Απορρίφθηκε και από το Β’ τμήμα του ΣτΕ η επιβολή τελών από τους Δήμους Μαραθώνα και Ασπροπύργου στην ΕΥΔΑΠ και στην Αττική Οδό αντίστοιχα.
Ως προς την πρώτη περίπτωση, το Συμβούλιο της Επικρατείας, με 4 αποφάσεις του (πρόεδρος Ειρήνη Σαρπ και εισηγήτρια Ειρήνη Σταυρουλάκη), απέρριψε τις αιτήσεις του Δήμου Μαραθώνα με τις οποίες ζητούσε να αναιρεθούν οι αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών που είχαν δικαιώσει την ΕΥΔΑΠ.
Προηγήθηκε η απόφαση του δήμου να ζητήσει από την ΕΥΔΑΠ ποσό 2.320.000 ευρώ για φόρο ηλεκτροδοτούμενων χώρων και ειδικά για τη φωταγώγηση της λίμνης του Μαραθώνα.
Ο δήμος Μαραθώνα για τα έτη 2002 έως 2005 και για το έτος 2007 επέβαλε σε βάρος της ΕΥΔΑΠ τον συγκεκριμένο φόρο των 2,3 εκατ. (μαζί με τα ισόποσα πρόστιμα που επιβλήθηκαν) για όλη την έκταση των 93.050.000 τ.μ. που καταλαμβάνει ο υδάτινος όγκος της λίμνης, ενώ ο Δήμος Ασπροπύργου ζήτησε για τέλη καθαριότητας και φωτισμού από την εταιρεία Αττική Οδός 41,6 εκατ. ευρώ για τη φωταγώγηση του αυτοκινητόδρομου σε όλο το μήκος που διέρχεται μέσα στα διοικητικά όρια του εν λόγω Δήμου, αλλά και για τους στεγασμένους σταθμούς διοδίων, όπως και για μη στεγασμένο χώρο 350.000 τ.μ. που έχει η εταιρεία.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι δεν νοείται η επιβολή του φόρου σε κοινόχρηστους χώρους.
Παράλληλα, οι κοινόχρηστοι χώροι, ακόμα και εάν περιέχουν ιδιωτικά ακίνητα, δεν υπάγονται στον ένδικο φόρο, καθώς αποσκοπούν προς εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος. Με αυτό το δεδομένο, οι χώροι αυτοί που εξυπηρετούνται δεν αποτελούν ιδιωτικά ακίνητα.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ΣτΕ, η λίμνη του Μαραθώνα, κατά τον Αστικό Κώδικα (άρθρο 966), αποτελεί «πράγμα εκτός συναλλαγής, προορισμένο για την εξυπηρέτηση δημόσιου σκοπού συνισταμένου στην εξασφάλιση της παροχής του αναγκαίου για την επιβίωση του ανθρώπου πόσιμου νερού».
Συνεπώς, η λίμνη «δεν αποτελεί χώρο του οποίου η έκταση μπορεί να υπολογισθεί για την επιβολή φόρου ηλεκτροδοτούμενων χώρων» και έτσι μη νομίμως η έκτασή της φορολογήθηκε με τον επίμαχο φόρο.
Ο Δήμος Ασπροπύργου είχε αρχικά δικαιωθεί από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών που έκρινε ότι νόμιμα και ορθά επιβλήθηκαν σε βάρος της επίμαχης εταιρείας τα τέλη καθαριότητας και φωτισμού.
Ομως, το ίδιο Τμήμα του ΣτΕ (Β΄) με την ίδια πρόεδρο και εισηγήτρια την Κωνσταντίνα Λαζαράκη, αναίρεσε τις συγκεκριμένες εφετειακές αποφάσεις.
Επιστροφή και εντόκως
Οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι είναι βάσιμοι οι ισχυρισμοί της Αττικής Οδού και, κρίνοντας ότι τα τέλη ύψους 41,6 εκατ. ευρώ καταλογίσθηκαν μη νομίμως, διέταξε την επιστροφή τους εντόκως με επιτόκιο 6% από την ημέρα καταβολής τους.
Δηλαδή το ΣτΕ έκρινε ότι τα τέλη φωτισμού και καθαριότητας επιβαρύνουν τους ιδιωτικούς χώρους, ενώ όποιος χρησιμοποιεί κοινόχρηστο χώρο του Δήμου για άσκηση ορισμένης δραστηριότητας δεν υπόκειται εκ του λόγου αυτού σε καταβολή τέλους καθαριότητος.
Η Αττική Οδός υποστήριξε και έγινε δεκτό ότι δεν είναι νόμιμη η επιβολή των επίμαχων τελών επί κοινοχρήστου ακινήτου, δηλαδή επί του οδοστρώματος και των εγκαταστάσεων του αυτοκινητόδρομου, ο οποίος δύναται να χρησιμοποιηθεί από το σύνολο, αδιακρίτως, των πολιτών.
Ακόμη, υποστήριξε ότι επί του αυτοκινητόδρομου η εταιρεία έχει την ιδιότητα του παραχωρησιούχου του ελληνικού Δημοσίου δυνάμει σύμβασης παραχώρησης η οποία κυρώθηκε με τον νόμο 2445/1996.
