Η Ιστορία έγραψε και δεν ξεγράφει: Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι ο MVP του ΝΒΑ για την περίοδο 2018-2019. Ο κορυφαίος μπασκετμπολίστας του μεγαλύτερου πρωταθλήματος μπάσκετ στον κόσμο, για τη σεζόν που μόλις τελείωσε.
Μία ασύλληπτη διάκριση, που αποτελεί όνειρο για κάθε αθλητή που ασχολείται με την πορτοκαλί μπάλα. Και την έκανε ένα δικό μας παιδί, πριν καν συμπληρώσει τα 25 του χρόνια.
Αυτό που θα θυμάται, όμως, όλος ο κόσμος δεν είναι η βράβευση, αλλά τα λόγια και η παρουσία του Γιάννη.
Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε η επιτυχία του και ανέβηκε στο πόντιουμ, φάνηκε ότι κάτι δεν πάει… καλά. Δεν ήταν ο χαμογελαστός, άνετος, χαρούμενος Γιάννης. Ηταν σφιγμένος, φορτισμένος, τον έβλεπες και έλεγες ότι έχει ξεχάσει τα πολύ καλά αγγλικά που ξέρει.
Ολα αυτά όχι από άγχος, αλλά από συγκίνηση.
Μόλις ξεκίνησε να μιλά, δίχως χαρτιά μπροστά του, δίχως να έχει προσχεδιάσει κάτι, όλοι πλημμυρίσαμε από τα ίδια έντονα συναισθήματα με αυτόν.
Το αρχικό κόμπιασμα έγινε τραύλισμα και μετατράπηκε σε κλάματα. Σε ποταμό δακρύων. Από συγκίνηση, αναμνήσεις και χαρά. Τόσο του Γιάννη όσο και της οικογένειάς του. Της μητέρας, των αδερφών του, που ήταν εκεί, και όσων ανθρώπων κατάλαβαν τι έχει περάσει αυτός ο άνθρωπος στη ζωή του. Από πού ξεκίνησε και που έφτασε.
Τα λόγια του Greek Freak ήταν ένα μάθημα. Κυρίως για τους μικρότερους, αλλά και για τους μεγαλύτερους. Ειδικά τους στενόμυαλους κάθε προέλευσης και κοινωνικής τάξης.
Μετά τα πρώτα ευχαριστήρια προς συμπαίκτες, προπονητές κ.λπ., ήρθε η ώρα να ανεβάσει τους συναισθηματικούς τόνους: «Ευχαριστώ το Μιλγουόκι, τους Ελληνες και τους Νιγηριανούς που με στηρίζουν. Ξέρω ότι στην Ελλάδα είναι 6 το πρωί και όμως δέχομαι συνεχώς μηνύματα τέτοιες ώρες. Σε αυτή τη χώρα με πίστεψαν από μικρό», τόνισε ο Γιάννης ήδη δακρυσμένος και στη συνέχεια άρχισε να μιλά εν μέσω λυγμών: «Ευχαριστώ τον πατέρα μου, αν και δεν είναι εδώ. Οταν μπαίνω στο γήπεδο, πάντοτε τον θυμάμαι να μου λέει να μην τα παρατάω και να παίζω σκληρά, ακόμη κι όταν πονάω. Ευχαριστώ τα αδέρφια μου, τα μεγαλύτερα και τα μικρότερα, που είναι για μένα πρότυπα. Και φυσικά τη φοβερή μητέρα μου, τη δική μου ηρωίδα».
Ο Αντετοκούνμπο αποκάλυψε ότι «εδώ και δύο χρόνια είχα στόχο μου το βραβείο του MVP, αλλά αυτή είναι μόνο η αρχή. Τώρα έχω σκοπό να πάρω ένα πρωτάθλημα, μα δεν ξεχνάω αυτό που μου είπε ο πατέρας μου. Πάντα να θέλω περισσότερα, αλλά να μην είμαι άπληστος»…
Μόλις τελείωσε η ομιλία του που κράτησε λίγο πάνω από πέντε λεπτά, ήρθε η ώρα για τις τυπικές φωτογραφίες. Σαφώς πιο ανακουφισμένος και ήρεμος, ο Αντετοκούνμπο πόζαρε χαμογελαστός με το τρόπαιο. Επιφύλασσε και μια έκπληξη, καθώς στο σακάκι του είχε ράψει εσωτερικά μια φόδρα που απεικόνιζε τον Παρθενώνα. Σύμφωνοι, μπορεί να ήταν λίγο κιτς έμπνευση, όμως αφενός στο ΝΒΑ τέτοιες εκκεντρικές αμφιέσεις συνηθίζονται, αφετέρου ήταν άλλη μια διαφήμιση για τη χώρα μας σε όλο τον κόσμο.
Οσον αφορά την ψηφοφορία των 100 δημοσιογράφων που ανέδειξαν τους νικητές στα βραβεία, ο Γιάννης πήρε 78 πρωτιές, ενώ άλλοι 22 τον ψήφισαν ως δεύτερο πίσω από τον Χάρντεν.
Ουσιαστικά πρόκειται για μια –σχεδόν– καθολική αποδοχή της φετινής παρουσίας του Ελληνα στην κανονική περίοδο. Ο Αντετοκούνμπο οδήγησε τους Μπακς σε πρωτιά της regular season με ρεκόρ 60-22 και με προσωπικά στατιστικά 27,7 πόντους και 12,5 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε ένα διαδικτυακό ποστάρισμα των Χιούστον Ρόκετς, που είδαν τον Τζέιμς Χάρντεν να μένει δεύτερος στην κούρσα. Εδωσαν συγχαρητήρια στον MVP, δίχως να αναφέρουν το όνομά του και ταυτόχρονα τόνισαν πως διαφωνούν με την απόφαση αυτή. Πολύς κόσμος από κάτω εξέφρασε την αντίρρησή του με την άποψη των Ρόκετς.
Εκτός του βραβείου του πολυτιμότερου παίκτη, ο Αντετοκούνμπο έφτασε κοντά και στην ανάδειξή του ως καλύτερου αμυντικού. Ηρθε δεύτερος πίσω από τον Γκομπέρ των Γιούτα Τζαζ. Ετσι, έχασε την ευκαιρία να γίνει ο τρίτος παίκτης στην ιστορία που παίρνει και τα δύο βραβεία την ίδια βραδιά. Οι δύο που το έχουν καταφέρει είναι ο Μάικλ Τζόρνταν και ο Χακίμ Ολάζουον.
