Η ιστορία «Ο Τεν Τεν στο Κονγκό» (1930) έχει κατακριθεί επανειλημμένα για τον εξόφθαλμα ρατσιστικό τρόπο με τον οποίο αποδίδονται οι Αφρικανοί. Ισως γι’ αυτό να μην είχε μεταφραστεί ποτέ μέχρι πριν από λίγα χρόνια στην lingala, τη γλώσσα των κατοίκων του Κονγκό. Και επισήμως δεν έχει μεταφραστεί μέχρι σήμερα.
Θα ήταν άλλωστε άβολο για κάποιον εκδοτικό οίκο να διαφημίσει ή να διανείμει ένα βιβλίο που παρουσιάζει τους προγόνους των αναγνωστών του ως βάρβαρους και άξεστους, απολίτιστους και πανομοιότυπους μεταξύ τους, τεμπέληδες, κουτούς και ευκολόπιστους, έτοιμους να δεχτούν ως αφέντη τους και δάσκαλό τους έναν λευκό έφηβο με ένα άσπρο σκυλάκι.
Την εσκεμμένη «παράλειψη», το ιστορικό «λάθος» που απλώς αποσιωπήθηκε διά της μη μετάφρασής του στη γλώσσα των καθ’ ύλην αρμοδίων αντί να αρθούν οι αιτίες που το γέννησαν, «διόρθωσε» ο Ελληνας καλλιτέχνης Ιλάν Μανουάχ το 2015. Στο πλαίσιο των ευφυέστατων πρότζεκτ του που σχετίζονται με δημοφιλή κόμικς (Maus, Στρουμφ κ.ά.) και τις δημιουργικές τροποποιήσεις τους κυκλοφόρησε σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων και παρουσίασε πριν από τέσσερα χρόνια στο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς της Ανγκουλέμ το «Tintin Akei Kongo».
Ο Μανουάχ ανέθεσε σε έναν επίσημο μεταφραστή το κείμενο και ακολουθώντας τα υψηλά στάνταρντ και το ακριβές format και layout των εκδόσεων του Τεν Τεν «δημιούργησε» ένα βιβλίο που είχαν διαβάσει ως τότε άνθρωποι σε 112 γλώσσες, αλλά ποτέ στα κονγκολέζικα. Κάνοντας έτσι φανερό, όπως γράφει ο ίδιος στην προσωπική ιστοσελίδα του, ότι «η διανομή πολιτισμικών αγαθών δεν καθορίζεται αποκλειστικά από κριτήρια κέρδους και αγοράς».
