Κάτω από ασφυκτικά μέτρα ασφαλείας και με τον στρατό σε επιφυλακή κηδεύτηκε χτες στο Κάιρο ο μοναδικός δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος στη μακραίωνη Ιστορία της Αιγύπτου, ο Μοχάμεντ Μορσι, που πέθανε μέσα στο δικαστήριο έπειτα από εγκλεισμό έξι χρόνων.
Ο Μόρσι, που σύμφωνα με τις αρχές πέθανε από ανακοπή καρδιάς, τάφηκε στο νεκροταφείο Μεντίνατ Νασρ, αφού δεν δόθηκε άδεια να θαφτεί στον οικογενειακό του τάφο, στην επαρχία Σαρκία: ακόμη και η επιμνημόσυνη δέηση έγινε στο νοσοκομείο της φυλακής της Τόρα, για λόγους ασφαλείας…
Ετσι κι αλλιώς αυτός ο μετριοπαθής, αμερικανοσπουδαγμένος (πήρε το διδακτορικό του στην Καλιφόρνια, όπου και δίδαξε για αρκετά χρόνια) μηχανικός έζησε τα τελευταία του χρόνια σε σχεδόν απόλυτη απομόνωση: οι συγγενείς του μπόρεσαν να τον επισκεφθούν μόνο τρεις φορές, ενώ ακόμα και στα διάφορα δικαστήρια τον έβαζαν σε ειδικό γυάλινο κλουβί, για να μην ακούγονται οι διαμαρτυρίες του.
Ομως ακόμη και στην τελευταία του απολογία ήταν ιδιαίτερα μαχητικός, επιμένοντας ότι παραμένει ο νόμιμος ηγέτης της χώρας και ζητώντας τη δημιουργία ειδικού δικαστηρίου, που ήλπιζε πως θα δικαιώσει τον ίδιο και τους δεκάδες χιλιάδες φυλακισμένους συντρόφους του.
Σύμφωνα με (ανώνυμη) ιατρική πηγή που επικαλέστηκε η κρατική τηλεόραση, ο Μόρσι ήταν διαβητικός, είχε εμφανίσει έναν καλοήθη όγκο και «τελούσε υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση».
Αντίθετα, μέλη της οικογενείας του και διεθνείς οργανώσεις δικαιωμάτων κάνουν λόγο για συστηματική κακομεταχείριση του 67χρονου ηγέτη των Αδελφών Μουσουλμάνων, που πέθανε μερικές εβδομάδες πριν συμπληρωθούν έξι χρόνια από την πραξικοπηματική ανατροπή του τον Ιούλιο του 2013 από τον στρατό και τον νέο «πρόεδρο»- δικτάτορα Αμπντελ Φατάχ αλ Σίσι, τον τότε αρχηγό του γενικού επιτελείου.
Ηταν ένα αιματοβαμμένο πραξικόπημα «αλά Πινοτσέτ» με χιλιάδες νεκρούς και «εξαφανισμένους», που έγινε με τις διακριτικές ευλογίες των ΗΠΑ και των ισχυρών κρατών της Ευρώπης, οι ηγέτες των οποίων έβλεπαν τον εκλεγμένο Μόρσι σαν επικίνδυνο ισλαμιστή και έφριτταν με τις ιδιαίτερα στενές σχέσεις που είχε αναπτύξει με τον ομοϊδεάτη του Ερντογάν στην Τουρκία, με τη συριακή αντιπολίτευση και ειδικά με την παλαιστινιακή οργάνωση Χαμάς, την οποία επιχείρησε να στηρίξει το 2012 στην ολιγοήμερη σύρραξη με το Ισραήλ.
Και φυσικά ένα πραξικόπημα με τις «πλάτες» και τα πετροδολάρια των αραβικών απολυταρχικών καθεστώτων, που ανέκαθεν φοβούνταν το πολιτικό Ισλάμ επειδή αμφισβητούσε έμπρακτα τη δυναστική εξουσία τους…
Η (εκτός νόμου) Αδελφότητα με ανακοίνωση της έκανε λόγο για «δολοφονία» του Μόρσι, λόγω της «χρόνιας απομόνωσης και κακομεταχείρισής» του, ενώ ζήτησε διεθνή έρευνα για τις συνθήκες του θανάτου του, αίτημα που επανέλαβαν τόσο η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, όσο και η διεθνής οργάνωση Human Rights Watch.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, η χούντα που κυβερνά την Αίγυπτο δεν πρόκειται να κάνει καμιά έρευνα, και τα 13 εκατομμύρια Αιγύπτιοι που τον εξέλεξαν πρόεδρο το 2012 δεν δικαιούνται καν να τον κλάψουν δημόσια. Μόνο στην Τουρκία, τη Γάζα και το Κατάρ έγιναν εικονικές «κηδείες» του, με μεγάλη συμμετοχή και συνθήματα ενάντια στον αλ-Σισι…
