Το δίκιο των πολλών δεν βολεύεται με τον λιγότερο… χειρότερο

Τα ρέστα τους παίζουν τα επικοινωνιακά επιτελεία του πολιτικού συστήματος ενόψει των γενικών εκλογών στις 7 του Ιούλη. ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ. και ΚΙΝ.ΑΛΛ. «ρίχνουν» στην εκλογική… αρένα νέα συνθήματα, εφευρίσκουν ή επαναλανσάρουν παλιά διλήμματα, σε μια προσπάθεια να παρασύρουν ή (σωστότερα) να παγιδεύσουν όσους περισσότερους ψηφοφόρους μπορούν.

Μπορεί αναμφισβήτητα να ζούμε στην εποχή της επικοινωνίας και των social media, ωστόσο, η ζώσα πραγματικότητα είναι εδώ κι επιμένει. Η ζώσα πραγματικότητα είναι εδώ για να μας θυμίζει πεισματάρικα ότι η επικοινωνία δεν γίνεται -όσο μαεστρικά κι αν ξεδιπλώνεται- να σκεπάσει τα αποτελέσματα της πολιτικής, ούτε μπορεί να ωραιοποιήσει τους πρωταγωνιστές που προωθούν και υλοποιούν συγκεκριμένες πολιτικές, οι οποίες παράγουν συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Κι ακριβώς επειδή η πραγματικότητα και τα γεγονότα είναι πεισματάρικα, τα επικοινωνιακά επιτελεία του νέου δικομματισμού με τα καλά εκπαιδευμένα «παπαγαλάκια» τους και τα χιλιάδες…troll τους στο διαδίκτυο έχουν επιδοθεί σε έναν ανηλεή πόλεμο πυροτεχνημάτων, θεωρώντας ότι μπορούν να κουκουλώσουν το πραγματικό ζητούμενο των επικείμενων εκλογών.

Τσίπρας και Μητσοτάκης μιλούν με περίσσιο θράσος «για τους πολλούς», λες και «γεννήθηκαν» πολιτικά μόλις πριν από λίγες μέρες. Λες και δεν εφάρμοσαν πολιτικές, λες και δεν υπάρχει βιωμένη και -πάντα πεισματάρικη- πραγματικότητα.

Μιλούν «για τους πολλούς» ενώ με την πολιτική τους υπηρέτησαν και υπηρετούν με θρησκευτική προσήλωση τους λίγους εις βάρος των πολλών που επικαλούνται. Μιλούν «για τους πολλούς», όταν στην κυβερνητική τους φαρέτρα κουβαλούν το ίδιο οπλοστάσιο, έχουν τους ίδιους στόχους που επιβάλλουν το ευρωιερατείο, οι δανειστές ή οι ολιγάρχες, με τους εκατοντάδες μνημονιακούς νόμους να είναι σε πλήρη ισχύ. Μιλούν «για τους πολλούς» ενώ έχουν υποθηκεύσει το μέλλον των πολλών για πολλές δεκαετίες. Κι επειδή ακριβώς οι πολιτικές που ευαγγελίζονται είναι στον πυρήνα τους τόσο ίδιες, στήνουν επικοινωνιακά δόκανα και προωθούν ψεύτικα διλήμματα.

Σ’ αυτό το πλαίσιο και από αυτό το απαξιωμένο και σε βαθιά σήψη πολιτικό σύστημα «σερβίρεται» το ψευτοδίλημμα για το ποιος είναι (άκουσον άκουσον) ο λιγότερο χειρότερος! Κι αυτό το ψευτοδίλημμα αναδεικνύει με τον πιο εύγλωττο τρόπο πώς αντιλαμβάνονται τον λαό και τις ανάγκες του. Σε μια καθημαγμένη από την κρίση του καπιταλισμού κοινωνία, το να επικαλούνται οι βασικοί πρωταγωνιστές της αντιλαϊκής πολιτικής τέτοιου είδους ψεύτικα διλήμματα είναι απόδειξη κυνισμού από τη μια και στοχοπροσήλωσης από την άλλη στην υπηρεσία των ίδιων αφεντάδων.

Η καλύτερη απάντηση σε αυτόν τον κυνισμό της διεφθαρμένης εξουσίας είναι ο απεγκλωβισμός του λαού από τους ψεύτικους μονόδρομους, η ενεργοποίηση και η συμμετοχή. Η καλύτερη απάντηση είναι η πίστη στην πραγματική δύναμη των πολλών, των οποίων η αξιοπρέπεια και τα όνειρα δεν χωρούν, δεν βολεύονται με τον λιγότερο χειρότερο.

* Δημοσιογράφος, υποψήφια βουλευτής Νότιου Τομέα Αθηνών με το ΚΚΕ