Η γυναικοκτονία ως διεθνές αμείωτης έντασης φαινόμενο προκαλεί ήδη μαζικές αλλά και μεμονωμένες αντιδράσεις γυναικείων οργανώσεων, φορέων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και απλών πολιτών σε πολλές χώρες.
Το φαινόμενο αυτό ενώ έχει την …τιμητική του δεκαετίες τώρα και στη χώρα μας παραμένει αόρατο στην Ελλάδα τουλάχιστον σε ότι αφορά τις καταγραφές των ΜΜΕ και τις προτεραιότητες των πολιτικών κομμάτων. Για δε την ανδροκρατούμενη εκκλησία θα ήταν αστείο να μιλήσει κανείς μια και το θέμα είναι απλά ανύπαρκτο.
Στην χώρα του φιλότιμου, της παλικαριάς και της τεστοστερόνης εξάλλου είναι γνωστό ότι η καταφυγή σε γυναικοκτονία οφείλεται σε διαφορετικούς λόγους:
- εκπυρσοκροτούν συχνά τα όπλα
- τα θέλουν κι αυτές έτσι όπως μιλάνε, όπως ντύνονται κι όπως κυκλοφορούν μόνες τους και προκαλούν εγκλήματα «πάθους»
- έχει πάψει «η γυνή να φοβήται τον άνδρα» κι αυτό δεν μπορεί να παραμένει ατιμώρητο ειδικά στις οικογένειες
- (το πλέον σύγχρονο επιχείρημα) Η ανεργία και η οικονομική κρίση φέρνουν απελπισία και η απελπισία είναι βραδυφλεγής βόμβα που θεωρείται σχεδόν αναμενόμενο να …ξεσπάει βίαια στο γυναικείο κορμί!
Κι όποιος αμφιβάλλει ας ρίξει μια ματιά μόνο στα εγκλήματα που περνούν στα πρωτοσέλιδα ή στα ψιλά των εφημερίδων.
