Τραγική απώλεια

Δεινά πλήγματα δέχονται πανταχόθεν εσχάτως οι κουμουνδουριστές. «Πενθούμε» παραδέχονται δίχως περιστροφές ένιοι εξ αυτών, αναφερόμενοι στην εκλογική ήττα και γνωρίζοντας ότι η πολιτική είναι αφιλότιμη και αχάριστη· σήμερα σ’ ανεβάζει στα επουράνια κι αύριο σε καταβαραθρώνει στα Τάρταρα. Απευθύνεται πρωτίστως στο μυαλό και δευτερευόντως στο θυμικό, δεν αφήνει χρονικά περιθώρια να μελαγχολήσεις με την ψυχή σου, να φχαριστηθείς τη θλίψη σου, βρε αδερφέ. Πολλώ δε μάλλον όταν αμέσως έπειτα από την επάρατο κάλπη έπεται ετέρα, με «άλφα γιώτα» και «έψιλον» μαζί, προ της οποίας οφείλεις να τελείς εν εγρηγόρσει, να ανασυγκροτήσεις τις δυνάμεις σου, να τα δώσεις όλα, προκειμένου να αποφύγεις νέους θρήνους, οδυρμούς και κλαυθμούς.

Ωσαύτως νιώθουμε όταν διαψεύδονται εδραιωμένες πεποιθήσεις μας ή χάνουμε αντικείμενα με τα οποία είμαστε δεμένοι. Δεν αντέχεται με τίποτα, μολαταύτα, η απώλεια προσφιλών προσώπων, ιδίως όσων μας στήριξαν στις δύσκολες στιγμές. Φρονώ ότι το μεγάλο δράμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η αποχώρηση της Θεοδώρας Μεγαλοοικονόμου από την κοινοβουλευτική του ομάδα. Στη θέση των επιτελών του θα τραβούσα τ’ αυτί και θα ’σουρνα τα εξ αμάξης σ’ εκείνους που την κακοκάρδισαν, εξαναγκάζοντάς την να κουνήσει το καλαματιανό της μαντίλι. Προεκλογικά προγράμματα και σλόγκαν μπορεί να σκαρφιστεί ο καθένας, σουρεαλιστικούς στίχους υψηλής αισθητικής με αποδέκτη τον αρχηγό ελάχιστοι δύνανται να συνθέσουν: «Σε λένε Αλέξη/ και είσαι ηγέτης/ κάθε σου λέξη/ ομόνοια, σύνταγμα και καταπέλτης».

Ρηξικέλευθος ποιητικός οίστρος. Μονάχα τέτοια τετράστιχα θα μπορούσαν να γυρίσουν το ματσάκι, αλλά τώρα πέταξε το πουλί. Συνοψίζω κείμενο με το οποίο την υποδέχτηκε η στήλη, αποτίοντας τιμή στην τρανή Πειραιώτισσα που, ανίκανο να σταθεί στο ύψος της το πολιτικό σύστημα πότισε χολή, όξος και φαρμάκι. Ιδού: Βεελζεβούλειο δώρον άδωρον, υπονομεύει διαρκώς το όνομά της, πασχίζοντας να αποδειχθεί ανάξιά του, και τα καταφέρνει με χαρακτηριστική ευκολία. Ο λόγος για την αποσκιρτήσασα από την αιγίδα του Βασίλη Λεβέντη βουλεύτρια Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου, ήτις την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια και από την Ενωση Κεντρώων για να ψάξει μόνη της την άκρη της κλωστής. Βαρύ, σαν περιδέραιο μασίφ, το βιογραφικό της.

Αποφοίτησε από ιδιωτική σχολή Λογιστικής. Τα μάστερ και τα ντοκτορά είναι για τους γόνους της πλουτοκρατίας. Λαϊκό κορίτσι η ίδια, επέδειξε πρακτικό πνεύμα, επιλέγοντας γνωστικό αντικείμενο κάτι που να συνάδει με το δεύτερο συνθετικό του επωνύμου της –δεν γίνεται να μοστράρεσαι ως Οικονόμου, αν δεν ξέρεις να κρατάς βιβλία εσόδων-εξόδων, πώς να το κάνουμε! Διέπρεψε απ’ τα μικράτα της στον χώρο του κοσμήματος, ώσπου συνάντησε στο μαγαζί τον περιοδεύοντα Λεβέντη και έκτοτε κοσμεί το Κοινοβούλιο. Του δώρισε εικόνισμα της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, για να την εντάξει στο ψηφοδέλτιο. Ελπίζω να μην έχει ξεμείνει από αναπαραστάσεις αγίων. Κάποιος αγιογδύτης πολιτικάντης θα βρεθεί πάλι στον δρόμο της. Δεν μπορεί!