Θα περίμενε κανείς η αναθεώρηση του Συντάγματος να γινόταν αντικείμενο σοβαρής συζήτησης από όλους και ιδιαίτερα από τα κόμματα. Ως έναν βαθμό έγινε αυτό. Τον τόνο, όμως, έδωσε η προχειρότητα, η ανευθυνότητα, η στείρα αντιπολιτευτική τοποθέτηση. Ολα αυτά αποτυπώνουν εν πολλοίς τη συμπεριφορά των κομμάτων. Ας τη δούμε από πιο κοντά:
Διατείνονται ότι με την αναθεώρηση η κυβέρνηση επιδιώκει να αλλάξει την πολιτική ατζέντα. Κι αν ακόμη ισχύει αυτό, δεν πρέπει να μας απασχολεί το Σύνταγμα; Ο θεμελιώδης νόμος του κράτους δεν πρέπει να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης, στοχασμού, ενδιαφέροντος από ειδικούς επιστήμονες, αλλά και από όλους τους πολίτες;
Οι συνταγματικές διατάξεις άρθ. 1, παρ. 3 («Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα») και άρθ. 120, παρ. 4 («Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων…») του Συντάγματος είναι κενό γράμμα; Η πολιτική ατζέντα δεν αλλάζει μόνο από τη βούληση των ανθρώπων, αλλά και από τη σπουδαιότητα του ζητήματος που κυριαρχεί στην επικαιρότητα.
Στέκονται με εμμονή στη διαδικασία ψήφισης των αναθεωρητέων διατάξεων, υπολογίζουν τις ψήφους με προσθαφαιρέσεις και κάνουν προβλέψεις που μάλλον αποτυπώνουν δικές τους επιθυμίες. Δεν βλέπουν ότι πολλές από τις διατάξεις έχουν ξεπεραστεί από τη ζωή και πρέπει να αναθεωρηθούν και να εναρμονιστούν με τις σημερινές συνθήκες και ανάγκες; Ο νόμος περί ευθύνης των υπουργών και η ασυλία των βουλευτών έχουν προκαλέσει τη δυσαρέσκεια ακόμη και την οργή των πολιτών. Εδώ και κάποια χρόνια η διαφθορά και τα σκάνδαλα έχουν γίνει «αναμενόμενες ειδήσεις».
Αποτύπωσαν ένα σάπιο σύστημα που έφερε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Παρά ταύτα, βγάζει γλώσσα και μορφάζει σαν μυθολογικό τέρας. Δεν είναι επόμενο να ζητούν οι πολίτες μια κάθαρση έστω και με τη μορφή μιας νέας, σύγχρονης και κοινωνικά δίκαιης συνταγματικής αναθεώρησης;
Ακόμη σπουδαιότερη είναι μια άλλη αναθεώρηση. Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ της δικής μας νοοτροπίας: Πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι δεν είμαστε οπαδοί, αλλά πολίτες. Δυστυχώς μια άρρωστη ποδοσφαιρική λογική εισχώρησε στην πολιτική ζωή που μετεξελίχθηκε σε σιωπηρή αφασία, σε νοσηρή δουλοπρέπεια. Δεν μπορεί να ασφυκτιούμε σε μια μολυσμένη πολιτικά ατμόσφαιρα. Είναι πολλοί που εμφορούνται από την ιδεολογία της ακινησίας, αλλά η ρητορική τους ως επίχρισμα έρχεται να την καλύψει και ταυτόχρονα να δώσει ένα καινούργιο χρώμα στα λόγια τους. Γιατί λόγια διαθέτουν, προγράμματα, όμως, δημιουργικά και πειστικά επιχειρήματα, όχι.
Να καταργήσουμε τα πελατειολόγια των πολιτικάντηδων, να μην περιμένουμε στην ουρά των βουλευτικών προθαλάμων, αλλά να ενταχθούμε στη σειρά της αξιοκρατίας, της εργατικότητας, της πρωτοβουλίας, της έμπνευσης… Οι καιροί δεν περιμένουν.
Αλλά και οι εν ενεργεία πολιτικοί και όσοι επιθυμούν ή φαντασιώνονται να ασχοληθούν με την πολιτική πρέπει ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ κι αυτοί νοοτροπία. Ούτε ελέω Θεού εκλεγμένοι είναι, ούτε ηγεμόνες. Μια δική τους αποτυχημένη πορεία θα σημαδέψει αρνητικά τους ίδιους και θα έχει καταστροφικές συνέπειες για όλους μας. Η ιστορία θα δείξει ότι όσοι ακολούθησαν τον δρόμο της ανευθυνότητας βρέθηκαν να λογοδοτούν στη Δικαιοσύνη ή κλείστηκαν στις φυλακές. Χρεώθηκαν την απόρριψη και την ανυποληψία. Φαίνεται ότι δεν τους ενδιέφερε η υστεροφημία, που είναι το λιγότερο.
Το σπουδαιότερο, όμως, είναι ότι ζημιώθηκε ολόκληρη η χώρα. Οι πολιτικοί αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν ατραπούς που οδήγησαν στην ανεργία, στην ανέχεια. Σε μια επιβεβλημένη φτώχεια που καταστρέφει το παρόν και υποθηκεύει το μέλλον.
Σήμερα, όμως, που μαζεύονται σύννεφα στην Ευρώπη πρέπει να γίνουν Προμηθείς και όχι Επιμηθείς. Για να μην επαναληφθεί η Ιστορία με το χειρότερο πρόσωπό της, του πολέμου και της καταστροφής. Οφείλουν να προβλέψουν αυτό που έρχεται και κυρίως να το προλάβουν. Καμιά ολιγωρία δεν συγχωρείται. Το κομματικό συμφέρον πρέπει να τεθεί σε δεύτερη μοίρα. Προβάδισμα, λοιπόν, στο κοινό συμφέρον για να πάει η χώρα μας μπροστά. Εδώ δεν χωρούν τακτικισμοί και ελιγμοί για να εγκλωβίσουν τον αντίπαλο. Η συνεργασία, η ανιδιοτέλεια, ο πατριωτισμός, η προσήλωση στην πρόοδο και την ευημερία των πολιτών πρέπει να είναι βασικό μέλημα όλων.
Οι ιδεολογικές διαφορές μπορούν να περιμένουν. Η Ιστορία δεν περιμένει. Ας είμαστε συνεπείς στο ραντεβού μαζί της. Για να μη διαμορφώνουν άλλοι τους όρους και τις συνθήκες της ζωής μας. Για να μπορούμε εμείς οι ίδιοι να ρυθμίζουμε το παρόν μας, να προγραμματίζουμε το μέλλον μας, να αισιοδοξούμε, να ονειρευόμαστε.
Γιατί Ιστορία είμαστε και εμείς οι ίδιοι.
* συγγραφέας
