Ελαβα, μέσω τρίτου, από τον τέως πρύτανη του ΑΠΘ Μιχάλη Παπαδόπουλο το ακόλουθο ηλεκτρονικό μήνυμα, το οποίο δημοσιεύω μετά χαράς. «Θεσσαλονίκη, 4.4.2019. Θα ήθελα να συγχαρώ τον χρονογράφο σας κ. Νανιούρη για τον συνεχή και ανηλεή “πόλεμο” εναντίον της συντηρητικής Ν.Δ. (με τις ιδιαίτερα αρνητικές επισημάνσεις στους κ.κ. Γεωργιάδη, Σαμαρά και Βορίδη). Εχω όμως τη γνώμη ότι, έστω και μια φορά, θα έπρεπε επιτέλους να καυτηριάσει τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα, ώστε να μην του προσάψουν –προς Θεού– έλλειψη αντικειμενικότητας! Ευχαριστώ για τη φιλοξενία. ΥΓ.: Σίγουρος ότι δεν θα δημοσιευθεί το σχόλιό μου, όπως έγινε και με το από 22.9.2017».
Ξαφνιάζομαι από την ευθυκρισία του διακεκριμένου επιστολογράφου, όστις με απροσδόκητη ευχέρεια και ακρίβεια κινείται στο πνεύμα και το γράμμα της στήλης, παρότι προσθέτει, με γατίσια χάρη ομολογουμένως, ένα ναζιάρικο «γιώτα» στο επώνυμό μου. Τον ευχαριστώ θερμά για τα καλά του λόγια, άτινα με οπλίζουν θάρρος, ώστε να εξακολουθήσω να διατυπώνω αιχμές εναντίον της συντηρητικής Νου Δου κι ας προκαλούν υπέρμετρη δυσαρέσκεια σε μερίδα ακραιφνών οπαδών της.
Ηδονίζομαι, όπως ορθότατα υπογραμμίζει, να εκτοξεύω συνεχείς και ανηλεείς βολές, στοχεύοντας τον καραμπουζουκλή Καλαματιανό Αντωνάκη ΘΑμαρά, να αποκαλύπτω τις επαίσχυντες πομπές του Αδ-όνειδος και τις «τσεκουράτες» παρεμβάσεις του Βορίδη. Σπεύδω να τον διαβεβαιώσω, επίσης, ότι ουδόλως ενθυμούμαι το σχόλιο το οποίο επικαλείται, εξαιτίας πιθανόν των εντατικών ρυθμών που απαιτεί η έκδοση των εφημερίδων ή ίσως διότι ουδέποτε ετέθη υπ’ όψιν μου. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, έχει παρέλθει μακρύς χρόνος από τον Σεπτέμβριο του 2017.
Γενναιόδωρος σε φιλοφρονήσεις, επαινεί τα κείμενά μου, αρνούμαι ωστόσο να δεχθώ τα συχαρίκια του, καθώς θεωρώ θεμελιώδη υποχρέωση του Τύπου τον ενδελεχή έλεγχο της εκάστοτε εξουσίας. Οφείλουν εξάπαντος οι δημοσιογράφοι να αξιολογούν πρωτίστως τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης, καθότι οι αποφάσεις της καθορίζουν άμεσα τις ζωές μας. Οι ενέργειες της αντιπολίτευσης θα αρχίσουν να επηρεάζουν τους πολίτες από την επαύριον της κάλπης, η οποία θα την αναδείξει νικήτρια. Εφόσον λοιπόν κυβερνά η επάρατη Νέα Δημοκρατία, οι καλοί συνάδελφοί μου κι εγώ επιβάλλεται να στηλιτεύουμε την πολιτική της. Πολλώ δε μάλλον καθότι έπραξε μετεκλογικώς τα εκ διαμέτρου αντίθετα απ’ όσα υποσχόταν.
Ηλεκτροπληξία προξένησε στους ψηφοφόρους της η επικύρωση του τρίτου ολέθριου μνημονίου. Η μπιρ παρά εκποίηση της δημόσιας περιουσίας. Η πώληση αεροδρομίων και λιμανιών, τρένων και υποδομών, του Ελληνικού και της λοιπής Ελλάδος, μέσω του υπερταμείου που κουμαντάρουν οι ανάλγητοι και ανάρμοστοι ξένοι αρμοστές. Επιπροσθέτως η κατάργηση του ΕΚΑΣ, οι περαιτέρω περικοπές των συντάξεων, η αύξηση του ΦΠΑ.
Στοίβαξε επιπλέον στις ήδη κυρτές μας πλάτες ένα υπερωκεάνιο κατάφορτο φόρων και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Αισθάνομαι βαθύτατα υποχρεωμένος στον καθηγητή, ο οποίος ενδιαφέρεται μην τύχει και μου προσάψουν έλλειψη αντικειμενικότητος, καλώντας με να επικρίνω ενίοτε και τον κ. Τσίπρα. Κοντός ψαλμός αλληλούια!
Η εκλογική αναμέτρηση βρίσκεται προ των πυλών κι απ’ ό,τι φανερώνουν οι δημοσκοπήσεις το κόμμα του ΘΑλέξη εξασφαλίζει καθαρό προβάδισμα. Μαύρο φίδι που τον έφαγε κι αυτόν, αν αναρριχηθεί στους θώκους δίχως να διαγράψει τα μνημόνια και την επιτροπεία με έναν νόμο και ένα άρθρο. Αν δεν βαράει νταούλι και ζουρνά χορεύοντας τις αγορές, σάμπως κοκόρια στο ταψί. Αν δεν σβήσει διά παντός τον ΕΝΦΙΑ. Αν δεν αυξήσει τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ και δεν εφαρμόσει το θεόπνευστο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και τα ρέστα ταξίματα. Θου κύριε… Παπαδόπουλε!
