Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση στην Αττική: η μεγάλη πρόκληση για την επόμενη τετραετία

Είναι κοινή διαπίστωση ότι η Αττική έχει πολλά και δυσεπίλυτα προβλήματα, ως αποτέλεσμα του στρεβλού τρόπου ανάπτυξης τη μεταπολεμική περίοδο.

Αποτελεί παραδοχή όλων ότι αυτά τα προβλήματα απαιτούν σοβαρό ενιαίο σχεδιασμό και συντονισμένη παρέμβαση.

Καταγράφεται επίσης συμφωνία ότι το εξαιρετικά συγκεντρωτικό και προφανώς αναποτελεσματικό κεντρικό κράτος απέτυχε παταγωδώς, παρά κάποιες μεμονωμένες προσπάθειες, να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση.

Οι συνέπειες είναι γνωστές, η Αττική είναι μία από τις χειρότερες περιφέρειες της Ευρώπης με μία άνευ προηγουμένου πυκνή δόμηση, έλλειψη υποδομών, ελάχιστο πράσινο και, το χειρότερο ίσως όλων, την ασυμφωνία ή και τη σύγκρουση μεταξύ των διαφορετικών φορέων άσκησης πολιτικής (κράτος, δήμοι, νομαρχίες ή Περιφέρεια) ως προς τις «αρμοδιότητες», δηλαδή ποιος κάνει τι.

Η λύση υπάρχει και δεν είναι η ανακάλυψη της Αμερικής (μας πρόλαβε ο Κολόμβος!). Είναι η καθιέρωση και λειτουργία της Μητροπολιτικής Αυτοδιοίκησης με συγκεκριμένες αρμοδιότητες, επιχειρησιακή ικανότητα και τα ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.

Είναι ένας θεσμός που λειτουργεί με επιτυχία σε πολλά μεγάλα αστικά ευρωπαϊκά κέντρα. Θα αποτελέσει την ουσιαστική μετεξέλιξη του σημερινού β’ βαθμού Αυτοδιοίκησης (δεν μιλάμε για μία άλλη θεσμική βαθμίδα διοίκησης) και θα είναι ο βασικός φορέας σχεδιασμού, συντονισμού και υλοποίησης δημόσιων πολιτικών που αφορούν τον χωροταξικό σχεδιασμό, τις συγκοινωνίες, τις τεχνικές υποδομές, την κοινωνική πολιτική, το περιβάλλον.

Υπάρχει η πολιτική βούληση για μία τέτοια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση;

Η πρόσφατη ψήφιση του «Κλεισθένη 1», με θετικές διατάξεις για την Αυτοδιοίκηση, δεν άγγιξε ουσιαστικά το θέμα των αρμοδιοτήτων, παραπέμποντάς το στον «Κλεισθένη 2».

Από τη συζήτηση που έγινε φαίνεται ότι υπάρχει καταρχήν η βούληση του κυβερνώντος κόμματος να συζητήσει το θέμα.

Η αντιπολίτευση κατήγγειλε την απλή αναλογική και έτερον… ουδέν. Η καθιέρωση της Μητροπολιτικής Αυτοδιοίκησης δεν θα είναι εύκολο θέμα.

Ισχυρίζομαι ότι η «Δύναμη Ζωής» και η Ρένα Δούρου μπορούν να διεκδικήσουν με αποτελεσματικότητα αυτήν τη ριζοσπαστική μεταρρύθμιση γιατί:

• Την πενταετία που διανύουμε είχαμε μία πλήρη αρμονική συνεργασία της Περιφέρειας με το σύνολο των δήμων της Αττικής. Επίσης μία άψογη συνεννόηση με τους επαγγελματικούς φορείς (ΕΒΕΑ, Εμπορικός Σύλλογος κ.ά.). Χωρίς διακρίσεις, και αυτό είναι εμφανές από το ότι η μεγάλη πλειοψηφία των προαναφερθέντων παραγόντων δεν προέρχεται από τον πολιτικό χώρο της Ρένας Δούρου.

• Εχουν κατατεθεί από την Περιφέρεια Αττικής, τόσο στο πλαίσιο του διαλόγου για τον «Κλεισθένη 1» όσο και στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, συγκεκριμένες προτάσεις για τη Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση, αποφεύγοντας τις μεγαλοστομίες που εκφωνούνται προς άγραν εντυπώσεων χωρίς, όπως ήδη το είπαμε, να συνοδεύονται από συγκεκριμένες πολιτικές ενέργειες.

Επομένως, υπάρχει ο σχεδιασμός, οι προτάσεις, κυρίως δε η καλή μαρτυρία της πενταετίας για τα έργα, την πολιτική και το ανάλογο ήθος της σημερινής περιφερειακής αρχής. Πρέπει να υπάρξει και συνέχεια και είμαι σίγουρος ότι αυτό που εύχεται η πλειοψηφία των αυτοδιοικητικών παραγόντων της Αττικής, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, θα το κάνουν πράξη οι πολίτες της Αττικής. Την επανεκλογή της σημερινής περιφερειακής αρχής και της Ρένας Δούρου ως περιφερειάρχη.

*Διευθύνων σύμβουλος ΕΕΤΑΑ, υποψήφιος με τη Ρένα Δούρου στην Ανατολική Αττική