Στο Σουδάν, σαν σε άλλο πλανήτη

Τελευταία μέρα του χρόνου. Ας υποθέσουμε ότι το σημερινό χρονογράφημα δεν θα διαπνέεται από τα καθιερωμένα: απολογισμός απελθόντος – ευχές και προσδοκίες για επερχόμενο. Ή ότι θα είμαι κάπως δυσάρεστος. Ενα πρώτο ερώτημα: Ποιο είναι δυσάρεστο; Η είδηση που μεταδίδει ένα γεγονός ή το γεγονός που προκάλεσε την είδηση;

Η είδηση πάντως («πολιτικό παρασκήνιο» «Εφ.Συν.» 28/12) αφορά γεγονός που σημειώθηκε στις 18/12 στο Σουδάν και, έκτοτε, φαίνεται να διαρκεί. «Φαίνεται», γιατί οι πληροφορίες, ακόμα και στο Διαδίκτυο, δίνονται με το σταγονόμετρο: Η κυβέρνηση του Ομαρ Αλ Μπασίρ (που από αύριο μπαίνει στα 40 χρόνια γκουβέρνου!), αποφάσισε, 18 Δεκεμβρίου, να τριπλασιάσει την τιμή του ψωμιού (όταν στο Νότιο Σουδάν π.χ. –περσινή είδηση αυτή– μεγάλο μέρος του πληθυσμού σιτίζεται με φύλλα του δέντρου lalop! Ενώ η κυβέρνηση έχει θέσει περιοχές του Νότου σε κατάσταση λιμού από τον περσινό Φεβρουάριο).

Ξεσηκώθηκαν λοιπόν οι Σουδανοί (οι πεινασμένοι) και από τις 19 Δεκεμβρίου και μετά ο απολογισμός (αναλόγως της πηγής!) είναι κάποιες δεκάδες (ή εκατοντάδες) νεκροί, ομοίως (και αναλόγως!), τραυματίες, δαρμένοι, συλληφθέντες κ.λπ.

Γιατί τόσο βραδεία ροή πληροφοριών και με σταγονόμετρο; Υποθέσεις! Ο Σλαβόι Ζίζεκ π.χ. («Βία. Εξι λοξοί στοχασμοί», εκδ. Scripta) αναφέρεται σε ανάλογη είδηση/γεγονός, από το περιοδικό «Time», 2 Ιουνίου 2006: «Ο πιο πολυαίμακτος πόλεμος του κόσμου» τιτλοφορούσε τον δεκαετή τότε εμφύλιο στο Κονγκό (σύμπτωση: πάλι Αφρική!), με 4 (τέσσερα) εκατομμύρια νεκρούς!

Περίπου ουδείς, πλην ελαχίστων, ασχολήθηκε· τέσσερα εκατομμύρια νεκροί πέρασαν… ντούκου (μια και απόψε είναι βραδιά χαρτοπαιξίας). «Για να το θέσουμε ωμά», συμπεραίνει ο Ζίζεκ, «το “Time” διάλεξε λάθος θύμα στην πάλη για ηγεμονία στον πόνο». Αντί άλλης ευχής, ας είμαστε κοντά στον άνθρωπο, τον κάθε άνθρωπο!