H απαλλοτρίωση του οικοπέδου της ΔΕΗ στους Αμπελοκήπους και του συγκροτήματος της «Κολούμπια» στη Ριζούπολη, το πρασίνισμα της οδού Πατησίων και η αξιοποίηση κτιρίων του Πολυτεχνείου σε συνεργασία με την Αρχιτεκτονική Σχολή, είναι οι σημαντικότερες από τις 21 παρεμβάσεις που θα αλλάξουν την εικόνα στις γειτονιές της Αθήνας και κυρίως την καθημερινότητα των πολιτών.
Από τις 72 παιδικές χαρές του δήμου έχουν πιστοποιηθεί μόνον οι 28, ενώ δεν είναι δύσκολο να ληφθούν μέτρα προστασίας των νηπίων και στις υπόλοιπες που υπολειτουργούν ή είναι κλειστές, όπως στην πλατεία Μεσολογγίου, στο Παγκράτι, και στη Ράικου, στον Νέο Κόσμο.
Ο συνολικός προϋπολογισμός των παρεμβάσεων ανέρχεται σε 25 εκατ. ευρώ, κονδύλι που μπορεί να εξασφαλιστεί από τον προϋπολογισμό του δήμου και άλλες πηγές χρηματοδότησης.
Περιλαμβάνονται δε στο πρόγραμμα «Αθήνα από την αρχή», που επεξεργάστηκε και κοστολόγησε η επιστημονική ομάδα της παράταξης «Ανοιχτή Πόλη», και υλοποιούν τον βασικό στόχο του υποψηφίου δημάρχου Αθηναίων, Νάσου Ηλιόπουλου, να πάψουν να υπάρχουν γειτονιές πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, εν έτει 2019, εξακολουθούν να μην έχουν αποχέτευση γειτονιές μερικά χιλιόμετρα από το Σύνταγμα, όπως το Μαρκόνι.
Οι ειδικοί επιστήμονες επισκέφθηκαν και τις επτά δημοτικές ενότητες της πρωτεύουσας, μίλησαν με τους κατοίκους, κατέγραψαν τις βασικότερες ελλείψεις και ιεράρχησαν τις δράσεις που θα τις στηρίξουν στο νέο δημοτικό συμβούλιο για να γίνουν πράξη.
Αναξιοποίητο πράσινο
Το «οδοιπορικό» στις γειτονιές της Αθήνας ξεκινά από την 1η Δημοτική κοινότητα, που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του κέντρου.
Εχει το πλεονέκτημα να διαθέτει δύο σπουδαίους πόλους πράσινου, τους λόφους Στρέφη και Φιλοπάππου, που όμως μένουν αναξιοποίητοι.
Στην πρώτη περίπτωση, με πόρους από το Πράσινο Ταμείο, μπορεί να γίνει ανακατασκευή των γηπέδων, να διαμορφωθούν οι προσβάσεις και να τοποθετηθεί φωτισμός.
Σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού, είναι εύκολο να ανακαινιστεί το «Αναπαυτήριο», όπως ονομάζεται ο χώρος που σχεδίασε ο Πικιώνης δίπλα στην εκκλησία του Λουμπαρδιάρη, ο οποίος μένει κλειστός από χρόνια.
Το κτίριο Γκίνη, στο συγκρότημα του Πολυτεχνείου επί της οδού Στουρνάρη, μπορεί να φιλοξενήσει προγράμματα εκπαίδευσης, χώρους ιστορικής μνήμης και στέγασης των φορέων των μηχανικών.
Η 2η Δημοτική κοινότητα περιλαμβάνει πυκνοδομημένες γειτονιές, όπως το Παγκράτι, που δεν έχουν πρόσβαση στο μετρό.
Προτείνεται η αγορά τριών λεωφορείων 30 θέσεων, με κόστος 1,5 εκατ. ευρώ, που θα διατρέχει τις απομακρυσμένες περιοχές.
Από την ίδια περιοχή λείπει ένα πολιτιστικό κέντρο, ενώ αρκούν 100 χιλιάδες ευρώ για να λειτουργήσει αθλητικό κέντρο στη συμβολή των οδών Σαρκουδινού και Μούρεϊ.
Με μικρές παρεμβάσεις, μπορούν να συνδεθούν με τις γειτονιές το άλσος Παγκρατίου και κυρίως οι αναξιοποίητοι λόφοι Λογγίνου και Λαμπράκη.
Η Κονίστρα, ένας χώρος οκτώ στρεμμάτων στα Πετράλωνα, προτείνεται να περάσει στη διαχείριση του δήμου για να διαμορφωθεί σε χώρο πράσινου και αθλητισμού, με κονδύλι μόλις 250 χιλιάδων ευρώ. Η πλατεία και η παιδική χαρά στο «Πέτρινο» μπορούν να αλλάξουν όψη και να γίνουν στέκι πολιτισμού για τον Βοτανικό.
Η «πίσω αυλή»
Η διχοτόμηση των Σεπολίων και του Κολωνού από τις σιδηροδρομικές γραμμές, ύστερα από 15 χρόνια, θα έχει μπει σε φάση κατασκευής, χάρη στις κινητοποιήσεις των κατοίκων και των φορέων της περιοχής, που είχαν σταθερά τη στήριξη της «Ανοιχτής Πόλης».
Είναι το βασικό πρόβλημα για την 4η Δημοτική κοινότητα, που αντιμετωπίζεται από τις εκάστοτε δημοτικές αρχές ως «πίσω αυλή» της πρωτεύουσας. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ υπάρχουν γειτονιές που δεν διαθέτουν αποχέτευση, αλλά ούτε μελέτη για τα απαραίτητα έργα, παρόλο που κοστίζει 700 χιλιάδες ευρώ.
Στα Κάτω Πατήσια προτείνεται να διατεθούν 350 χιλιάδες ευρώ για να κατασκευαστεί νηπιαγωγείο σε ελεύθερο χώρο δίπλα στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου «Βότρυς», οι οποίες, μαζί με το συγκρότημα Κοροπούλη, μπορεί να αναδειχθούν σε βιομηχανικό μουσείο, σε πολυχώρους πολιτισμού και ζώνη πρασίνου.
Η Ριζούπολη, στην 5η Δημοτική κοινότητα, δεν έχει δίκτυο αντιπλημμυρικής προστασίας, που μπορεί να υλοποιηθεί με τη συμβολή της Περιφέρειας Αττικής.
Το ιστορικό συγκρότημα της «Κολούμπια» έχει μείνει αναξιοποίητο από χρόνια, ενώ θα μπορούσε να απαλλοτριωθεί και να γίνει μουσείο της ελληνικής δισκογραφίας.
Το κόστος της παρέμβασης υπολογίζεται σε 1,5 εκατ. ευρώ και μπορεί να εξασφαλιστεί με δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ).
Η «Ανοιχτή Πόλη» επισημαίνει ότι η ενότητα χρειάζεται όσο τίποτε άλλο για να δοθεί έμφαση στην ανάδειξη του δημόσιου χώρου, καθώς μένουν αναξιοποίητα αδόμητα ακίνητα και ιστορικά κτίρια, όπως τα οικόπεδα Νησιώτη και Ναθαναήλ, η βίλα Κλωναρίδη και ο παλιός θερινός κινηματογράφος Α-Β.
Πολυπολιτισμική γωνιά
Η 6η Δημοτική κοινότητα είναι η πιο μεγάλη και πυκνοδομημένη περιοχή της πρωτεύουσας. Με αρχιτεκτονικό πλούτο και κυρίως ζωντάνια που εξασφαλίζουν μετανάστες και πρόσφυγες, θα μπορούσε να μετατραπεί σε πολυπολιτισμική γωνιά της πρωτεύουσας.
Σήμερα είναι χώρος επιθέσεων από τη Χρυσή Αυγή, αλλά η εικόνα μπορεί να αλλάξει με παρεμβάσεις αναβάθμισης της οδού Πατησίων και εξωραϊσμό των όψεων των πολυκατοικιών της δεκαετίας του 1960.
Προτείνεται να λειτουργήσουν δύο λέσχες Φιλίας και να κατασκευαστεί κλειστό γυμναστήριο για τους πολίτες σε χώρο επί της οδού Ευελπίδων.
Οι Αμπελόκηποι είναι ο «πυρήνας» της 7ης Δημοτικής κοινότητας. Το οικόπεδο των έξι στρεμμάτων επί της οδού Λάμψα περιλαμβάνεται στα πάγια αιτήματα των φορέων της περιοχής, που προτείνουν να διαμορφωθεί σε χώρους πράσινου, αθλητισμού και πολιτισμού, ενώ να διατεθούν 1,8 εκατ. ευρώ για να απαλλοτριωθούν 2,5 στρέμματα στα οποία θα κατασκευαστεί ειδικό σχολείο, που λείπει από την ευρύτερη περιοχή.
Προτείνει επίσης να αξιοποιηθεί το οικόπεδο στην οδό Κονεμένου και τα πλινθόκτιστα της οδού Βεργοβίτσης.
Νάσος Ηλιόπουλος στην «Εφ.Συν.»: «Δεν υπάρχουν γειτονιές δεύτερης κατηγορίας…»

Σχεδιάσαμε από κοινού με τους κατοίκους της Αθήνας ένα πρόγραμμα το οποίο ανταποκρίνεται στις ανάγκες της πόλης. Ενα τέτοιο σχέδιο προϋποθέτει πρώτα απ’ όλα γνώση των προβλημάτων και των αναγκών των κατοίκων σε κάθε γειτονιά, σε κάθε δημοτική κοινότητα.
Η Ανοιχτή Πόλη έχει αποδείξει κατ’ επανάληψη ότι δεν υπάρχουν γειτονιές δεύτερης κατηγορίας. Στον δημόσιο λόγο, η συζήτηση περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από τη βιτρίνα του κέντρου, με τις κοινότητες να αντιμετωπίζονται ως ο φτωχός συγγενής.
Ορίσαμε λοιπόν 21 προτεραιότητες, τρεις για κάθε δημοτική κοινότητα, τρία κρίσιμα έργα συνολικού κόστους 25 εκατ. ευρώ. Ζητούμενο για την Αθήνα είναι οι ζωντανές γειτονιές, γειτονιές όπου η δημοτική αρχή θα είναι παρούσα.
Μία «Αθήνα από την Αρχή» έχει ως προϋπόθεση να σχεδιάσουμε την πόλη αντιμετωπίζοντας τις επτά δημοτικές κοινότητες ως επτά μικρούς δήμους, με αρμοδιότητες και ουσιαστικό ρόλο στη λήψη των αποφάσεων.
