Λέμε Νέα Υόρκη, εννοούμε Μανχάταν

Το μέρος αντί του όλου. Οταν λέμε Νέα Υόρκη, εννοούμε Μανχάταν, οι περισσότεροι, ιδίως όταν επισκέπτονται την «πρωτεύουσα του κόσμου» πρώτη φορά. Ακόμα και όσοι, προτού ξεκινήσεις, σε προτρέπουν να μη χάσεις το τάδε και το δείνα ή, με την επιστροφή, σε ρωτούν αν είδες το τάδε και το δείνα στη Νέα Υόρκη. Τα περισσότερα «δείνα» και «τάδε», που γνωρίζεις και γνωρίζουν, είναι στο Μανχάταν.

Νησί 59 τετραγωνικών χιλιομέτρων, με πληθυσμό 1,7 εκατ., τρίτη σε πληθυσμό κομητεία της Νέας Υόρκης, μετά το Μπρούκλιν και το Κουίνς, αλλά με την υψηλότερη πυκνοκατοίκηση, ίσως, στον κόσμο. Υψηλότερη, κυριολεκτικά, γιατί η έκταση (άρα και ο πληθυσμός) στο Μανχάταν είναι η συνάρτηση επιφάνειας/ύψους (ουρανοξυστών, που, νομίζω, ορθόν είναι να λέγονται… ουρανοκρύφτες). Πρέπει να πολλαπλασιάσεις την επιφάνεια τουλάχιστον επί είκοσι -περίπου ο μέσος όρος ορόφων στο Μανχάταν- για να καταλάβεις περίπου τι συμβαίνει.

Οσο για τα υπόλοιπα. Το Μανχάταν φιλοξενεί τα απειράριθμα: Σέντραλ Παρκ (δημόσιο πάρκο περί τα 3,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το μεγαλύτερο ίσως δημόσιο πάρκο μέσα σε πόλη στον κόσμο, πολλαπλών χρήσεων). Απειρα μουσεία. Μέτρησα πάνω από δέκα σημαντικά, με κυριότερα το Μοντέρνας Τέχνης (ΜοΜΑ) και το Μητροπολιτικό (Met). Οπερα (Μετροπόλιταν). Θέαμα (Μπροντγουέι). Εμπάιρ Στέιτ. Κτίριο ΟΗΕ. Πανεπιστήμια Κολούμπια, Νέας Υόρκης και άλλα λιγότερο γνωστά. Τάιμς Σκουέρ. Χρηματιστήριο (Γουόλ Στριτ). Οικονομικά: παγκόσμιο κέντρο εμπορίου και χρήματος.

Μέσα σε όλα (δεν επισκέφτηκα και άλλες κομητείες, πλην Μπρούκλιν, λόγω της παλιάς Γέφυρας, αλλά…) «φιλοξενεί», νομίζω, και τους περισσότερους άστεγους της Νέας Υόρκης, κυρίως περί και μέσα στο Σέντραλ Παρκ, αλλά και σε κεντρικές λεωφόρους. Περί γλωσσών και πολυσυρροής, ένα μόνο, ενδεικτικό: Στο σαντουιτσάδικο/πιτσαρία (μεγάλη πέραση!) που φάγαμε το πρώτο βράδυ, μας καλωσόρισε (ελληνικά!) συμπαθέστατος Φιλιππινέζος!