Να που καμιά φορά μια τυχαία τεχνική βλάβη μπορεί να βγάλει μέσα από την Επίδαυρο τον κακό εαυτό, με τις κραυγές και τα γιούχα από το κοίλον, που θα θέλαμε να μην ξαναζήσουμε πια ποτέ.
Με λίγα λόγια, αν το βράδυ της Παρασκευής δεν κόλλαγε ξαφνικά το μηχάνημα των υπέρτιτλων και αν για ένα δεκάλεπτο και παραπάνω οι θεατές δεν έβλεπαν τη θρυλική Ανγκελα Βίνκλερ να κάθεται σε μια καρέκλα, ενώ από τα μεγάφωνα ακουγόταν ένα ακατανόητο για τους περισσότερους κείμενο στα γερμανικά, είναι πάνω από σίγουρο ότι τίποτα απολύτως δεν θα συνέβαινε.
Δεν θα άρχιζαν σιγά σιγά για να κορυφωθούν γρήγορα διαμαρτυρίες από τα ορεινά. Δεν θα έβρισκε ευκαιρία και ο «Ελληναράς» της υπόθεσης να φωνάξει ότι δεν ήρθε στην Επίδαυρο για να δει «Οιδίποδα» στα γερμανικά.
Αντίθετα, το βράδυ του Σαββάτου, που η παράσταση του Μπομπ Γουίλσον επαναλήφθηκε μπροστά σε πυκνότερο κοινό (ο Κώστας Σημίτης ήταν στις πρώτες πρώτες σειρές, γνωστός θεατρόφιλος), το μηχάνημα των υπέρτιτλων τα πήγε περίφημα. Οι υπέρτιτλοι δεν κόλλησαν ούτε για ένα δευτερόλεπτο και κανένα απολύτως επεισόδιο δεν διατάραξε την ηρεμία και προσήλωση των θεατών.
Ούτε βρέθηκε θεατής να απαξιώσει κάποια ξένη γλώσσα, γερμανική ή άλλη. Αποφεύχθηκαν ακόμα και τα ελάχιστα «ουου», που το πρώτο βράδυ προσπάθησαν μάταια να εισβάλουν στο θερμό χειροκρότημα των θεατών, που έγινε πιο θερμό και πήρε και πιο προσωπικό χαρακτήρα όταν ο μεγάλος Αμερικανός σκηνοθέτης, από τους λίγους θεατρικούς μύθους των καιρών μας, εισήλθε στην ορχήστρα, κομψός, χαρούμενος και εκφραστικός και υποκλίθηκε στο κοινό. Εκείνη τη στιγμή τον χειροκροτούσες για όλα όσα έχει κάνει!
-320x213.jpg)
