Εν γνώσει μας θυμίσαμε εκείνους τους… αφελείς συναδέλφους που κυνηγούν (σ.σ.: ώς εδώ καλά κάνουν!) με το μικρόφωνο στο χέρι ηττημένους ή θριαμβευτές πρωταγωνιστές των γηπέδων και αμέσως μετά το τέλος των παιχνιδιών ρωτούν «πώς νιώθεις;», λες και μπορεί να νιώθει ευτυχισμένος ο ηττημένος και δυστυχισμένος ο νικητής…
Επίτηδες, λοιπόν, εμείς ρωτήσαμε την…ίδια πρόκληση τον Κάρλες Πουγιόλ ένα 24ωρο μετά την παράδοση νέων μαθημάτων ποδοσφαίρου από την προηγούμενη αγάπη του Μπαρτσελόνα απέναντι στη Λιόν! Πώς νιώθει που δεν ήταν εκεί; Πώς θα μπορούσε να νιώθει αλήθεια…
Αυτονόητη η απάντησή του όταν δεν… έχει στεγνώσει ακόμη στο σώμα του ο ιδρώτας του από τη συνύπαρξη με τον Μέσι στην ίδια ενδεκάδα μέχρι πέρυσι:
«Πώς να νιώθω… Χαρά και νοσταλγία! Η σκέψη μου όπως σας είχα πει άλλοτε (σ.σ.: είχε μιλήσει στην «Εφ.Συν.» μόλις είχε εγκαταλείψει τη Βαρκελώνη) θα ακολουθεί πάντα τους παλιούς συμπαίκτες, η Μπάρτσα αλήθεια δεν είναι απλή ομάδα και αυτό το νιώθεις τόσο όταν είσαι παίκτης της όσο και -αν όχι πολύ περισσότερο- όταν φύγεις μακριά της! Ο Μέσι τι να πω… Όταν οι αντίπαλοί του σε όλες τις εποχές λένε πως ακόμα κι αν χάνουν από αυτόν, καλώς υπάρχει επειδή ομορφαίνει τη ζωή με την ποδοσφαιρική τέχνη του, είναι περιττή κάθε άλλη λέξη!».
«Περιττή» δεν είναι όμως η εκτίμησή του για την τελική ευθεία του Τσάμπιονς Λιγκ: «Ισως πρόκειται για την πιο αμφίρροπη οκτάδα στην ιστορία της διοργάνωσης!»
