ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Τριανταφύλλου*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Εχω την εντύπωση ότι όσο ο καιρός περνάει τόσο μεγαλύτερη ελευθερία αποκτάμε εμείς οι νέοι, όσο περισσότερη ελευθερία αποκτάμε όμως, νομίζω πως τόσο λιγότερο δίνουμε στον εαυτό μας το περιθώριο για την πνευματική και ηθική μας καλλιέργεια.

Μπορεί κανείς να πει ότι το σύστημα της εκπαίδευσής μας γίνεται όσο πάει και πιο χαλαρό, όχι απαραίτητα, έχω την εντύπωση ότι αυτό που ορίζει την κατάσταση που βρισκόμαστε ως νεολαία και γενικά ως άτομα (ανεξαρτήτως φύλου, ομάδας κ.ά.) είναι η επιρροή που μας ασκούν τα μέσα της εποχής.

Τα παλαιότερα χρόνια η ενημέρωση και το «γέμισμα» του ελεύθερου χρόνου του εφήβου γίνονταν μέσω του βιβλίου, συνεπώς έδινε περισσότερη έκταση στα σχολικά μαθήματα, και έτσι είχε ως πρότυπα κάποια άτομα της επιστήμης, του πνεύματος και της ρητορικής που ήταν μόδα στις τότε εποχές προ της εμφάνισης της ηλεκτρονικής τεχνολογίας στις ζωές μας.

Μετά ήρθε το ραδιόφωνο, σιγά σιγά άρχισαν να γίνονται πρότυπα οι τραγουδιστές, οι συνθέτες κ.ά. Επειτα έκανε την άφιξή της η τηλεόραση και έγινε μια μεγάλη αλλαγή, σιγά σιγά πρότυπα άρχισαν να γίνονται οι δημοσιογράφοι, οι ηθοποιοί και οι πολιτικοί.

Με την εξέλιξη της τεχνολογίας η πρόσβαση του ατόμου στα μέσα έγινε πιο εύκολη και ο καθένας μπορεί να εμφανιστεί στην τηλεόραση, στο διαδίκτυο ή στο youtube και να επηρεάσει με τη συμπεριφορά του τους δέκτες ανεξαρτήτως αν αυτό που κάνει είναι κόσμιο ή μη.

Κάπως έτσι εμείς οι νέοι, θεωρώντας πιο εύκολο το να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του αντιδραστικού, του περιθωριακού και του «μάγκα», ο οποίος δεν κάθεται να φάει «κουτόχορτο» και να ακολουθήσει τις «ασήμαντες» υποδείξεις των μεγάλων, αρχίσαμε να φεύγουμε εκτός ορίων.

Εννοείται πως σε κάθε γενιά υπήρχαν νέοι με ανάρμοστη συμπεριφορά, αλλά δεν την προωθούσαν, τώρα όμως μπορούν να την προωθούν με μεγάλη ευκολία γιατί στο διαδίκτυο μπορεί να προωθεί ο καθένας ό,τι θέλει, και έτσι αρχίζει να γίνεται κάτι το φυσιολογικό.

Τα περισσότερα τραγούδια που ακούν τα παιδιά της ηλικίας μου μιλάνε για: π…ς (ιερόδουλες), λεφτά, αυτοκίνητα, σπορ, χρυσό, ναρκωτικά… Εγώ στην ηλικία του Δημοτικού και του Γυμνασίου έχοντας θέματα κοινωνικοποίησης δεν μπορούσα να ακολουθήσω τους συνομηλίκους μου.

Από μικρός βέβαια άκουγα τη μουσική που άρεσε στον πατέρα μου γιατί ήμασταν στο ίδιο σπίτι. Μια μέρα είπα στον καθηγητή μου ότι μου αρέσει ένα ποιοτικό κορίτσι. Και με ρώτησε το εξής: Γιατί είναι ποιοτική, ακούει Μάνο Χατζιδάκι; Κάπως έτσι και εγώ μπήκα στην περιέργεια να ψάξω και να ανακαλύψω ποιος είναι με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να αρχίσω να ακούω και εγώ Μάνο Χατζιδάκι.

Το συμπέρασμά μου είναι πως τα ηλεκτρονικά-διαδικτυακά μέσα μάς αποξενώνουν από τις πηγές γνώσης και τα χόμπι μας, με αποτέλεσμα ο στόχος μας να μην είναι η παραγωγή, η μόρφωση, η κουλτούρα και η προσφορά αλλά η επιβίωση, τα όσο γίνεται πιο κομψά, ακριβά και πολυπόθητα υλικά αγαθά και το απαγορευμένο. Το απαγορευμένο γιατί; Ισως ως αντίδραση.