Ποιος μπορεί να αντιμετωπίσει ουσιαστικά την Ακροδεξιά

Εν όψει των ευρωεκλογών γίνεται πολύς λόγος ότι σε αυτή την κάλπη διακυβεύεται το μέλλον της Ε.Ε., κατά πόσο σε αυτή θα επικρατήσουν «ακραίες» και εθνικιστικές απόψεις ή αν θα επιστρέψει στις «ιδρυτικές της αξίες»… Και με βάση αυτό θέτουν στους εργαζόμενους ψευτοδιλήμματα, όπως «πρόοδος – συντήρηση», «υπευθυνότητα – λαϊκισμός» και δήθεν μέτωπα αντιμετώπισης της Ακροδεξιάς.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι αυτές ακριβώς οι «ιδρυτικές αξίες» της Ε.Ε. είναι παράγοντας ενίσχυσης του φασισμού. Μία από αυτές είναι ο αντικομμουνισμός, με πιο πρόσφατη εκδήλωσή του την ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης, όταν με ομόφωνη διακήρυξη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου -και με την υπογραφή Τσίπρα- επανήλθαν τα πιο σκουριασμένα προπαγανδιστικά επιχειρήματα για το «Σιδηρούν Παραπέτασμα»!

Η αντιπαράθεση αυτή θέλει, επίσης, να κρύψει ότι τόσο συντηρητικοί, όσο και σοσιαλδημοκράτες, νεοφιλελεύθεροι και «αριστεροί» σοσιαλδημοκράτες νέας κοπής από κοινού εφαρμόζουν την ίδια βαθιά αντιδραστική πολιτική, άλλωστε το 90% των αποφάσεων της Κομισιόν το ψήφισαν όλοι τους!

Μία από τις ιδρυτικές αξίες της Ε.Ε., που ενισχύεται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, είναι ο χαρακτήρας της ως ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής δύναμης, στο πλευρό του ΝΑΤΟ, αλλά και αυτόνομα. Εκεί είναι που ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί επάξια τα πρωτεία από τη Ν.Δ., με τα σφιχταγκαλιάσματά του με το ΝΑΤΟ, με την επέκταση των συμφωνιών για μετεγκατάσταση και παράταση ΝΑΤΟϊκών βάσεων σε όλη τη χώρα, τη συμμετοχή της χώρας σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις εκτός συνόρων.

Πώς μπορεί να μιλάει για «αριστερές αξίες» μια κυβέρνηση, η οποία αλυσοδένει ως «μεντεσές» και άλλους λαούς σε μια ιμπεριαλιστική ένωση; Ούτε περνάνε αδιάφορα τα συγχαρητήρια Πάιατ, Στόλτενμπεργκ για τη Συμφωνία των Πρεσπών, ο «διαβολικά καλός» Τραμπ, οι συμφωνίες με τον Νετανιάχου, του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ, που μακελεύει τον λαό της Παλαιστίνης, τα περί «ηπίου πραξικοπήματος» στη Βενεζουέλα. Ομόφωνα αναγνωρίζεται ο στόχος της γεωστρατηγικής αναβάθμισης στην ευρύτερη περιοχή, επομένως είναι και αφελές να υποθέσουμε σημαντικές διαφορές με μια τάχα εναλλακτική διαχείριση των εξωτερικών υποθέσεων από τη Ν.Δ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σιώπησε προκλητικά σε όλες τις προτάσεις του ΚΚΕ, στην πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση, για κατάργηση των άρθρων που επιτρέπουν τη διέλευση και παραμονή ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε διεθνείς οργανισμούς, ακόμα κι αυτές για την απαγόρευση διέλευσης ή εγκατάστασης πυρηνικών και χημικών όπλων σε ελληνικό έδαφος.

Απ’ αυτή την άποψη αποτελεί θράσος η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να παρουσιαστεί ως «σημαιοφόρος» της πάλης κατά της Ακροδεξιάς και του φασισμού. Δεν μπορεί να ανεμίζει δύο παντιέρες: από τη μία τη σημαία της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, που με την επίσημη πολιτική τους, τον αντικομμουνισμό, τη θεωρία των «δύο άκρων», την απαγόρευση Κ.Κ. και κομμουνιστικών συμβόλων, τη στήριξη πραξικοπημάτων σε όλο τον κόσμο, όπως σε Ουκρανία και Βενεζουέλα, τη ρατσιστική πολιτική τους κατά των μεταναστών και προσφύγων, δίνουν αέρα στα πανιά της Ακροδεξιάς και από την άλλη να κυματίζεις το λάβαρο του «αντιφασιστικού μετώπου».

Είναι προκλητικό και για την ίδια την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όταν επί τέσσερα χρόνια συγκυβερνούσε με τους εθνικιστές ΑΝ.ΕΛΛ., «ξεπλένοντας» την Ακροδεξιά και εξοικειώνοντας μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού και της νεολαίας με αυτήν. Παράλληλα, με αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, σέρνεται η δίκη της Χρυσής Αυγής επί τέσσερα χρόνια, ενώ δείχνει ανοχή όταν της παραχωρεί χώρους στο όνομα του ότι είναι κοινοβουλευτικό κόμμα.

Οταν στηρίζεις με νύχια και με δόντια το σύστημα που γεννά και θρέφει τον φασισμό, του στρώνεις το έδαφος μια χαρά. Οταν ακολουθείς μια άγρια αντιλαϊκή πολιτική, στο όνομα της «προόδου» και της κοινωνικής δικαιοσύνης, ποτίζεις αντιδραστικές, συντηρητικές και ακροδεξιές δυνάμεις.

Η άνοδος της Ακροδεξιάς απαιτεί άνοδο της πάλης ενάντια στο σύστημα και τις αιτίες που τη γεννά. Απαιτεί πιο δυνατό ΚΚΕ, να αναδειχτεί τρίτο κόμμα, γκρεμίζοντας τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.

* Υποψήφια ευρωβουλευτής και μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ