• Ποιος και τι φταίει για το -9%;
Είναι γεγονός ότι στις τελευταίες ευρωεκλογές χάσαμε με μια αρκετά μεγάλη διαφορά, που ομολογώ ότι μας ξάφνιασε όλους. Κάνοντας λοιπόν την αυτοκριτική μας, θα σας πω ότι κάναμε και λάθη. Λάθη και στις πολιτικές μας, αλλά και στην επιλογή προσώπων, σε κάποιες περιπτώσεις, τα οποία εξέθεσαν τη συνολικότερη προσπάθειά μας με τις συμπεριφορές τους. Πάντα όμως σε μια διακυβέρνηση και μάλιστα σε ανορθόδοξες και σε αντίξοες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες αυτά υπάρχουν. Σημασία στο τέλος της ημέρας έχουν η συνολική εικόνα και τα γενικότερα αποτελέσματα που πετυχαίνεις μέσα από την πολιτική σου. Και σε αυτό έχουμε πολλά να παρουσιάσουμε ως έργο.
• Παράδειγμα;
Το να φορολογήσουμε τη μεσαία τάξη, παράδειγμα, δεν ήταν ούτε ιδεολογική μας εμμονή αλλά ούτε μια επιλογή που μας χαροποιούσε. Το αντίθετο θα έλεγα. Επρεπε να υποστηρίξουμε αναγκαστικά ένα μείγμα οικονομικής πολιτικής, προκειμένου να εξέλθουμε από την κρίση. Ενα μείγμα οικονομικής πολιτικής μέσα από το οποίο θα κατανέμονταν με κάποιον τρόπο τα βάρη και δεν θα έμενε κανείς πίσω. Στον γενικό στόχο, αυτό το πετύχαμε, καταφέραμε δηλαδή να εξέλθουμε από την κρίση και να σταθεροποιήσουμε την οικονομία.
• Δυσαρεστήσατε όμως κόσμο…
Δυσαρεστήσαμε μια μεγάλη κοινωνική τάξη, τη μεσαία τάξη, που σήκωσε όλο το βάρος για λογαριασμό των ευαίσθητων οικονομικών κοινωνικών ομάδων. Τη μεσαία τάξη λοιπόν έχουμε ως προτεραιότητα σήμερα, με πολιτικές του κυβερνητικού μας προγράμματος που στοχεύουν στην ελάφρυνση και στην αποκατάσταση των αδικιών.
• Ολα δείχνουν όμως ότι θα είστε στην αντιπολίτευση…
Γιατί προεξοφλείτε ότι θα είμαστε στην αντιπολίτευση; Θα σας έλεγα να μη βιάζεστε, δεδομένου ότι στην πολιτική, όπως και στη ζωή, υπάρχουν και οι εκπλήξεις. Προσωπικά, καθώς και όλοι όσοι στρατευόμαστε υπό τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, αγωνιζόμαστε καθημερινά και δίνουμε τη μάχη ώστε να κερδίσουμε τις εκλογές. Και ο λόγος δεν είναι ότι μας αρέσει η εξουσία ή ότι γλυκαθήκαμε από τις καρέκλες, όπως ανήθικα το παρουσιάζει το σύνολο της αντιπολίτευσης και ειδικά η Ν.Δ. Ο λόγος είναι πως πιστεύουμε ότι σε περίπτωση που κερδίσει η Ν.Δ., η χώρα θα γυρίσει πίσω στη μνημονιακή εποχή με ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
• Δηλαδή τι θα κάνει η Νέα Δημοκρατία;
Είμαστε βαθύτατα πεπεισμένοι ότι έχει συγκεκριμένα γραμμάτια να ξεπληρώσει προς την ολιγαρχία και το μεγάλο κεφάλαιο, απελευθερώνοντας δυνάμεις της ιδιωτικής οικονομίας εις βάρος του κοινωνικού κράτους και των πολιτών. Στην υγεία, στην παιδεία, στην εργατική νομοθεσία, στους μισθούς, στις συντάξεις, στη δημόσια διοίκηση, αλλά και στη μικρομεσαία επιχείρηση, επιφυλάσσουν ένα σχέδιο που θα ισοπεδώσει την ελεύθερη πρόσβαση, τα εργασιακά δικαιώματα και τη μικρή και μεσαία ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Και θα τα εφαρμόσει αυτά μέσα από το αποτυχημένο μοντέλο της οικογενειοκρατίας που δοκιμάστηκε για δεκαετίες και ζημίωσε τη χώρα. Φανταστείτε ότι ο ελληνικός λαός βρίσκεται αντιμέτωπος με το φανταστικό σενάριο να έχει πρωθυπουργό, δήμαρχο Αθήνας και υπουργό από την ίδια οικογένεια, το Μητσοτακέικο. Μόνο ο Αρχιεπίσκοπος τούς μένει. Αυτά δεν συμβαίνουν πουθενά στην Ευρώπη και στον δυτικό κόσμο.
• Ποιο ήταν το μεγαλύτερο όχι που είπατε στην πολιτική;
Δεν αφορά μια μεμονωμένη ενέργεια. Αφορά μια συνολικότερη στάση που κράτησα απέναντι στην πολιτική της λιτότητας και της εξαθλίωσης από τις κυβερνήσεις που καταλήστεψαν τον ελληνικό λαό, στήνοντας για δεκαετίες σωρεία από κομπίνες και αρπαχτές στο πάρτι της διαπλοκής και της διαφθοράς. Μέχρι που τελικά χρεοκόπησαν τη χώρα.
Από το 2012 λοιπόν, όταν εξελέγην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Περιφέρεια Αττικής, είχα ως στόχο την ανατροπή του πολιτικού κατεστημένου. Οταν αυτό επετεύχθη με τις εκλογές το 2015, στόχος όλων μας ήταν να αντιστρέψουμε τη βάρβαρη μνημονιακή πολιτική. Την πολιτική που ήθελε περαιτέρω οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους.
• Και ο τελικός απολογισμός ποιος είναι;
Δεν κερδίσαμε όλες τις μάχες, αλλά σίγουρα καταφέραμε να κρατήσουμε όρθια την κοινωνία και όλοι μαζί να βγούμε από τα μνημόνια και τη σκληρή επιτροπεία, διατηρώντας παράλληλα τα κεκτημένα δεκαετιών στο κοινωνικό κράτος. Καταφέραμε και ανακτήσαμε την αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό, κόντρα σε όλους αυτούς που τη λοιδορούσαν λέγοντας ότι «μαζί τα φάγαμε» και ότι «κυβερνούν ένα κράτος διεφθαρμένο». Αυτά δεν θα πρέπει να ξεχνιούνται, όπως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και το ποιος οδήγησε τη χώρα στην καταστροφή και τη χρεοκοπία.
