Με σωρεία ψευδών ειδήσεων συνοδεύτηκαν τα ρεπορτάζ για τη χθεσινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Αφορμή για όλα αυτά ήταν προφανώς το θέμα της επιλογής της ηγεσίας του Αρείου Πάγου, που από την επομένη των ευρωεκλογών η αντιπολίτευση, όπως και τα επιχειρηματικά ΜΜΕ που τη στηρίζουν, έχουν αναγάγει σε πρώτη είδηση και κορυφαίο ζήτημα συνταγματικής τάξης.
Μια ήδη ειλημμένη απόφαση μετά τις ψηφοφορίες στη διάσκεψη των προέδρων για τη θέση του εισαγγελέα και του προέδρου του Αρείου Πάγου μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δημιούργησε κύμα διαμαρτυριών μέχρι και απειλών στην περίπτωση που η κυβέρνηση προχωρούσε στο αυτονόητο επόμενο βήμα που προβλέπει ο νόμος.
Οσον αφορά δε τα όψιμα επιχειρήματα περί υποχρεωτικά υπηρεσιακής κυβέρνησης και επίκλησης του Συντάγματος, που προβλέπει πρόωρη προσφυγή στις κάλπες μόνο σε περιπτώσεις εθνικού θέματος, είναι γνωστό ότι στις περισσότερες ανάλογες αναμετρήσεις και ειδικά στα χρόνια της κρίσης επαναλήφθηκε ακριβώς η ίδια τακτική.
Κάποιοι έχουν άλλες σκέψεις για την ηγεσία της δικαιοσύνης, που δεν τιμούν την ανεξαρτησία και τον σεβασμό στον τρίτο πυλώνα της δημοκρατίας
Μετά τις ακραίες διατυπώσεις του πρώην υπουργού Εσωτερικών, επί κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, καθηγητή Α. Μανιτάκη σε άρθρο του στην εφημερίδα «Καθημερινή» (28/5) περί καταδολίευσης του Συντάγματος κ.λπ., τοποθετήθηκε στο ζήτημα αυτό χθες στην ίδια εφημερίδα και ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Μ. Σταθόπουλος.
Σε σαφώς χαμηλότερους τόνους (όπως άλλωστε και ο καθηγητής Ν. Αλιβιζάτος στο άρθρο του) σημείωσε ότι η λήψη απόφασης από το υπουργικό συμβούλιο για τον διορισμό προέδρου και εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τυπικά δεν απαγορεύεται, αλλά δεν παύει να είναι αντιδεοντολογική κίνηση.
Στο ίδιο μετριοπαθές μήκος κύματος κινήθηκε και ο Κώστας Σκανδαλίδης σε αντίθεση με την απόλυτη στάση του Β. Βενιζέλου.
Η Βουλή αποφάσισε
Κανείς όμως από όλους όσοι τοποθετήθηκαν με ακρότητες -και κυρίως τα δυο κόμματα Ν.Δ. – ΚΙΝ.ΑΛΛ. όπως και τα ΜΜΕ που εκφράζουν τις θέσεις των συγκεκριμένων κομμάτων- δεν φρόντισε να ενημερώσει τους πολίτες για το γεγονός ότι έχουν τελειώσει όλες οι προβλεπόμενες από τη Βουλή διαδικασίες και οι ψηφοφορίες επιλογής προέδρου και εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ενώ εκκρεμεί μόνο η επιλογή των δυο από τους προτεινόμενους από το υπουργικό συμβούλιο μετά την εισήγηση του υπουργού Δικαιοσύνης.
Αντίθετα, για τις θέσεις των αντεισαγγελέων, οι διαδικασίες για τους οποίους δεν έχουν ολοκληρωθεί, ήδη το αίτημα να διακοπούν έγινε άμεσα δεκτό από τον πρόεδρο της Βουλής.
Σε χθεσινή συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ ο Β. Βενιζέλος επανήλθε στο θέμα και συντάχτηκε με την άποψη Αλιβιζάτου και Μανιτάκη, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «όταν, λοιπόν, έχουμε μια κυβέρνηση, η οποία έχει βγει και έχει πει ότι εγώ δεν αντιπροσωπεύω το εκλογικό σώμα τώρα, άρα υπάρχει κρίση αντιπροσώπευσης και νομιμοποίησης και ανάγκη διάλυσης της Βουλής και προσφυγή στις εκλογές, μπορεί να πει μετά ότι εγώ ως υπουργικό συμβούλιο εκφράζω τη λαϊκή κυριαρχία και επιλέγω τους δικαστές που θα καλύψουν τις κορυφαίες θέσεις της δικαιοσύνης; Δεν μπορεί να το πει.
Δηλαδή, έχει αφαιρεθεί η αιτιολογική βάση αυτής της αρμοδιότητας». Μπορεί φυσικά ο παραπάνω συλλογισμός να έχει λογική -αν και είναι σαφές και για τον ίδιο ότι δεν παραβιάζεται κανένας νόμος- ωστόσο παραλείπει να αναφέρει ότι η Βουλή έχει ψηφίσει και έχει επιλέξει υποψηφίους και μάλιστα την επομένη (15/5) έλαβε και ψήφο εμπιστοσύνης.
Πώς λοιπόν θα ανατραπεί η ψηφοφορία της διάσκεψης των προέδρων; Προς τι το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που καλλιεργείται στα ΜΜΕ για τη δήθεν αντισυνταγματική διαδικασία και τη δήθεν προσπάθεια χειραγώγησης της δικαιοσύνης;
Οι διαδικασίες
Οπως αναλυτικά αναφέραμε στο χθεσινό δημοσίευμα της «Εφ.Συν.», όλες οι διαδικασίες είναι νόμιμες κι όσο για το επιχείρημα περί δόλιας επίσπευσης επιλογής της ηγεσίας του Αρείου Πάγου πριν λήξει η θητεία προέδρου και εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 30 Ιουνίου όλα διευκρινίζονται στο σχετικό άρθρο -ψηφίστηκε με ευρύτατη πλειοψηφία- του νόμου Καστανίδη:
Νόμος 3841/2010 – ΦΕΚ 55/Α/6-4-2010 «Επιλογή δικαστικών λειτουργών στις κορυφαίες θέσεις της Δικαιοσύνης και επαναφορά του αυτοδιοίκητου των δικαστηρίων».
Αρθρο 1
α) Οι προαγωγές στις θέσεις του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Προέδρου και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του Προέδρου και του Γενικού Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου ενεργούνται με προεδρικό διάταγμα μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου. Το Υπουργικό Συμβούλιο, ύστερα από γνώμη της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής και εισήγηση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επιλέγει τους προαγόμενους μεταξύ εκείνων που έχουν τα νόμιμα προσόντα. Η γνώμη της Διάσκεψης των Προέδρων ζητείται από τον παραπάνω Υπουργό και δεν τον δεσμεύει κατά τη διατύπωση της εισήγησής του προς το Υπουργικό Συμβούλιο.
β) Πριν ζητηθεί η γνώμη της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής, το Υπουργικό Συμβούλιο με εισήγηση του ως άνω Υπουργού προεπιλέγει έξι από τους δικαστικούς λειτουργούς που έχουν τα τυπικά προσόντα κατά περίπτωση […]
Στη συνέχεια, ο ίδιος Υπουργός απευθύνεται στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, η οποία μετά από ακρόαση των υποψηφίων, με επιδίωξη ομοφωνίας ή πάντως με πλειοψηφία τουλάχιστον των τεσσάρων πέμπτων των μελών της, εκφράζει γνώμη προτείνοντας τρεις δικαστικούς λειτουργούς μεταξύ των έξι προεπιλεγέντων κατά περίπτωση.
δ) Για την πλήρωση των θέσεων, οι οποίες πρόκειται να μείνουν κενές στις 30 Ιουνίου κάθε έτους, ο ως άνω Υπουργός κινεί τις διαδικασίες που ορίζονται στις διατάξεις των προηγούμενων περιπτώσεων της παραγράφου αυτής το αργότερο ώς το τέλος Απριλίου. Σε περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο κενωθεί κάποια από τις παραπάνω θέσεις κατά τη διάρκεια του δικαστικού έτους, η διαδικασία κινείται μέσα σε δυο μήνες από την κένωση της θέσης και η προαγωγή του δικαστικού λειτουργού ανατρέχει στη λήξη της δίμηνης αυτής προθεσμίας.
ε) Η γνώμη της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής παρέχεται μέσα σε δυο μήνες από τότε που ζητήθηκε και αφορά πάντοτε αριθμό δικαστικών λειτουργών που δεν μπορεί να είναι μικρότερος ή μεγαλύτερος του αριθμού που ορίζεται από τις διατάξεις των περιπτώσεων β’ και γ’ της παραγράφου αυτής. Η διαδικασία για την προαγωγή δικαστικού λειτουργού μπορεί να συνεχιστεί και χωρίς την παραπάνω γνώμη, αν για οποιονδήποτε λόγο παρέλθει άπρακτη η δίμηνη προθεσμία.
Η γνώμη της Διάσκεψης των Προέδρων μπορεί να παραλειφθεί, αν δεν είναι δυνατή η σύγκλησή της λόγω διάλυσης της Βουλής ή για οποιονδήποτε άλλο νόμιμο λόγο»
Προθεσμίες
Ειδικά η διάταξη περί διαδικασιών που οφείλουν να ξεκινούν τον Απρίλιο προστέθηκε από τον νομοθέτη δεδομένου ότι πολύ συχνά έκλεινε η Βουλή για διάφορους λόγους πολύ νωρίς και πριν ακόμα μπορέσουν αν ολοκληρωθούν οι διαδικασίες αυτές με αποτέλεσμα να μένει ακέφαλη η ηγεσία ή να παρατείνεται η θητεία κ.λπ. Μόνο η σημερινή κυβέρνηση ακολούθησε το γράμμα και το πνεύμα του συγκεκριμένου νόμου προκειμένου να υπάρχουν όλα τα τυπικά προαπαιτούμενα. Τώρα κάποιοι που σκόπιμα αγνοούν τον νόμο εγκαλούν την κυβέρνηση για τη συνέπειά της!
Επίσης είναι ξεκάθαρη και η τελευταία παράγραφος της ίδιας διάταξης που προβλέπει ακόμα και την παράλειψη της διάσκεψης των προέδρων αν δεν είναι δυνατή η σύγκλησή της λόγω διάλυσης της Βουλής ή για οποιονδήποτε άλλο νόμιμο λόγο.
Αυτός είναι ο νόμος που σαφώς προσδιορίζει κάθε παράμετρο της διαδικασίας επιλογής της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων και τον οποίο ευλαβικά εφαρμόζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Οσοι λοιπόν τόσο απερίσκεπτα μιλούν για χειραγώγηση της δικαιοσύνης και ειδικά εκείνοι (αναφερόμαστε εδώ σε μη πολιτικά στελέχη) που έχουν εμπλοκές με τη δικαιοσύνη δείχνουν απλά σαν κάτι να φοβούνται. Διότι δεν μπορεί κανένας πολίτης να φανταστεί πώς ακριβώς απειλείται να χειραγωγηθεί η δικαιοσύνη από μία κυβέρνηση που -σύμφωνα με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών- ετοιμάζεται να παραδώσει την εξουσία.
Ομως και τα πολιτικά στελέχη των κομμάτων που αδημονούν να κυβερνήσουν, γιατί άραγε αγωνιούν όταν οι επιλεγμένοι δικαστές είναι πρόσωπα υπεράνω κάθε αμφισβήτησης που αν υπήρχε θα είχαν εγκαίρως εκφράσει τις αντιρρήσεις τους στις διασκέψεις των προέδρων;
Ας λείπουν επομένως οι δήθεν αγωνίες για το αν είναι νόμιμη η επιλογή. Για άλλους λόγους φαίνεται ότι προέκυψαν οι αντιδράσεις, ειδικά όταν τόσες πολλές υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος είναι ανοιχτές και ελέγχονται για διαφθορά από τους εισαγγελείς. Το μόνο που αποδεικνύουν οι κραυγές και οι απειλές είναι ότι κάποιοι έχουν άλλες σκέψεις για την ηγεσία της δικαιοσύνης που δεν τιμούν ούτε τους ίδιους ούτε και πολύ περισσότερο την ανεξαρτησία και τον σεβασμό στον τρίτο πυλώνα της δημοκρατίας.
Αν λοιπόν κάποιοι ονειρεύονται ξανά «συρτάρια» και κλείσιμο υποθέσεων στα αρχεία αυτό είναι δικό τους πρόβλημα. Εκτός κι αν οι σφοδρές αντιδράσεις Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ στα πρόσωπα των συγκεκριμένων δικαστικών λειτουργών εκφράζονται υπό τον φόβο ότι θα αρνηθούν να συμπράξουν στα κούγκια που κάποιοι ονειρεύονται.
«Η χώρα μας διαθέτει κυβέρνηση, η οποία θα πράξει όλα όσα ορίζει το Σύνταγμα και θα οδηγήσει με συντεταγμένο τρόπο τη χώρα σε εκλογές», τόνισε χθες ο υπουργός Εσωτερικών Αλέξης Χαρίτσης: «Κάποιοι δεν κρατιούνται να έρθουν ξανά στην εξουσία αντιμετωπίζοντας τη δικαιοσύνη και το κράτος ως κομματικό λάφυρο», πρόσθεσε («News 24/7 88.6»)
Ο υπουργός Εσωτερικών επισήμανε την ανάγκη «να καλλιεργηθεί επιτέλους μια κουλτούρα συνεννόησης στη χώρα μας για κρίσιμα ζητήματα όπως αυτό της δικαιοσύνης», και συμπλήρωσε ότι «η Ν.Δ. και ο κ. Βενιζέλος δεν δικαιούνται να ομιλούν όταν ήταν εκείνοι που το 2014, λίγο πριν το τέλος της θητείας τής τότε κυβέρνησης, τοποθέτησαν τον πρώην υπουργό τους των Οικονομικών Γ. Στουρνάρα στην κρίσιμη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, δεσμεύοντας τις επόμενες κυβερνήσεις για 6 χρόνια». Ηταν ο ίδιος ο κ. Στουρνάρας που έβλεπε να περνούν τα θαλασσοδάνεια των εκατοντάδων εκατομμυρίων μπροστά στα μάτια του χωρίς να πει ποτέ μία λέξη και είναι ο ίδιος διοικητής της ΤτΕ που συνεχώς με παρεμβάσεις του τοποθετήθηκε απέναντι σε κάθε πρωτοβουλία της σημερινής κυβέρνησης προκαλώντας αυτονόητα τον φόβο των πολιτών και των αγορών.
Τέλος, είναι σαφές ότι σε κάθε περίπτωση εφόσον το υπουργικό συμβούλιο επιλέξει την ηγεσία του Αρείου Πάγου υπάρχει πάντα και η δυνατότητα προσφυγής στο ΣτΕ.
-320x213.jpg)
