaigns/for-justice-and-solidarity-free-carola-rackete-and-pia-klemp-GR. Σε λιγότερο από δύο μέρες, απέσπασε ήδη 14.000 υπογραφές.

Προς την ιταλική κυβέρνηση

Προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις κυβερνήσεις της Ευρώπης

Προς όλους τους Ευρωπαίους πολίτες

Διεθνές κάλεσμα

Ο υπουργός Ματέο Σαλβίνι, που φαίνεται να ασκεί πλέον στη χώρα του απεριόριστη εξουσία, διέταξε τη σύλληψη της καπετάνισσας Κάρολα Ρακέτε [Carola Rackete] ως εκτός νόμου, κατηγορώντας την για αντίσταση κατά των κρατικών αρχών, αντίσταση ή βία απέναντι σε πολεμικό πλοίο.

Προχώρησε επίσης στην κατάσχεση του πλοίου της ως «πειρατικό πλοίο», ενώ απειλεί την ιδιοκτήτρια του πλοίου ΜΚΟ με ένα πρόστιμο-μαμούθ δεκάδων χιλιάδων ευρώ.

Εξωθεί έτσι την αχρειότητα στα όρια του παραληρήματος. Είναι αυτός ο ίδιος που θέτει την Ιταλία εκτός διεθνούς δικαίου και που παραβιάζει αναφανδόν τις θεμελιώδεις αρχές από τις οποίες αντλούν τα κράτη μας τη δημοκρατική τους νομιμότητα. Μια τέτοια πολιτική θα έχει σοβαρότατες συνέπειες, αν δεν τη σταματήσουμε.

Από την πλευρά της, η καπετάνισσα του «Sea-Watch 3» δεν έκανε παρά μόνο το καθήκον της: «παραβίασε τον αποκλεισμό» των λιμανιών από τις ιταλικές αρχές έπειτα από 14 ημέρες ολιγωρίας της Ε.Ε. και μετά την ομολογία αξιοθρήνητης ανικανότητας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και ελλιμένισε, παρά την απαγόρευση, το πλοίο της στη Λαμπεντούζα για να σώσει τους επιβάτες της που διέτρεχαν κίνδυνο.

Ανέλαβε την ευθύνη και το ρίσκο, αλλά δεν πρέπει να καταβάλει ένα τόσο άδικο τίμημα. Εναπόκειται στους Ευρωπαίους πολίτες και στις κυβερνήσεις τους –που είναι άμεσα εμπλεκόμενες– να πράξουν άμεσα ό,τι χρειαστεί για να σταματήσει τώρα η παράνομη και επονείδιστη δίωξη ενάντια στους διασώστες και το πλήρωμα του «Sea-Watch 3».

Αλλά ας μην ξεχνάμε πως και μια άλλη Γερμανίδα καπετάνισσα διώκεται στην Ιταλία επειδή έσωσε περισσότερες από χίλιες ζωές στη Μεσόγειο: κατηγορούμενη για υποκίνηση σε παράνομη μετανάστευση και για συνενοχή με τους «διακινητές», η Πία Κλεμπ κινδυνεύει να καταδικαστεί σε 10 χρόνια φυλάκιση και σε πρόστιμο 15.000 ευρώ. Κάτι που έχει προκαλέσει την αγανάκτηση πολλών ανθρώπων στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά δεν φαίνεται να συγκινεί καθόλου τις κυβερνήσεις μας.

Πρόκειται για μια προσπάθεια τρομοκράτησης των διασωστών, όμως μετά την Κάρολα και την Πία θα υπάρξουν άλλες και άλλοι που θα πάρουν ένα ανάλογο ρίσκο για να σταματήσουν την εκατόμβη πνιγμών που συνεχίζεται στη Μεσόγειο με τη συνενοχή των κρατών τα οποία όφειλαν να την αποτρέψουν.

Απαιτούμε από την ιταλική κυβέρνηση να σταματήσει τις διώξεις και να αποφυλακίσει άμεσα την καπετάνισσα Ρακέτε, απελευθερώνοντας ταυτόχρονα το «Sea-Watch 3», ούτως ώστε να μπορέσει να συνεχίσει την αποστολή του.

Απαιτούμε να υποδεχτεί τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά που διασώθηκαν από τον πόλεμο και τον πνιγμό, σε συνεργασία με ΜΚΟ και με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και να εξετάσει τις αιτήσεις ασύλου με ορθό τρόπο.

Απαιτούμε να πάψει να ποινικοποιεί την αλληλεγγύη που ασκείται από τους ίδιους τους πολίτες της για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Απαιτούμε να πάψει να στρέφει την κοινή γνώμη εναντίον μεταναστών που στερούνται τα πάντα και εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Αφρική.

Καλούμε το νέο Ευρωκοινοβούλιο να προτείνει, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επεξεργαστεί και τις κυβερνήσεις να αποφασίσουν επιτέλους μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου και προστασίας των προσφύγων, στο πνεύμα της Σύμβασης της Γενεύης, καθώς επίσης και σαφείς κανόνες δίκαιης κατανομής των προσφύγων.

Είναι επείγον η Ευρώπη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της και να αποκαταστήσει την ηθική της νομιμότητα, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την πολιτική της ικανότητα.

Οφείλει να σεβαστεί τις συμβάσεις SOLAS και SAR που επιβάλλουν την υποχρεωτική αποβίβαση των διασωθέντων στη θάλασσα σε ασφαλές λιμάνι και να αναγνωρίσει πως ούτε η Λιβύη ούτε η Τυνησία, δεν είναι σήμερα ασφαλείς προορισμοί όπου οι πρόσφυγες μπορούν να επιστραφούν.

Οφείλει να προχωρήσει στην επανέναρξη θαλάσσιων επιχειρήσεων διάσωσης και να πάψει να χρηματοδοτεί και να εκπαιδεύει τους αποκαλούμενους ακτοφύλακες της Λιβύης οι οποίοι, εν ονόματι της πάλης ενάντια στην παράνομη διακίνηση, καταδιώκουν τους πρόσφυγες και τους υποβάλλουν σε βασανιστήρια.

Οποια άλλη στάση είναι στην πραγματικότητα εγκληματική και διαιωνίζει τη σημερινή γραμμή υποκρισίας, δειλίας και ηλιθιότητας. Επιδιώκοντας να αποφύγει τάχα τις συγκρούσεις στο εσωτερικό της, η Ευρώπη τις οξύνει και καταστρέφει το ίδιο της το μέλλον.

Τέλος, καλούμε τους πολίτες της Ευρώπης, να εναντιωθούν στην πολιτική εχθρότητας απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, για την οποία η Ιταλία σήμερα περηφανεύεται, ενώ, με πιο υποκριτικό τρόπο, η ίδια πολιτική ασκείται κι από άλλες χώρες. Τους καλούμε να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στην Κάρολα Ρακέτε και την Πία Κλεμπ.

Την ώρα που ο Σαλβίνι και οι όμοιοί του επιχειρούν να μας συμπαρασύρουν στην αχρειότητα, αυτές οι θαρραλέες γυναίκες, μαζί με τα πληρώματά τους, αποτελούν την τιμή της ευρωπαϊκής ηπείρου. Πολίτες της Ευρώπης, ας παλέψουμε για την απελευθέρωση και την αθώωσή τους και ας συμμετάσχουμε στον αγώνα τους που έχει όλο και μεγαλύτερη απήχηση.

Αυτός ο αγώνας είναι σίγουρα δύσκολος, αλλά αυτό που διακυβεύεται είναι υπεράνω αμφισβήτησης: ενάντια στην αυθαιρεσία, ενάντια στην ξενοφοβική υστερία και τον ρατσισμό, για το δίκαιο και την ανθρώπινη ζωή, για τη φιλοξενία, ας σταθούμε στο πλευρό αυτών που πρωτοστατούν στη διάσωσή της. Ας μη σιωπήσουμε, παραμένοντας παθητικοί θεατές μπροστά σε όσα συμβαίνουν.

Για την Επιτροπή:

Michel Agier (Γαλλία), Etienne Balibar (Γαλλία), Thomas Berns (Βέλγιο), Manuela Bojadzijev (Γερμανία), Petar Bojanic (Σερβία), Claude Calame (Γαλλία), Marie-Claire Caloz-Tschopp (Ελβετία), Isolde Charim (Αυστρία), Monique Chemillier-Gendreau (Γαλλία), Δημήτρης Χριστόπουλος (Ελλάδα), Edouard Delruelle (Βέλγιο), Eric Fassin (Γαλλία), Ulrike Guerot (Γερμανία), Marijana Hamersak (Κροατία), Sabine Hess (Γερμανία), Ahmet Insel (Τουρκία), Rada Ivekovic (Γαλλία), Michal Kozlowski (Πολωνία), Jean-Marc Lévy-Leblond (Γαλλία), Gus Massiah (Γαλλία), Sandro Mezzadra (Ιταλία), Antonio Negri (Ιταλία), Kalypso Nicolaidis (Μεγάλη Βρετανία), Stefan Nowotny (Αυστρία), Teresa Pullano (Ελβετία), Josep Ramoneda (Ισπανία), Isabelle Saint-Saens (Γαλλία), Diogo Sardinha (Πορτογαλία), Βίκη Σκούμπη (Ελλάδα), Barbara Spinelli (Ιταλία), Hans Venema (Ολλανδία), Frieder-Otto Wolf (Γερμανία).

(Μετάφραση: Βίκη Σκούμπη)