Οι Βερολινέζοι διαδηλώνουν για τα ακριβά ενοίκια στην πόλη τους

Μεγάλη διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Γερμανίας, με τους πολίτες να ζητούν από την τοπική κυβέρνηση να πάρει τον έλεγχο περίπου 250.000 διαμερισμάτων, τα οποία «λυμαίνονται» κτηματομεσιτικές εταιρείες, με αποτέλεσμα το κόστος των ενοικίων να φτάνει σε δυσθεώρητα ύψη.

Την κινητοποίηση διοργάνωσαν ακτιβιστές υπέρ του δικαιώματος στη στέγαση, οι οποίοι αντιδρούν στη λογική των κτηματομεσιτικών εταιρειών που βλέπουν τα ακίνητα ως μέσο για τεράστια κέρδη.

Εκπρόσωπος της κίνησης των ακτιβιστών Expropriate Deutsche Wohnen & Co. τόνισε ότι «πρέπει να υπάρξουν κανόνες: εδώ είναι πόλη, δεν είναι ανοιχτό οικόπεδο που κάποιοι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν. Ορισμένα πράγματα δεν μπορούν να ορίζονται εντελώς από τους κανόνες της αγοράς».

Μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου και την εγκατάσταση εκεί της κυβέρνησης της Γερμανίας, η πόλη έχει γίνει πόλος έλξης για όλες τις κατηγορίες πολιτών, είτε καλλιτεχνών είτε εργαζομένων σε μεγάλες επιχειρήσεις που μετέφεραν εκεί την έδρα τους για να βρίσκονται στο επίκεντρο των πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων.

Έκτοτε, οι τιμές των ενοικίων διαρκώς ανεβαίνουν, ενώ είναι σε εξέλιξη μια τάση «αστικού εξευγενισμού» που οδηγεί εκτός της πόλης όλους αυτούς που πλέον δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τη νέα κατάσταση.

Όπως καταγγέλλουν οι πολίτες, τα τελευταία χρόνια οι πωλήσεις ακινήτων σε κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις -ιαπωνικές, νορβηγικές ή ακόμη και αμερικανικές κοινοπραξίες- έχουν εκτοξευθεί και οι νέοι ιδιοκτήτες επιβάλλουν δυσβάστακτες τιμές ενοικίου.

Κατά μέσο όρο, η μηνιαία τιμή ενοικίου για ένα διαμέρισμα 80 τ.μ. το 2018 έφτανε τα 1.000 ευρώ -να σημειωθεί ότι στο Μόναχο οι ενοικιαστές ζητούν την ίδια τιμή για 60 τ.μ.

Οι ακτιβιστές για τα δικαιώματα στη στέγαση επικαλούνται το άρθρο 15 του γερμανικού Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο επιτρέπεται «η κοινωνικοποίηση της γης, των φυσικών πόρων και των μέσων παραγωγής» ώστε να επιστραφούν στους πολίτες.

Καλούν την κυβέρνηση της πόλη του Βερολίνου να πάρει την κατάσταση στα χέρια της και να αγοράσει τα διαμερίσματα από όλες τις εταιρείες που έχουν στην ιδιοκτησία τους περισσότερα από 3.000 ακίνητα, τα οποία να διαθέτει προς ενοικίαση «λαμβάνοντας υπ’ όψιν το δημόσιο συμφέρον» και όχι την αγοραία αξία.