Πόσο διαφορετικές είναι οι εικόνες ανάλογα με την ηλικία του θεατή τους; Ακόμα και του ίδιου θεατή, σε νεαρή ηλικία και ενήλικου.

Μια εικόνα μπορεί να έχει εντελώς διαφορετικά νοήματα και να αποκαλύπτει διαμετρικά αντίθετα περιεχόμενα αν είσαι μικρός ή μεγαλύτερος. Την εικόνα, άλλωστε, τη διαμορφώνει το βλέμμα, την προσλαμβάνει το μυαλό και τη νοηματοδοτεί η προσωπικότητα αυτού που την παρατηρεί, τη στιγμή που την παρατηρεί. Και κάθε φορά που ξαναέρχεται σε επαφή με την εικόνα, της δίνει νέα νοήματα που προστίθενται στα προηγούμενα, όσο αντικρουόμενα κι αν είναι.

Αν μπορούσαν να καταγράφονται οι εντυπώσεις που αφήνει μια συγκεκριμένη εικόνα σε έναν συγκεκριμένο θεατή της στο πέρασμα του χρόνου, θα λειτουργούσαν ως διαστρωματώσεις μνήμης και διαμόρφωσης του εαυτού.

Με παράδειγμα τον Wilhelm Busch, τον εμβληματικό και πρωτοπόρο δημιουργό της επιδραστικής σειράς «Max and Moritz» (1865), το επισημαίνει εύστοχα ο Jesse Hamm στη μικρή ιστορία του με τίτλο «Wilhelm Busch» από την ανθολογία «Spark Generators». Στο βιβλίο, διάσημοι δημιουργοί κόμικς αφηγούνται τις πηγές της έμπνευσής τους.

Για τον Hamm η μεγαλύτερη έμπνευση ήταν το έργο του Busch. Και αυτό το χρέος του προς τον μεγάλο δάσκαλο το «ξεπληρώνει» παραθέτοντας τις ίδιες εικόνες, όπως τις προσέλαβε στην παιδική του ηλικία και στην ενήλικη ζωή του. Κι έτσι η «κακή συμπεριφορά» και η «τιμωρία» με σκοπό το «χιούμορ» της πρώτης ανάγνωσης «διαβάζονται» ως «λακωνικότητα» και «επιδεξιότητα» στην απόδοση της λειτουργίας της «ανθρωπότητας».