ΘΥΜΑΜΑΙ την Aνανεωτική Aριστερά στις πρώτες δεκαετίες μετά τη Mεταπολίτευση, όταν οι περισσότεροι την αγαπούσαν, αλλά ελάχιστοι την ψήφιζαν. Χρειάστηκαν 40 χρόνια ώστε από αυτή και άλλες αριστερές δυνάμεις να προκύψει εν μέσω κρίσης ένα μεγάλο κόμμα εξουσίας.
ΕΙΔΑ τον ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο να ανταποκρίνεται στο στοιχειώδες καθήκον που προκύπτει από την αριστερή ταυτότητά του και να στηρίζει τους ασθενέστερους, αλλά και να αναδεικνύεται σε εθνική ηγετική δύναμη, να τελειώνει τα μνημόνια της οικονομικής κατάρρευσης, της κοινωνικής αποσάθρωσης και του ηθικού εξευτελισμού, να λύνει με τον βέλτιστο τρόπο το Μακεδονικό και να πετυχαίνει οικουμενική αξιοπιστία για τη χώρα και την κυβέρνησή της.
ΕΜΑΘΑ να διακρίνω την είδηση από την προπαγάνδα και τον πρωτοσέλιδο τίτλο από το δημαγωγικό σύνθημα, αξιοποιώντας το σπουδαίο εργαλείο της εποχής μας, το διαδίκτυο, που μας επιτρέπει να τα σαρώνουμε, να τα συγκρίνουμε, να τα διασταυρώνουμε και να τα αξιολογούμε σε ελάχιστο χρόνο. Είναι προφανές ότι για 4,5 χρόνια οργανώθηκε μια πολυδάπανη, μεγάλη αντιΣΥΡΙΖΑ καμπάνια επηρεασμού των πολιτών.
ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ τη δυσαρέσκεια που εκφράστηκε από τους πολίτες στις ευρωπαϊκές εκλογές. 9 χρόνια υπό μνημονιακή πίεση δεν είναι παράδοξο σήμερα να φορτώνονται οι ευθύνες σε αυτούς που προσυπέγραψαν το τελευταίο μνημόνιο, έστω και αν το έθεσαν υπό την κρίση των πολιτών τον Σεπτέμβριο του 2015. Καταλαβαίνω και τις αυτονόητες αδυναμίες, ιδίως στο πρώτο χρονικό διάστημα της αριστερής διακυβέρνησης, τις οποίες μεγέθυνε η αντιπολιτευτική προπαγάνδα.
ΠΙΣΤΕΥΩ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με ψηφοδέλτια στελεχωμένα όχι μόνο με αριστερούς και προοδευτικούς πολίτες, αλλά και πολύ ευρύτερα με στελέχη του παραδοσιακού συντηρητικού χώρου μπορεί με μια νέα κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα να συνεχίσει την ανάπτυξη της οικονομίας και τη στήριξη όχι μόνο των ασθενέστερων αλλά και των μεσαίων στρωμάτων και ιδίως των νέων.
ΘΕΛΩ να είναι η Αριστερά που θα αντιμετωπίσει τα υπαρκτά μεγάλα προβλήματα του τόπου, γιατί έχει το αξιακό φορτίο, έχει αφήσει πίσω τους μαξιμαλισμούς και μπορεί με το πολιτικό σχέδιο της να δώσει ρεαλιστικές λύσεις.
ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ σε άλλο τόπο και σε άλλο χρονικό διάστημα τόσο πολλά κόμματα και συλλογικότητες της Αριστεράς να αντιπολιτεύονται τόσο σκληρά μια αριστερή κυβέρνηση. Περιορίζονται στις εύκολες καταγγελίες με αδιέξοδο βολονταρισμό, αχρείαστο για τους πολίτες και εκ των πραγμάτων ευνοούν την επάνοδο της δεξιάς.
ΔΕΝ ΕΙΔΑ να έχουν διδαχτεί από την κρίση οι άλλες πολιτικές δυνάμεις και οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης που τις υποστηρίζουν. Τροφοδότησαν με δηλητήριο το κοινό αίσθημα, ενώ χαίρονταν που ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε τη δουλειά, που ανομολόγητα θα ήθελαν να κάνουν αυτοί, αλλά χωρίς να αναλάβουν το πολιτικό κόστος. Αυτό έγινε χαρακτηριστικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών.
ΔΕΝ ΕΜΑΘΑ να ακολουθώ τον εύκολο δρόμο του Πόντιου Πιλάτου, να αφήνω στους άλλους να διαλέξουν μεταξύ Αριστεράς – Δεξιάς και να επιλέξω την αποχή ή την ψήφο διαμαρτυρίας με την αφ’ υψηλού κριτική του ατσαλάκωτου μεν, άπραγου δε.
ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ πως μπορεί να θεωρηθεί πρόοδος η ενδεχόμενη επικράτηση των πολιτικών δυνάμεων που οδήγησαν τη χώρα στη μεγάλη κρίση: της Νέας Δημοκρατίας αυτοδύναμα ή σε συνεργασία με το ΚΙΝ.ΑΛΛ. (ΠΑΣΟΚ)· το ίδιο πολιτικό προσωπικό με επικεφαλής γνωστά πολιτικά τζάκια να βρεθεί και πάλι στις κεντρικές πολιτικές θέσεις ευθύνης πλαισιωμένο με κάποια νεότερα στελέχη, εκ των οποίων ένα από τα πλέον προβεβλημένα προαναγγέλλει «επίδομα παιδιού σε Ελληνόπουλα… παιδιά που γεννιούνται από Ελληνες γονείς» (http://www.topontiki.gr/article/329307/kyranakis-mono-se-ellinopoyla-apo-ellines-goneis-epidoma-paidioy-poy-tha-dinei-i-nd).
ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ότι μια κυβερνητική αλλαγή θα απογειώσει την οικονομία, όπως ισχυρίζεται η Νέα Δημοκρατία με υποσχέσεις μεταχρονολογημένων φορολογικών ελαφρύνσεων. Πιθανότερο είναι να υπάρξει ταξική μεροληψία υπέρ των οικονομικών ελίτ, ασάφεια, ανακολουθία, καρπαζιές των δανειστών και στασιμότητα. Ακόμα και ο ΣΚΑΪ επισημαίνει αναφερόμενος στο Ελληνικό: «να προκύψουν νέες καθυστερήσεις στην έναρξη της μεγαλύτερης επένδυσης που θα γίνει στη χώρα είναι πιθανό, καθώς αρκετοί γενικοί γραμματείς υπουργείων που εμπλέκονται στο έργο αναμένεται να παραιτηθούν εάν η Νέα Δημοκρατία κερδίσει τις εκλογές» (http://www.skai.gr/news/finance/article/407256/apo-anavoli-se-anavoli-i-ependusi-gia-kazino-sto-elliniko/#ixzz5rgrhWKtL)
ΕΛΠΙΖΩ ότι «και όμως γυρίζει», επειδή στις πρόσφατες ευρωεκλογές μειώθηκε μεν η δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η αυτή της Νέας Δημοκρατίας ούτε καν πλησίασε το προ κρίσης μέγεθός της. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που απείχαν ή ψήφισαν πολύ μικρά κόμματα είναι δυνατό να ανατρέψουν το ευρωπαϊκό αποτέλεσμα. Ομως για να γίνει αυτό θα πρέπει τα εκατοντάδες στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκονται σήμερα απ’ άκρου εις άκρον της χώρας να μπορέσουν στις λίγες ημέρες που απομένουν, με υπομονή, επιμονή και κυρίως με πειθώ να κάνουν τη δουλειά των χιλιάδων που χρειάζεται «να ‘ναι στους τροχούς».
* πολιτικός μηχανικός, δρος ΕΜΠ
-320x213.jpg)
