Με τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ εδραιώθηκε ως το ηγεμονικό κόμμα της Κεντροαριστεράς και το ισχυρό αντίπαλον δέος του νεοφιλελευθερισμού.
Ο κόσμος, όμως, που για μια ακόμα φορά έδειξε την εμπιστοσύνη του στον ΣΥΡΙΖΑ (με το εντυπωσιακό, μάλιστα, ποσοστό του 31,53 % για κόμμα που κυβέρνησε σε συνθήκες συντριπτικών μνημονιακών περιορισμών) έχει προσδοκίες από την προοδευτική παράταξη, οι οποίες συμπυκνώνονται στα εξής:
1. Επανίδρυση του κόμματος
2. Αποσαφήνιση της νέας πολιτικής ταυτότητας (ιδεολογικής και προγραμματικής)
3. Ανοιγμα του κόμματος στην κοινωνία και οργανική σύνδεση με την ευρεία εκλογική βάση (του 31,53 % στον γενικό πληθυσμό και του 38 % στους νέους και τις νέες)
Ο Αλέξης Τσίπρας με την ομιλία του στο Ζάππειο περιέγραψε με σαφήνεια την κατεύθυνση των πραγμάτων: «Θα δώσω όλες μου τις δυνάμεις» υποστήριξε, «ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ και η Προοδευτική Συμμαχία να μετασχηματιστούν σε μια μεγάλη προοδευτική δημοκρατική παράταξη, με ευθύνη για το παρόν και το μέλλον του τόπου». Και ακόμα: «Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος αυτών των πολιτών, πολύ πιο συνειδητά αυτή τη φορά, μας δείχνει εκ νέου την εμπιστοσύνη του. Αυτή τη φορά, όμως, δεν είναι δάνειο, αλλά εντολή μετασχηματισμού … σε ένα σύγχρονο και μαζικό, αριστερό, προοδευτικό κίνημα, με βαθιές ρίζες και ισχυρούς δεσμούς στον εργαζόμενο λαό και την κοινωνία».
Σε σχέση με τα παραπάνω, ένα πράγμα θα έπρεπε να γίνει σαφές: «Το νέο φτιάχνεται με παλιά, αλλά -κυρίως- με νέα υλικά», με υλικά που ενώ διατηρούν ως βάση την ιστορική παρακαταθήκη των αξιών της Αριστεράς (ισότητα, κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, αξιοκρατία, διαφάνεια) ενσωματώνουν επίσης δημιουργικά και δεδομένα της νέας εποχής (παγκοσμιοποίηση, ψηφιακή διακυβέρνηση, δίκτυα, δομές άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας κ.ά.).
Κυρίως, όμως, το νέο δημιουργείται με την πολιτική και την κοινωνική ενεργοποίηση πολλών ανθρώπων, ανθρώπων που παρακινημένοι από το ρεύμα αλλαγής και ανανέωσης θα μπορούσαν να προσδώσουν στην Προοδευτική Συμμαχία μια φρέσκια, μαζική και ενθουσιώδη κοινωνική και πολιτική φυσιογνωμία.
Αν αυτά συμβούν τότε η ανανεωμένη και διευρυμένη Προοδευτική Συμμαχία θα μπορούσε να ξαναδιεκδικήσει σύντομα την εξουσία για να δείξει -αυτή τη φορά εκτός μνημονίων– ότι ένα άλλο μοντέλο διακυβέρνησης είναι δυνατό, ένα μοντέλο που (στον αντίποδα των αξιών του νεοφιλελευθερισμού) βάζει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και το περιβάλλον, προωθεί την πράσινη και αειφόρο ανάπτυξη, προσφέρει εργασία και αξιοπρέπεια για όλους και όλες και, το πιο σημαντικό, δημιουργεί ελπίδα για έναν καλύτερο, ασφαλέστερο και πιο δίκαιο κόσμο.
*Εκπαιδευτικός, που ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη
