«Εμείς επιδιώκουμε να διοικήσουμε τον δήμο μαζί με τον λαό»

Εχοντας προτάξει ως ένα από τα κεντρικά συνθήματα τη μη ιδιωτικοποίηση του τομέα καθαριότητας του Δήμου Θεσσαλονίκης, ήταν λογικό πριν από τη συνάντησή μας να έχει επισκεφθεί τα αμαξοστάσια.

Μόνο που ο υποψήφιος της Λαϊκής Συσπείρωσης, Σωτήρης Ζαριανόπουλος, έκανε την περιοδεία του στις 5 τα ξημερώματα. Οπότε στις 11 «διασκέδαζε» τις δημοσκοπήσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας και του δίνουν κάτω από 3% – «όπως και το 2010», είπε γελώντας, «και τότε είχα πάρει 9,5%».

Στη Θεσσαλονίκη έχουμε ανταγωνισμό μανιφέστων ποιος, με ποιο όνομα θα ιδιωτικοποιήσει λειτουργίες του δήμου.

Διότι ο κ. Ζαριανόπουλος μπορεί να είναι ακόμη ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, αλλά έχει ξαναϋπάρξει υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης του κόμματος, οπότε έχει την εμπειρία. Και είναι γνωστός στην πόλη από πολύ παλιότερα, από συνδικαλιστικούς αγώνες.

Από τον Γιάννη Μπουτάρη έχει μάλιστα άσχημες αναμνήσεις καθότι την πρώτη τους κόντρα, συνοδευμένη με χημικά και δικαστικές διώξεις, τη γεύτηκε στην ενεργή αντίσταση να μην ιδιωτικοποιηθεί το συνεργείο του δήμου. Κι από την αντίσταση «ξεκίνησε» η συζήτηση…

● Το «Αντισταθείτε» παραμένει επίκαιρο;

Λαϊκή αντίσταση είναι η ψυχή του ΚΚΕ και των συνδυασμών του. Αντίσταση που ανοίγει δρόμο εξουσίας του λαού, κεντρικά και τοπικά, με τους κομμουνιστές μπροστά.

● Ισχύει όμως και το «αντισταθείτε και σε μένα που σας ιστορώ»;

Θέλουμε ανοιχτή συζήτηση, κριτική για λάθη, αδυναμίες μας. Κάνουμε διάλογο με τον απλό κόσμο, τους «ζημιωμένους», αλλά όχι τους Συνδέσμους Βιομηχάνων, Εξαγωγέων, τους ωφελημένους της κρίσης αλλά και της «ανάπτυξής» τους.

● Αρα η μάχη των δημοτικών εκλογών έχει καθαρά αυτοδιοικητικό διακύβευμα ή κεντρικό πολιτικό;

Δεν υπάρχουν σινικά τείχη. Η καθαριότητα, για παράδειγμα, έχει σχέση με την κεντρική πολιτική, όπως και η αποστέρηση των δήμων από το 70% όσων δικαιούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Παρακρατούνται για το χρέος, οδηγούν σε τοπικό φοροκυνηγητό. Ποια είναι η συνέπεια; Λειψές υπηρεσίες, άνοιγμα σε εργολάβους, επιβολή τοπικών φόρων.

Στη Θεσσαλονίκη έχουμε ανταγωνισμό μανιφέστων ποιος, με ποιο όνομα θα ιδιωτικοποιήσει λειτουργίες του δήμου. Ο Ταχιάος το λέει ευθέως. Η κ. Νοτοπούλου βαφτίζει την ιδιωτικοποίηση… ΚΟΙΝΣΕΠ, μια μορφή ανακύκλωσης των φτωχών, όχημα παρέμβασης μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων. Το ίδιο για τον ΟΑΣΘ, την ΕΥΑΘ κ.λπ.

Η καθημερινότητα την οποία επικαλούνται περιλαμβάνει τους κουτσουρεμένους μισθούς, συντάξεις, υγεία, πλειστηριασμούς, παιδεία, αθλητισμό. Κουβέντα, όμως, γι’ αυτά.

● Mε δεδομένο όμως ότι η μετεκλογική συνεργασία για τη διοίκηση του δήμου είναι απαραίτητη, τι θα συμβεί αν σας καλέσουν να συμμετέχετε και σας αναθέσουν την αντιδημαρχία καθαριότητας;

Δεν πρόκειται να συνεργαστούμε, διότι την επόμενη μέρα θα βρεθούν αγκαλιά οι δυνάμεις που έχουν ταυτιστεί στα βασικά ζητήματα. Οι συνδυασμοί Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝ.ΑΛΛ. Σενάριο «κουμμουνιστή αντιδημάρχου» σε ευρύτερη συνεργασία, στο οποίο αναφέρεστε, είναι επιστημονικής φαντασίας.

Η ταύτιση κυβέρνησης, αστικών κομμάτων, των συνδυασμών τους στη γραμμή Ευρωπαϊκής Ενωσης – κεφαλαίου είναι τέτοια που δεν υπάρχει περίπτωση να μη συμφωνήσουν μεταξύ τους σε σκληρή αντιλαϊκή γραμμή.

● Γιατί απορρίπτετε 100% την κληρονομιά Μπουτάρη; Ακόμη και τα ανοίγματά του στην ιστορική μνήμη;

Το 2010 χαρακτηρίσαμε τον Μπουτάρη «αιχμή στο δόρυ του Συνδέσμου Βιομηχάνων». Δικαιωθήκαμε. Ενθουσιάστηκαν όσοι ωφελήθηκαν. Επιχειρηματίες – και όχι οι μικροί. Η αφήγηση του «ανοίξαμε την πόλη» ποιον ωφέλησε; Καλός ο τουρισμός, αλλά οι γειτονιές, οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι εμποροϋπάλληλοι που χάσανε και τις Κυριακές τους θυσιάζονται.

Οσο για την ιστορία, θυμάμαι πολλές αντιπαραθέσεις μας ακόμη και με τον κ. Μηταφίδη για το «μαύρο παρελθόν» της πόλης. «Φαντάσματα» υπήρξαν και παρακράτος μπόλικο, αλλά εδώ γεννήθηκε και άνθησε ένα τεράστιο κομμάτι του εργατικού κινήματος, με πρωτεργάτες κομμουνιστές, πολλοί από τους οποίους Εβραίοι. Εχουμε τον Μάη του ’36, τους αγώνες στην Κατοχή, τη μετεμφυλιακή περίοδο και αγώνες που φτάνουν μέχρι σήμερα.

● Που δεν οδήγησαν ακόμη σε έναν Θεσσαλονικιό Πελετίδη…

Εμείς επιδιώκουμε να διοικήσουμε τον δήμο μαζί με τον λαό. Η αντίσταση ανοίγει δρόμους και για νίκες-ανάσες, να πιστέψει ο κόσμος στις δυνατότητές του. Δεν θα κάνουμε τους δήμους νησίδες ευημερίας, όπως τάζουν οι αντίπαλοί μας, αλλά ζωτικές ανάγκες μπορούμε να τις απαντήσουμε.

Ο Πελετίδης δεν προχώρησε τις ιδιωτικοποιήσεις ή την αντιδραστική αξιολόγηση. Παρέδωσε το παραλιακό μέτωπο της Πάτρας στους πολίτες, μείωσε φόρους, χαράτσια. Παντού στην τοπική διοίκηση έχουν εμπλακεί τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα, στη Θεσσαλονίκη η Παγκόσμια Τράπεζα, η Delloitte και το ίδρυμα Ροκφέλερ. Μήπως δεν τους ξέρουμε; Μιλάνε όλοι αυτοί για την ανάπλαση χωρίς να λογίζουν το κέρδος; Τα σχέδιά τους θα τα πληρώσουν ακριβά οι Θεσσαλονικείς.

● Και των Αμερικανών, που έχουν τελευταία πυκνή δημόσια παρουσία στην πόλη;

Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι επαίσχυντη, όχι για το ονοματολογικό. Για τους αλυτρωτισμούς. Είναι κατά παραγγελία ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, Ε.Ε. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι αλλάξαμε απόψεις, αλλά από το 1992, που ο Λεωνίδας Κύρκος μάς κατηγορούσε για τη μη συμμετοχή μας στα εθνικιστικά συλλαλητήρια με το «πλην Λακεδαιμονίων», έχουμε σταθερή, απαράλλακτη θέση.

Ως ευρωβουλευτής σάς μεταφέρω ότι για το ονοματολογικό ή την κληρονομιά του Μεγαλέξανδρου κανένας έξω δεν ενδιαφέρεται. Η συμφωνία έγινε για να μπει η γειτονική χώρα στο ΝΑΤΟ και προοπτικά στην Ε.Ε. σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Ο Αμερικανός πρεσβευτής δηλώνει από τη Θεσσαλονίκη ότι η παρουσία των ΗΠΑ με τη συμφωνία αναβαθμίζεται.

Κανένας δεν διαμαρτύρεται, κανείς δεν αντιδρά, πλην ΚΚΕ. Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, νέα ΥΜΑΘ χειροκροτούν, αλλά και Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Η Ακροδεξιά συμφωνεί. Τα περί «προοδευτικών μετώπων» του ΣΥΡΙΖΑ κατά νεοφιλελεύθερων – Ακροδεξιάς ακυρώνονται πανηγυρικά. Είναι παγίδα εγκλωβισμού αριστερών ανθρώπων.

Η χώρα μετατρέπεται σε μαγνήτη αντιδράσεων. Στρατιωτικών προετοιμασιών. Ο «Ριζοσπάστης» αναφέρεται στα αμερικανικά σχέδια για τα λιμάνια μας που από εμπορικά πρέπει να προετοιμάζονται για περιόδους κρίσεων – πολέμων υπό διοίκηση ΝΑΤΟ. Κίνδυνος που μπορεί να τινάξει στον αέρα τα όνειρα οποιουδήποτε.

Οι Αμερικανοί έχουν εστιάσει στη Θεσσαλονίκη και στο λιμάνι της. Στην έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ λένε ότι θέλουν φιλικούς ηγέτες στην περιοχή. Το ΚΚΕ αυτο-αποκλείεται.

Τι λένε άραγε οι άλλοι υποψήφιοι για το θέμα; Κουβέντα. Π.χ. η κ. Νοτοπούλου ονειρεύεται τη Θεσσαλονίκη σαν οπτικοακουστικό κόμβο. Εννοεί τη Millennium, μεγάλη παραγωγό αμερικανικής υποκουλτούρας, με εγκατάσταση μεγάλων στούντιο στη Θεσσαλονίκη. Τυχαίο; Οχι, είναι παλιό σχέδιο για τη διάχυση ελεγχόμενων υποπροϊόντων πολιτισμού και ενημέρωσης στα Βαλκάνια.

● …και από την άλλη πλευρά ο Ιβάν Σαββίδης.

Το ΚΚΕ μιλά για τεράστια αντιτιθέμενα συμφέροντα. Ηνωμένες Πολιτείες και Ε.Ε. από τη μία, ρωσικά συμφέροντα από την άλλη. Ο κ. Σαββίδης δεν κρύβει τις σχέσεις του, αντιθέτως περηφανεύεται. Σεβόμαστε όλες τις ομάδες της πόλης και φυσικά τη μεγαλύτερη και πιο λαϊκή, τον ΠΑΟΚ. Αλλά άλλο πράγμα η ομάδα και ο λαός της και άλλο τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Δεν είναι κρίμα τα όνειρα ενός λαού, η περιουσία του, να γίνονται εμπόρευμα στα χέρια ανταγωνιζόμενων συμφερόντων;

Υπάρχει η κατευθυνόμενη φημολογία ΗΠΑ – Ε.Ε. για παρέμβαση ρωσικών συμφερόντων στις ελληνικές εκλογές. Διαψεύδεται, αλλά συνεχίζει να αιωρείται στον αέρα. Η Θεσσαλονίκη δεν πρέπει να μετατραπεί σε «Καζαμπλάνκα», πόλη των πρακτόρων και του σκότους, όπως περιγράφεται στη γνωστή ταινία.

Η πόλη μας από τη γεωγραφική μας θέση πρέπει να γίνει γέφυρα φιλίας με τους υπόλοιπους λαούς. Το ΚΚΕ πριν από είκοσι χρόνια έδινε μάχη για να μην περάσουν τα ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα από το λιμάνι.

Στις 27 του μήνα θα «γιορτάσουμε» την επέτειο, παρόντος του γραμματέα μας Δημήτρη Κουτσούμπα, για να δείξουμε πως όποιος θέλει να αντισταθεί σε μια πολιτική που τον βάζει σε κινδύνους, δεν έχει παρά να ενισχύσει αυτόν που θα αντισταθεί με τη μεγαλύτερη και πιο συνεπή φωνή, όπως το ΚΚΕ.