Με δηλώσεις τους προς τον πρόεδρο της Βουλής ο Μπαρμπαρούσης και ο Γερμενής ανακοίνωσαν χθες την επιστροφή του πρώτου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής, την οποία διευθύνει ο δεύτερος. Το πρόσχημα της επιστροφής ήταν ότι η δίωξη που έχει ασκηθεί εις βάρος του βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας δεν έχει οδηγήσει σε αμετάκλητη καταδίκη και κατά συνέπεια υπάρχει υπέρ του το τεκμήριο αθωότητας.
Αστεία πράγματα. Οταν τον περασμένο Ιούνιο ο Μπαρμπαρούσης από το βήμα της Βουλής κάλεσε τον στρατό να κάνει πραξικόπημα και να συλλάβει τον πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μέσα σε λίγες ώρες έσπευσε να τον διαγράψει ο Αρχηγός του, λέγοντας ότι τον «καταδικάζει» και ότι «ήταν εκτός γραμμής της Χρυσής Αυγής». Δεν ίσχυε άραγε τότε το τεκμήριο της αθωότητας;
Εκείνο που εκνεύρισε τότε τον Μιχαλολιάκο ήταν ότι ο Μπαρμπαρούσης με το γραπτό κείμενό του περιέγραψε την πραγματική στρατηγική της οργάνωσης, τον τρόπο που φαντάζεται ότι θα προσεγγίσει την εξουσία. Οπως έχει ήδη αποδειχτεί στη μεγάλη δίκη, η δράση της ναζιστική οργάνωσης έχει τελικό στόχο να προκαλέσει την παρέμβαση των μηχανισμών του βαθέος κράτους, το οποίο θα χρησιμοποιήσει κάποια εθνική κρίση για να εγκαθιδρύσει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς.
Ο Μιχαλολιάκος θεωρεί την οργάνωσή του καταλύτη και πυροδότη των πολιτικών εξελίξεων που θα οδηγήσουν στην κατάργηση της δημοκρατίας. Αυτό όμως που αποκάλυψε με ωμό τρόπο ο Μπαρμπαρούσης, το κρατά κρυφό η οργάνωση και γι’ αυτό τον έδιωξε κακήν κακώς ο Αρχηγός του.
Τι αλλάζει σήμερα; Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η οργάνωση στη δίκη δεν λύνονται με τη στρατηγική της καθυστέρησης. Σε λίγο ξεκινά η εξέταση των μαρτύρων υπεράσπισης και ανάμεσά τους θα είναι τα στελέχη της Χρυσής Αυγής που δεν είναι (ακόμα) κατηγορούμενοι.
Ο Μιχαλολιάκος δεν διακινδυνεύει να σπάσει η «ομερτά» μεταξύ των κατηγορουμένων για την εγκληματική οργάνωση. Με την επιστροφή του Μπαρμπαρούση εξασφαλίζει τη δική του σιωπή. Για τον ίδιο λόγο έχει χρίσει άτυπο υπαρχηγό του τον Λαγό, ο οποίος έχει άμεση εμπλοκή σε όλες τις αιματηρές επιθέσεις.
Η τακτική αυτή βέβαια του Μιχαλολιάκου αποβαίνει μπούμερανγκ, εφόσον είναι ακόμα ένα στοιχείο που πιστοποιεί το είδος της οργάνωσης.
