Δύο γυναίκες υποψήφιες στο Π. Φάληρο κατά του φασισμού και του ναζισμού

Με τον συνδυασμό «Ριζοσπαστική Αυτοδιοικητική Κίνηση», του Κώστα Μερκουράκη στο Δήμο Παλαιού Φαλήρου, κατεβαίνουν υποψήφιες η Γεωργία Σάντα και η Μαρία Γκάγκα.

Ηταν μόλις 19 χρόνων ο πατέρας μου όταν μαζί με τον Μανώλη Γλέζο κατέβασαν στις 31 Μαΐου 1941 από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης τη μισητή πολεμική σημαία του Γ’ Ράιχ με το έμβλημα του κάιζερ και τον αγκυλωτό σταυρό. Αγωνίστηκα ως μαθήτρια στα χρόνια της δικτατορίας, αργότερα στα γεγονότα του Πολυτεχνείου κι από εκεί στους αγώνες για δικαιώματα και ελευθερίες.

Τόσα χρόνια είναι η πρώτη φορά που κατεβαίνω σε οποιοδήποτε ψηφοδέλτιο για να υποστηρίξω κάποιον. Και αυτός ο κάποιος είναι ο Κώστας Μερκουράκης, υποψήφιος δήμαρχος για τον Δήμο Παλαιού Φαλήρου.

Θα ρωτούσε κάποιος, γιατί τώρα; Είναι οφθαλμοφανές: Η ανθρωπότητα δεν πάει καλά. Σε όλη την Ευρώπη παρακολουθούμε πολίτες να διαμαρτύρονται και κυβερνήσεις να καταστέλλουν. Επιπλέον, βλέπουμε τους ναζί να σηκώνουν κεφάλι όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως, παρά το γεγονός ότι δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τη λήξη του καταστροφικού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Θα σταθώ στην παρακαταθήκη που άφησε ο πατέρας μου στους νέους και νέες της πατρίδας μας, πολεμώντας με το όπλο στο χέρι τους κατακτητές, μαζί με άλλους αγωνιστές: ήθος, ανιδιοτέλεια, αξιοπρέπεια, ελευθερία, ανθρωπιά και γνώση που κάνει τον άνθρωπο δυνατό και θαρραλέο, να μπορεί όταν πρέπει να κατανικά τον οποιονδήποτε φόβο και να προχωρά μπροστά.

Φαινόμενα μίσους, οργής και επιθετικότητας δεν πρέπει να υπάρχουν στο Φαληράκι μας, αλλά και πουθενά. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο. Υπάρχει μόνο μία φυλή, η ανθρώπινη φυλή.

Πιστεύω ότι ο Κώστας Μερκουράκης έχει κατακτήσει αυτή την παρακαταθήκη του πατέρα μου και γι’ αυτό νομίζω ότι πρέπει να του δώσουμε όλοι μια ευκαιρία να το αποδείξει έμπρακτα, έχοντας στον νου του μόνο το καλό των συμπολιτών μας στο Φάληρο.

✑ Γεωργία Σάντα

Από τον Φεβρουάριο του 2013 συμμετείχα στη δημιουργία και είμαι μέλος της αντιφασιστικής συλλογικότητας «Ανήσυχοι Γονείς» Π. Φαλήρου-Ν. Σμύρνης που δημιουργήθηκε με αφορμή τη δολοφονική επίθεση με μαχαίρι που δέχτηκε ένας μαθητής του 3ου Λυκείου. Αυτός ο μαθητής ήταν ο γιος μου. Ζούμε σε μια εποχή όπου τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο.

Τα προηγούμενα χρόνια καταλάβαμε ότι πολλά πράγματα που τα θεωρούσαμε αυτονόητα, δεν είναι. Το ζήσαμε συλλογικά με την κρίση, το έζησα προσωπικά με την περιπέτεια του Φοίβου. Η δυνατότητα να κινείσαι ελεύθερα στην πόλη, ο τρόπος που ζεις την καθημερινότητά σου, ακόμα και το αν θα τη ζεις άλλαξαν δραστικά από τότε που μπήκαν στην εξίσωση η άνοδος της Ακροδεξιάς και η δράση των φασιστικών συμμοριών.

Παρά τις δύσκολες καταστάσεις όμως δεν παραδοθήκαμε. Παλέψαμε ατομικά και συλλογικά. Δείξαμε ότι η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά είναι δυνατότερες από το τυφλό μίσος και τη βία.

Σε αυτές τις δημοτικές εκλογές έκανα την επιλογή να θέσω υποψηφιότητα με την παράταξη του Κώστα Μερκουράκη. Το έκανα γιατί η Ριζοσπαστική Αυτοδιοικητική Κίνηση ήταν σταθερά δίπλα σε κάθε προσπάθεια να μπει φράγμα στην εξάπλωση του φασιστικού φαινομένου.

Πιστεύω ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια δημοτική αρχή που θα αγωνίζεται για να ριζώσουν στο Παλαιό Φάληρο οι αξίες της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και της ανοχής στο διαφορετικό. Που θα είναι δίπλα στους πολίτες και θα φέρνει αυτές τις αξίες στη ζωή τους, στα σχολεία, στις δομές αλληλεγγύης και σε δράσεις πολιτισμού. Το στοίχημα για τις ζωές μας είναι εδώ, μπορούμε και πρέπει να τα καταφέρουμε.