Ανάλαφρη κομεντί γεμάτη Βeatles

Yesterday ★★★☆☆

(Ην. Βασίλειο, 2019, 116’)

● σκηνοθεσία: Ντάνι Μπόιλ

● ηθοποιοί: Χιμές Πατέλ, Λίλι Τζέιμς

Ο Τζακ είναι συνθέτης και τραγουδιστής αλλά τα όνειρά του για διασημότητα δεν έχουν αποδώσει κι έτσι παραμένει στην αφάνεια, με μοναδική fan την παιδική του φίλη Ελι. Μετά από ένα ατύχημα ο Τζακ κι ολόκληρος ο κόσμος επανέρχεται στον ρυθμό του, με μια εξαίρεση: αυτό είναι ένα παράλληλο σύμπαν και κανείς δεν θυμάται κάποια βασικά πράγματα, όπως την ύπαρξη των Beatles, εκτός από τον Τζακ. Ετσι κι εκείνος, λίγο από πρόθεση και λίγο από τύχη, θα οικειοποιηθεί τα τραγούδια των «σκαθαριών» και ξαφνικά θα γίνει ακριβώς εξίσου διάσημος, έστω κι αν ούτε στο ελάχιστο αυθεντικός.

Ο Ντάνι Μπόιλ (του «Trains­potting», της «Παραλίας»), με τον Ρίτσαρντ Κέρτις στο σενάριο («Τέσσερις γάμοι…», «Notting Hill», «Love Actually»), βασίζεται σε μια ιδέα τόσο πρωτότυπη και χαριτωμένη, που είναι σχεδόν φυσικό η υλοποίησή της να μην μπορεί ν’ ανταποκριθεί απόλυτα. Αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά στο σινεμά τον θαυμάσιο πρωταγωνιστή του Χιμές Πατέλ, ο Μπόιλ επαναλαμβάνει το πνεύμα του «Slumdog Millionaire» σε μια μάλλον απλοϊκή, γραφικά καλοπροαίρετη θεώρηση του κόσμου και των ανθρώπων.

Παρ’ όλα αυτά, η ταινία λειτουργεί συναισθηματικά, ως μια ανάλαφρη κομεντί, κάποιες από τις κωμικές στιγμές της προκαλούν ασταμάτητο γέλιο, η παραδοξότητα της σύλληψής της κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον τουλάχιστον στο πρώτο μέρος και, το κυριότερο, είναι γεμάτη από τα τραγούδια των Beatles, που φυσικά εξακολουθούν να προκαλούν ρίγη. Κι αυτό είναι το συγκινητικότερο, ρομαντικότερο στοιχείο του φιλμ: ότι, όσο κι αν αλλάζει ο κόσμος, οι Beatles, το προφίλ, οι στίχοι και η μοναδικότητά τους θα εξακολουθούν να έχουν την ίδια απήχηση. Κι ότι, στην τελική, all you need is love! Ν.Β.

ODEON ESCAPE, ODEON STARCITY, TOWN CINEMAS, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΑ, ΑΙΓΛΗ, ΑΚΤΗ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ, ΑΛΕΞ, ΑΝΕΣΙΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, ΑΡΙΑΝ, ΑΡΤΕΜΙΣ ΠΑΠΑΓΟΥ, ΑΣΤΕΡΙ, ΑΣΤΡΟΝ ΛΟΥΤΣΑ, ΑΤΤΙΚΟΝ ΑΛΣΟΣ, ΔΙΑΝΑ ΜΑΡΟΥΣΙ, ΚΟΡΑΛΛΙ CINEMAX, ΛΙΛΑ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΝΕΑ ΜΑΣΚΩΤ, ΣΙΝΕ ΑΛΣΟΣ, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΗ ΧΑΪΔΑΡΙ, ΣΙΝΕ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΙΣ, ΣΙΝΕ ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ, ΣΙΝΕ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ, ΣΙΝΕ ΠΕΡΑΝ, ΣΙΝΕ ΩΡΩΠΟΣ, ΣΙΣΣΥ Ν. ΜΑΚΡΗ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΦΙΛΟΘΕΗ, ΦΛΕΡΥ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΧΛΟΗ

Οι αόρατες ★★½☆☆☆

(Les Invisibles, Γαλλία, 2018, 102’)

• σκηνοθεσία: Λουί-Ζιλιέν Πετί
• ηθοποιοί: Οντρέ Λαμί, Κορίν Μασιερό, Νοεμί Λβοβσκί, Ντέμπορα Λουκουμουένα

Σε μια γκρίζα, αφιλόξενη πόλη του γαλλικού Βορρά το δημοτικό καταφύγιο άστεγων γυναικών πρόκειται να κλείσει ως αναποτελεσματικό. Οι κοινωνικοί λειτουργοί του όμως έχουν άλλο σχέδιο: να εκπαιδεύσουν τις γυναίκες που ζουν στο καταφύγιο, ώστε να ενταχθούν στην κοινωνία με… διαδικασία-εξπρές. Μια ζεστή κωμωδία στηριγμένη σε μια ανθρώπινη τραγωδία είναι ένα γνώριμο και πετυχημένο εύρημα –όχι παράξενο ότι, στην κοινωνικά ταραγμένη τα τελευταία χρόνια, Γαλλία το φιλμ έκανε τεράστια εισπρακτική επιτυχία.

Με όπλο τις θαυμάσιες ηθοποιούς στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, αλλά κι ένα πλήθος μη ηθοποιών, όντως άστεγων γυναικών που εργάστηκαν κι αμείφθηκαν ως δευτεραγωνιστές, η ταινία, βασισμένη στο βιβλίο της Κλερ Λαζενί, κερδίζει το στοίχημα της αυθεντικότητας και της ευαισθησίας, έστω κι αν στο δεύτερο μέρος και στο φινάλε της παραδίνεται σε μια… μυθοπλαστική αισιοδοξία.

Annabelle Comes Home ★★☆☆☆

(ΗΠΑ, 2019, 104’)

σκηνοθεσία: Γκάρι Ντόμπερμαν

ηθοποιοί: Βέρα Φαρμίγκα, Πάτρικ Γουίλσον

Βγαλμένοι από το σύμπαν του «Conjuring», ο Εντ και η Λορέιν Γουόρεν, φωτογενείς εξορκιστές, είναι πια διάσημοι από τις περιπέτειές τους: στο ειδικό δωμάτιο όπου φυλούν τα ευρήματα των μεταφυσικών ερευνών τους, έχουν καλά κλεισμένη τη σατανική κουκλίτσα Αναμπελ, εδώ στην τρίτη κινηματογραφική εμφάνισή της. Οταν ωστόσο η φιλοπερίεργη κι αλαφροΐσκιωτη baby-sitter της κόρης τους βγάλει την Αναμπελ από… την ντουλάπα, η κόλαση θα βρει τη δίοδο που αναζητούσε.

Με ένταση και ταχύτητα στον ρυθμό της, ώστε να προκαλεί μια γενική αναστάτωση στον θεατή, αυτή εδώ είναι, παραδόξως, η πιο προβλέψιμη από τις ώς τώρα ομότιτλες περιπέτειες, σαν ένα γνώριμο, καλοκουρδισμένο παιχνίδι που δεν επιφυλάσσει εκπλήξεις, αλλά μπορείς να περάσεις δύο ώρες ευχάριστα μαζί του.

Το ένστικτο της ζωής ★★½☆☆☆

(Animal, Αργεντινή, Ισπανία, 2018, 112’)

• σκηνοθεσία: Αρμάντο Μπο
• ηθοποιοί: Γκιγέρμο Φραντσέλα, Κάρλα Πίτερσον

Ο Αντόνιο έχει την τέλεια ζωή: μια ζεστή οικογένεια που τον αγαπά, μια καλή δουλειά, ένα όμορφο σπίτι. Το όνειρο θα γίνει εφιάλτης, όταν ο Αντόνιο μάθει ότι χρειάζεται επειγόντως μεταμόσχευση νεφρού. Μην μπορώντας να βρει νόμιμη λύση, θα στραφεί στην παρανομία με την ένταση των… ζωικών ενστίκτων του, εκείνων που ξυπνά η ανάγκη. Ατμοσφαιρικό, επιβλητικό, έστω κι αν κατά στιγμές σκηνοθετικά αυτάρεσκο, ψυχολογικό θρίλερ, από τον συν-σεναριογράφο του Αλεχάντρο Ινιάριτου στο «Biutiful» και στο «Birdman», για το οποίο και βραβεύτηκε με Οσκαρ.

Κόλπο γκρόσο

(Ricchi di Fantasia, Ιταλία, 2018, 102’)

• σκηνοθεσία: Φραντσέσκο Μιτσικέ
• ηθοποιοί: Σέρτζιο Καστελίτο, Σαμπρίνα Φερίλι

Ο Σέρτζιο είναι παντρεμένος, όπως κι η Σαμπρίνα: οι δύο τους έχουν παράνομη σχέση αλλά δεν μπορούν να χωρίσουν λόγω αφραγκίας. Οταν ο Σέρτζιο πιστέψει ότι κέρδισε το λόττο, θα κάνει το μεγάλο βήμα και θ’ αφήσει το σπίτι του. Μόνο που το λαχείο δεν ήταν παρά μια φάρσα των φίλων του και τώρα θα χρειαστεί να βρει άλλο τρόπο να συντηρήσει τη Σαμπρίνα, την πολυμελή οικογένειά της και… την ψυχική του υγεία! Φαρσοκωμωδία παρεξηγήσεων, για να ξεκινήσει το καλοκαίρι με τα ιταλικά και να συνεχίσουμε με τα αντίστοιχα γαλλικά.

Σε επανέκδοση

Για τις στιγμές όπου θέλεις να ζήσεις σ’ ένα παλιό σινεμά, η εβδομάδα έχει δύο προτάσεις. «Η πισίνα» («La piscine», 1969), του Ζακ Ντερέ, κάνει μακροβούτι στην ομορφιά. Ο Ζαν-Πολ και η Μαριάν, ζευγάρι λίγων χρόνων, κάνει διακοπές σε μια βίλα στην Κυανή Ακτή.

Εκεί θα τους επισκεφτεί ο προηγούμενος εραστής της Μαριάν, ο Χάρι, με τη 18χρονη κόρη του. Σεξουαλική ένταση, ζήλια, κτητικότητα και παιχνίδι εξουσίας μπορεί σεναριακά να δείχνουν ελαφρώς παρωχημένα. Ομως η μουσική του Μισέλ Λεγκράν αποδεικνύεται διαχρονική και κυρίως η αξεπέραστη ομορφιά της Ρόμι Σνάιντερ και του Αλέν Ντελόν ξεδιψούν κάθε επιθυμία.

Η «Πρόσκληση σε γεύμα από έναν υποψήφιο δολοφόνο» («Murder by Death», 1976), του Ρόμπερτ Μουρ, γραμμένη από τον Νιλ Σάιμον, είναι μια πάντα απολαυστική διατριβή στο ίδιο το σινεμά του «whodunit»: ένα λεπτοδουλεμένο σεναριακό υφαντό που, ανατροπή στην ανατροπή, παίζει με τους κανόνες του θρίλερ μυστηρίου, τους υπονομεύει, τους ακυρώνει και τους επαναφέρει χωρίς στιγμή, δεκαετίες τώρα, να χάνει το γνήσιο, απελευθερωτικό χιούμορ του.

Εξτρα μπόνους, η συνάντηση στην οθόνη των Αϊλίν Μπρέναν, Τρούμαν Καπότε, Τζέιμς Κόκο, Μάγκι Σμιθ, Πίτερ Φολκ, Ντέιβιντ Νίβεν, Αλεκ Γκίνες και Πίτερ Σέλερς.