Μπορεί να μην υπήρχαν μπαρ στα Εκβάτανα και στα Σούσα, οι αρχαίοι Πέρσες, ωστόσο, τσούγκριζαν τα ποτήρια τους στα πιο απίθανα μέρη, κατά τις υπεράνω πάσης υποψίας περιστάσεις· ακόμα και στο βουλευτήριο του παλατιού. Οταν επρόκειτο να λάβουν σημαντικές αποφάσεις, οι υψηλόβαθμοι αντιπρόσωποι των σατραπειών κάθιζαν ανακούρκουδα σχηματίζοντας κύκλο, κατάχαμα στο περιστύλιο των ανακτόρων. Τα ’τσουζαν γερά, γίνονταν σκνίπα κι έπεφταν σε βαθιά περισυλλογή. Αρχιζαν τότε να αναλύουν τις φλέγουσες υποθέσεις της αυτοκρατορίας, μπέρδευαν τα λόγια τους, διαφωνούσαν, ύψωναν τους τόνους και συνέχιζαν το πιοτό και την κουβέντα μέχρις εξαντλήσεως του θέματος και ενίοτε αυτών των ιδίων. Εβγαζαν, πάντως, τσάτρα πάτρα σαφή κρίση, την οποία καθαρόγραφαν στα βασιλικά κατάστιχα για να μην την ξεχάσουν απ’ τη σούρα και πήγαιναν τύφλα για ύπνο.
Εντελώς ξενέρωτοι και διαυγείς την επαύριο ξανασυζητούσαν διεξοδικά τα επίδικα ώσπου καταστάλαζε η άποψη της πλειοψηφίας. Η ετυμηγορία εθεωρείτο οριστική μόνο στην περίπτωση που η μεθυσμένη εκδοχή ταυτιζόταν με τη νηφάλια. Ειδάλλως επιδίδονταν σε νέους γύρους συσκέψεων και οινοπνευματίασης έως ότου καταφέρουν να τις συνταιριάξουν. Αν κρίνουμε από τη μακροημέρευση του βασιλείου, οι κάπως ανορθόδοξες μέθοδοι τις οποίες εφάρμοζαν έκρυβαν αδιαμφισβήτητη σοφία. Ασε που προσέφεραν στους ιθύνοντες της αυλής πρώτης τάξεως προφάσεις προκειμένου να μπεκρουλιάζουν. Από τον αλήστου μνήμης Ιούλιο 2015 και ιδίως από τον Σεπτέμβριο οι μηδίσαντες επιτελείς της Κουμουνδούρου βάλθηκαν να μιμηθούν τη διπλωματία των Μήδων, τουλάχιστον κατά το πρώτο σκέλος της.
Θαμπωμένοι από την αιφνίδια αναρρίχησή τους στους θώκους, αποφάσιζαν για όλα τα κρίσιμα ζητήματα απολύτως οινοχαρείς, χωρίς μάλιστα να ’χουν πιει σταγόνα αλκοόλ. Ηταν αμετακλήτως έκδοτοι στη μέθη της εξουσίας. Αδυνατούσαν να αφουγκραστούν απ’ τα ρετιρέ τη βουβή οργή που σιγόβραζε στους κάτω ορόφους και στα υπόγεια για τα έργα και τις ημέρες τους και φόρτωναν με πρόσθετα βάρη τα συνήθη υποζύγια υποταγμένοι αναπόδραστα στις ντιρεκτίβες των ξένων αρμοστών. Τελώντας διαρκώς στο τσακίρ κέφι, νόμισαν ότι ρίχνοντας στο πόπολο ψιχία μασημένου σανού παραμονή των εκλογών θα εξακολουθήσουν απρόσκοπτα τη νεφελοβασία. Ωσπου ήρθε η ανώμαλη προσγείωση της περασμένης Κυριακής και, αντί να συνέλθουν απ’ το μεθύσι, περιήλθαν σε κατάσταση delirium tremens.
Ηγεμονία τέλος. Απαντούν στο εκκωφαντικό μήνυμα με… άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Κατόρθωσαν σε μόλις τέσσερα χρόνια την παλινόρθωση του διεφθαρμένου και σάπιου συστήματος που υποτίθεται ότι θα πολεμούσαν, αλλά υπηρέτησαν εν τοις πράγμασι τις πλέον αναχρονιστικές εκφάνσεις του. Εχουν σκάρτες πέντε βδομάδες να διορθωθούν. Ιδωμεν. Τούτες οι αράδες γράφτηκαν προτού ανοίξουν οι χθεσινές κάλπες. Αν κρίνω από τα αυτοκίνητα που έλειπαν απ’ τη γειτονιά το Σαββατόβραδο, η αποχή θα σημειώσει ρεκόρ. Εύχομαι ευδόκιμη θητεία στους νέους τοπικούς άρχοντες και να μη χρειαστεί να ασχοληθεί μαζί τους η στήλη. Πάνω που τελειώσαμε με τις εκλογές, ξεκινά πάλι προεκλογική περίοδος. Γ@μώ την ατυχία μου…
