«Τα νέα φάρμακα δεν είναι καλύτερα, αλλά κοστίζουν περισσότερο»: ο δρ Σίλβιο Γκαρατίνι από το Ινστιτούτο φαρμακολογικών ερευνών Μάριο Νέγκρι στο Μιλάνο εξηγεί πώς μπορούν να λάβουν έγκριση λιγότερο αποτελεσματικά φάρμακα από τα ήδη διαθέσιμα επειδή η προστιθέμενη θεραπευτική αξία δεν αποτελεί προαπαιτούμενο προκειμένου να κυκλοφορήσουν.
Και δίνει ακόμη τη διαφορά μεταξύ της ανεξάρτητης έρευνας για την ανάπτυξη φαρμάκων και της έρευνας της φαρμακοβιομηχανίας: «Την ανεξάρτητη έρευνα απασχολεί η επίλυση προβλημάτων, ενώ τη βιομηχανία την ενδιαφέρει να κάνει το προϊόν διαθέσιμο, ακόμη κι αν δεν είναι τόσο αποδοτικό».
Αυτά είναι μερικά μόνο από τα όσα εκθέτει το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Κλινικές μελέτες: ένας άλλος διάλογος», που μαζί με το επίσης μικρού μήκους ντοκιμαντέρ «Ορφανά φάρμακα» αποτελούν μια πρωτοβουλία της οργανωμένης κοινωνίας των πολιτών να ανοίξουν τη συζήτηση γύρω από τα φάρμακα, την αξιοπιστία των ερευνών παραγωγής τους αλλά και το πόσο προσιτά είναι για τον πολίτη, όπως επισήμανε στην παρουσίασή τους η Μαριαλένα Κλώκα από το κοινωνικό σωματείο Praksis.
Ταυτόχρονα ανακοίνωσε την εκστρατεία για την πρόσβαση σε προσιτά φάρμακα (www.praksisaccess.org) και κάλεσε ομάδες που ενδιαφέρονται για ζητήματα υγείας και κοινωνικών δικαιωμάτων να επικοινωνήσουν μαζί τους προκειμένου να οργανώσουν προβολές και συζητήσεις γύρω από ένα θέμα που ήδη προβληματίζει στο εξωτερικό.
«Καθώς οι τιμές των φαρμάκων ολοένα και αυξάνονται κι ακόμη και πλούσιες χώρες αδυνατούν να καλύψουν το κόστος τους για τους πολίτες τους, ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε: Είναι το φάρμακο καταναλωτικό προϊόν ή κοινωνικό αγαθό;», είναι ένα από τα ερωτήματα που έθεσε, αναζητώντας τη λύση σε δομικές αλλαγές στο κυρίαρχο επιχειρηματικό μοντέλο.
Το δεύτερο ντοκιμαντέρ, με αφορμή ένα περιστατικό που έπρεπε να αντιμετωπίσουν, εστίασε στα ορφανά φάρμακα, αυτά που αφορούν ασθενείς με σπάνιες παθήσεις, δηλαδή έναν πολύ μικρό αριθμό ασθενών, με τα φάρμακα να έχουν δυσθεώρητα ύψη: «Εχουμε χάσει το νόημα, ακούμε μόνο για κέρδη και κόστος, δεν μιλάμε για το ότι το παιδί θα πεθάνει αν δεν πάρει το φάρμακο και πρέπει να γίνουν τα πάντα για να μην πεθάνει», λέει σε αυτό η κοινωνική λειτουργός της Praksis, Κατερίνα Ψημουλάκη, ενώ ο διευθυντής του Ινστιτούτου Φαρμακολογικής Ερευνας και Τεχνολογίας Δημήτρης Πανταζής αποκαλύπτει ότι έτσι κι αλλιώς το κόστος αυτών των φαρμάκων δεν μπορεί να το καλύψει κανένα σύστημα υγείας.
Αν και το 50% των ερευνών το πληρώνει το Δημόσιο, δηλαδή όλοι μας, ωστόσο για το υπόλοιπο οι αποφάσεις λαμβάνονται με χρηματιστηριακούς όρους αύξησης του κέρδους και επενδύσεων.
Ανάμεσα σε όσα έγιναν γνωστά στην εκδήλωση για την πρόσβαση όλων σε προσιτά φάρμακα, είναι:
■ η κοινή διακήρυξη 61 ευρωπαϊκών οργανώσεων και δικτύων που συνδιαμόρφωσαν την Ευρωπαϊκή Συμμαχία για την Υπεύθυνη Ερευνα και Ανάπτυξη και Προσιτά Φάρμακα.
■ η εκστρατεία των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για την πρόσβαση σε βασικά φάρμακα που διακηρύσσουν «οι άνθρωποι πάνω από τις πατέντες» καθώς ένας στους τρεις ανθρώπους παγκοσμίως και ένας στους δύο στις φτωχές χώρες δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε βασικά φάρμακα.
