Μουσικό ταξίδι με «Πολύχρωμες ζακέτες»

Η αρχή έγινε από την 4η Ακρόαση της Μικρής Αρκτου. Επειτα ήρθε η συνάντηση με δύο ταλαντούχους νέους καλλιτέχνες: τη στιχουργό Αθηνά Σπανού και τον συνθέτη Γρηγόρη Πολύζο. Το αποτέλεσμα της συνεργασίας τους ήταν ένας πολύ ζεστός δίσκος με τίτλο «Πολύχρωμες ζακέτες». Σήμερα η ερμηνεύτρια Πολυξένη Καράκογλου είναι έτοιμη για το επόμενο βήμα: απόψε το βράδυ (21.00) παρουσιάζει τα τραγούδια της στην αυλή του Μουσείου Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών στην Πλάκα (Θόλου 5).

«Οι “Πολύχρωμες ζακέτες” είναι για εμένα μια αρχή με δύο καλλιτέχνες που θαυμάζω και είχα την τύχη να με συντροφεύουν σε αυτό το όμορφο ταξίδι», λέει η ίδια για τον δίσκο. «Μέσα από αυτή την περιπέτεια έφτιαξα μια οικογένεια και με σταθερούς συνοδοιπόρους τη Μικρή Αρκτο κυκλοφόρησε αυτό το cd με τις 9 μικρές και αυτοτελείς ιστορίες. Τα υλικά αυτού του δίσκου είναι πολύ μεράκι, ειλικρίνεια, κουβέντα και συνείδηση του γιατί κάνουμε τραγούδια.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό που συμπορεύομαι με ανθρώπους της γενιάς μου. Εχουμε τις ίδιες ανάγκες και τις ίδιες δυσκολίες που προκύπτουν από τις συνθήκες που βιώνουμε. Το πιο σημαντικό, όμως, δεν είναι η ηλικιακή ταύτιση αλλά το ότι έχουμε κοινά “θέλω” στην τέχνη». Αρα τα τραγούδια που έγραψαν τα παιδιά για τη φωνή της την εκφράζουν πλήρως; «Απολύτως. Φανταστείτε πως το “Κρυφτό”, τραγούδι από τον δίσκο που σημαίνει πολλά για μένα, είναι σαν να το έγραψε η Αθηνά αφού διάβασε το ημερολόγιο που κρατούσα μέχρι το Λύκειο…».

Δεν είναι πάντως τυχαίο πως και τα τρία αυτά παιδιά βρέθηκαν κάτω από τη σκέπη της Μικρής Αρκτου που χρόνια επιμένει να αντιμετωπίζει το ελληνικό τραγούδι με σεβασμό και ευαίσθητο βλέμμα. «Μα, υπάρχουν κι άνθρωποι που ασχολούνται με το τραγούδι και δεν το αγαπούν;

Αυτά τα υλικά συνθέτουν μια παλέτα υγιούς ενασχόλησης με την τέχνη. Πιστεύω πως ένα από τα πια σημαντικά στοιχεία ενός καλλιτέχνη είναι να θέλει να βελτιώνεται, να κάνει αυτοκριτική και κοιτώντας την πορεία του από μακριά να ετοιμάζει τα επόμενα βήματά του απαλλαγμένος από εγωισμούς», λέει η 24χρονη τραγουδίστρια.

Κι όταν πήγε στην 4η Ακρόαση της Μικρής Αρκτου τι ήταν αυτό που αισθανόταν, άγχος ή προσμονή; «Είχα ετοιμάσει τον “Φθινοπωρινό σκύλο” της Αφροδίτης Μάνου και είχα φέρει μαζί μου και για γούρι τον σκύλο μου», λέει γελώντας. «Είχα άγχος και ελπίδα, ήταν και η πρώτη μου ακρόαση και δεν ήξερα τι επρόκειτο να συμβεί αν περνούσα στη δεύτερη φάση των ακροάσεων… Γενικά ήμουν στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα».

Και σήμερα, που όλα πήραν τον δρόμο τους, απολαμβάνει αυτό που συμβαίνει ή σκέφτεται ήδη το επόμενο βήμα; «Οι “Πολύχρωμες ζακέτες” είναι σε προτεραιότητα, είναι πολύ φρέσκια η κυκλοφορία και με απασχολεί συνέχεια, οπότε δεν έχω σκεφτεί τα επόμενα βήματα. Προς το παρόν ετοιμάζουμε πυρετωδώς το live μας που επιμελείται η Αθηνά να Σπανού και σιγά σιγά σκεφτόμαστε τις κινήσεις μας για τον χειμώνα».