Με τους χειρότερους εφιάλτες να επιστρέφουν πλέον και στην Ευρώπη, να αποτυπώνονται με μεγάλα ποσοστά του μαύρου σε χάρτες, με τους ηγέτες των μεγάλων κομμάτων να κρύβουν το κεφάλι στην άμμο, ενώ την ίδια ώρα όσοι διαθέτουν λογική και παράγουν σκέψη χτυπούν τις καμπάνες του κίνδυνου καλώντας σε αφύπνιση τους λαούς και τις ηγεσίες των κρατών της Ευρώπης… και με άλλα πολλά σημαδεύτηκε αυτή η χρονιά.
Η «Εφ.Συν.», με τη δική της ματιά, τον δικό της φακό και τις δικές της επιλογές, αλλά πάντα με σεβασμό στους αναγνώστες, ανέδειξε τα μικρά και τα μεγάλα θέματα του 2018.
Η τραγωδία στο Μάτι, η Συμφωνία των Πρεσπών και το μεγάλο σκάνδαλο της Novartis που έχει αρχίσει να ξετυλίγει η Δικαιοσύνη είναι τα «μεγάλα» θέματα που επικράτησαν αναλογικά στα περισσότερα φετινά μας πρωτοσέλιδα. Από τα υπόλοιπα, τα «μικρά», που για μας ήταν και παραμένουν μεγάλα, μια μικρή μόνο γεύση.
Συμφωνία των Πρεσπών
«Οι δύο που ενώνουν»
18 Ιουνίου
Η συμφωνία Ελλάδας-ΠΓΔ Μακεδονίας που υπογράφηκε στις Πρέσπες είναι μια από τις σημαντικότερες αποφάσεις που κλήθηκε να λάβει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Οι διαπραγματεύσεις ευοδώθηκαν χάρη στην ευνοϊκή συγκυρία που προέκυψε στη γειτονική χώρα με την αντικατάσταση των εθνικιστών από την κυβέρνηση Ζάεφ. Η ελληνική πλευρά ακολούθησε τη λεγόμενη «εθνική γραμμή» που είχε διατυπωθεί από την υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας το 1995 και κωδικοποιήθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή το 2008: αποδοχή μιας σύνθετης ονομασίας για το γειτονικό κράτος, η οποία θα ισχύει έναντι όλων.
Η επίτευξη της συμφωνίας προκάλεσε διεθνή ικανοποίηση, αλλά δεν έλειψαν οι πολιτικές αναταράξεις στο εσωτερικό των δύο κρατών. Η αρχική δυσκολία της κυβέρνησης του κ. Ζάεφ να συγκεντρώσει την απαιτούμενη ενισχυμένη πλειοψηφία ξεπεράστηκε, ενώ στην Ελλάδα ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε αντιμέτωπος με μια εσωκομματική κρίση που κατά παράδοξο τρόπο κατέληξε στην παραίτηση του Ν. Κοτζιά, ο οποίος ως υπουργός Εξωτερικών θεωρείται βασικός συντελεστής της ιστορικής συμφωνίας.
Η παραμονή στην κυβέρνηση του Π. Καμμένου, ο οποίος επιμένει να καταγγέλλει τη συμφωνία, αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για τις πολιτικές εξελίξεις όταν κληθεί η ελληνική Βουλή να επικυρώσει το επίσημο έγγραφο. Ισως πιο σοβαρές συνέπειες είχε η υπόθεση αυτή στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπου μετά από αρκετές παλινωδίες επικράτησε η σκληρή γραμμή του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος επανήλθε στις θέσεις που τον έφεραν σε σύγκρουση με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη το 1992.
Η υπόθεση αυτή προκάλεσε μια δραστική μετατόπιση της Ν.Δ. προς εθνικιστικές και λαϊκιστικές θέσεις και ανέδειξε ως πραγματικούς της αρχηγούς τον Αντ. Σαμαρά και τον Αδ. Γεωργιάδη.
Τραγωδία στο Μάτι
«Τολμήστε, τολμήστε, τολμήστε!»
28-29 Ιουλίου
Με καταμετρημένους τότε 88 νεκρούς, 46 τραυματίες και άγνωστο αριθμό αγνοουμένων στην Ανατολική Αττική, πέντε ημέρες μετά την πυρκαγιά, η εφημερίδα μας, που βρέθηκε στον τόπο της τραγωδίας από την πρώτη μέρα, κυκλοφορεί με εξώφυλλο-παρέμβαση «Τολμήστε». Τολμήστε όχι μία, άλλα τρεις φορές, προστακτική που απευθύνεται πρωτίστως στην κυβέρνηση, αλλά και στο σύνολο του πολιτικού κόσμου:
● να αναμετρηθείτε με τα μυστικά που έχουν εδραιωθεί εδώ και δεκαετίες και αποτελούν πλέον καθεστώς
● να συγκρουστείτε με ατομικά και συλλογικά συμφέροντα, που αναπτύχθηκαν σε συνθήκες αυθαιρεσίας και ιδιοτέλειας, σε καθεστώς ανοχής και πελατειακών πολιτικών σχέσεων
● να πείτε ολόκληρη την αλήθεια
● να περάσετε από τα λόγια στις πράξεις
● να αναλάβετε την ευθύνη για το χτες που κληρονομήσατε, για το σήμερα που διαχειρίζεστε και για το αύριο από το οποίο θα κριθείτε.
Η εφημερίδα μας απέφυγε το παιχνίδι του κιτρινισμού επάνω στις στάχτες, που έπαιξαν, με σχεδόν νεκροφιλικό τρόπο, πολλά μέσα και επέλεξε να καταγράψει την ανείπωτη τραγωδία αναδεικνύοντας παράλληλα ευθύνες και αιτιώδεις σχέσεις. Και -με μια εκατόμβη πια νεκρών- δεν θα αλλάζαμε λέξη από το κύριο άρθρο εκείνης της ημέρας: «Για την κυβέρνηση πρώτα και κύρια, αλλά και για τα κόμματα, για τις πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, για όλους όσοι αποτελούμε αυτή την κοινωνία πρέπει να ξεχάσουμε το ατομικό συμφέρον και να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Η Αριστερά όμως στη χώρα μας, που ποτέ δεν κρύφτηκε σε καμία αναμέτρηση, πρέπει να μην ξεχνά ότι όποτε τόλμησε δικαιώθηκε από την Ιστορία παρά τις συνέπειες».
Ντ. Δ.
Πάνος Καμμένος
«Ο επίμονος λασπολόγος»
16 Οκτωβρίου
Δεν είχε προηγούμενο αυτό που διέπραξε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας κατά την επίσκεψή του στις ΗΠΑ. Ο κ. Καμμένος εμφανίστηκε να προτείνει στο αμερικανικό Πεντάγωνο όχι μόνο σειρά βάσεων στην Ελλάδα χωρίς καμία απόφαση, αλλά και ένα δικής του έμπνευσης «Σχέδιο Β» για την τακτοποίηση των στρατηγικών συμφερόντων των ΗΠΑ στα Βαλκάνια. Η «Εφ.Συν.» στηλίτευσε από την πρώτη στιγμή την ανοιχτή υπονόμευση της κυβερνητικής γραμμής και την υιοθέτηση προσωπικής ατζέντας.
Ο ίδιος ο υπουργός, ενοχλημένος, επιδόθηκε σε μια πρωτοφανή επίθεση σε βάρος της εφημερίδας μας. Συκοφάντης χωρίς καμία απόδειξη και χωρίς το θάρρος να καταγγείλει ευθέως, άφησε υπόνοιες για την «Εφ.Συν.» ότι δήθεν χρηματοδοτείται από τον Σόρος, ότι πήρε δάνειο με ή χωρίς εγγυήσεις, ότι εκτελεί συμβόλαιο κάποιου επιχειρηματικού κέντρου.
Η εφημερίδα μας τον κάλεσε επανειλημμένως να μιλήσει ευθέως και με αποδείξεις. Αντ’ αυτού ακούσαμε αοριστίες και ψέματα. Την ίδια ώρα, κόμματα και πολιτικοί από όλο το πολιτικό φάσμα στήριξαν με παρεμβάσεις τους την εφημερίδα απέναντι στη λασπολογία.
Μαρινάκης-Μητσοτάκης
«Μεταξύ προέδρων συνεννόηση»
2 Μαΐου
Ηταν Σάββατο βράδυ αργά, τέλη Απριλίου, όταν ο Βαγγέλης Μαρινάκης τηλεφώνησε στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο. Αφορμή ένα non paper της κυβέρνησης. Ηταν απειλητικός, είπε ο Τζανακόπουλος. Ημουν κόσμιος, απάντησε ο Μαρινάκης.
Τα τελευταία χρόνια ο Β. Μαρινάκης επικρατεί παντού. Εχει δικές του εφημερίδες, σάιτ, ραδιοφωνικούς σταθμούς, ενώ σύντομα θα αποκτήσει και τηλεόραση. Είναι ένας βαρόνος του Τύπου. Επίσης κατέχει μεγάλο ποσοστό στο μοναδικό πρακτορείο διανομής Τύπου, το «Αργος». Παρακολουθεί δηλαδή από πρώτο χέρι την κυκλοφορία των ανταγωνιστικών με τις δικές του εφημερίδων.
Ταυτόχρονα, είναι ο ιδιοκτήτης μιας από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ομάδες της Ελλάδας, του Ολυμπιακού. Ενώ και ο Δήμος Πειραιά είναι κατά κάποιο τρόπος υπό την επιρροή του, μια και ο δήμαρχος Γιάννης Μώραλης είναι πολύ… φίλος του. Αλλά και ο μητροπολίτης Πειραιά Σεραφείμ είναι επίσης πολύ… φίλος του.
Το «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;» αποτελεί προς το παρόν ρητορικό ερώτημα. Σε περίπτωση ωστόσο που νικήσει η Νέα Δημοκρατία, θα αποκτήσει πρακτική αξία.
Ναζιστική επίθεση στη «Φαβέλα»
«Θα πεθάνετε, θα σας κάψουμε»
27 Φεβρουαρίου
Τον Φεβρουάριο η Χρυσή Αυγή επανεμφάνισε τα τάγματα εφόδου της προκειμένου να εξαπολύσει μια νέα δολοφονική επίθεση, αυτή τη φορά στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο του Πειραιά «Φαβέλα». Η εγκληματική αυτή ενέργεια ήταν οργανωμένη και είχε όλα τα χαρακτηριστικά του τρόπου δράσης της ναζιστικής οργάνωσης, τα οποία έχουμε δει σε όλες τις επιθέσεις που εξετάζει σήμερα το Κακουργιοδικείο. Στη «Φαβέλα» οι χρυσαυγίτες τραυμάτισαν τέσσερα άτομα, χτυπώντας βαρύτερα την Ελευθερία Τομπατζόγλου, συνήγορο πολιτικής αγωγής της οικογένειας του Παύλου Φύσσα, της οποίας άνοιξαν με λοστό το κεφάλι, πλημμυρίζοντάς την στο αίμα.
Ως δράστες της επίθεσης η αστυνομία ταυτοποίησε τον Σωτήρη Δεβελέκο, ηγετικό στέλεχος της Χρυσής Αυγής και σωματοφύλακα του Μιχαλολιάκου, καθώς και τον Βασίλη-Παναγιώτη (Ακη) Θεοδώρου, στέλεχος της οργάνωσης στον Πειραιά.
Παράλληλα, η ναζιστική οργάνωση επέλεξε να κλιμακώσει και μέσα στο Κοινοβούλιο την αντιδημοκρατική ρητορεία της, έχοντας πια καταλάβει ότι δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να αμφισβητήσει τα συντριπτικά στοιχεία σε βάρος της. Γι’ αυτό ακριβώς, τους τελευταίους μήνες, κάνει ό,τι μπορεί για να καθυστερήσει την ακροαματική διαδικασία, αφού τρέμει τη δικαστική απόφαση.
Υπόθεση Ζακ Κωστόπουλου
«Λιντσάρισμα μέρα μεσημέρι στην Ομόνοια»
24 Σεπτεμβρίου
Για δύο μέρες ήταν το πρεζόνι, η αδερφή, ο οροθετικός και κυρίως ο ληστής που απείλησε την περιουσία του ιδιοκτήτη. Η «Εφ.Συν.» στην πρώτη της έκδοση μετά το άγριο λιντσάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου κάνει πρώτο θέμα τη δολοφονία ενός συνάνθρωπου μας μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πόλης. Καμία άλλη εφημερίδα δεν το θεώρησε σκόπιμο (εξαιρείται η «Δημοκρατία», που στις 25 Σεπτεμβρίου έγραφε: «Παραμύθι χωρίς φόνο για το ληστή του κοσμηματοπωλείου. Ο θάνατος δεν προκλήθηκε από τον ξυλοδαρμό»). Η αποκάλυψη από την «Εφ.Συν.» και του δεύτερου βίντεο με την αστυνομική βία στον αναίσθητο Ζακ ανέδειξε τις ευθύνες των αστυνομικών και κατέρριψε πολλές ψευδείς ειδήσεις.
Τρεις μήνες μετά, το πόρισμα της ΕΔΕ της ΕΛΑΣ δικαιώνει την εφημερίδα μας, προτείνοντας τις βαρύτερες πειθαρχικές ποινές για τους 8 αστυνομικούς.
Αλλά οι δράστες παραμένουν ελεύθεροι, ενώ ο θάνατος του Ζακ, όπως αποδείχτηκε από την ιατροδικαστική εξέταση, προήλθε από τα χτυπήματα και οι τοξικολογικές εξετάσεις ήταν καθαρές (αν και για μας αυτό το τελευταίο ποτέ δεν ήταν το σημαντικό, εκείνο που έχει σημασία είναι το δικαίωμα στη ζωή και στην πόλη).
Ηριάννα και Περικλής
«Οχι άλλες Ηριάννες»
29 Ιουνίου
Δύο νέοι άνθρωποι δέθηκαν χειροπόδαρα λόγω «ύποπτων» φιλικών σχέσεων και ρίχτηκαν στη φυλακή με κάθειρξη 13 χρόνων με ανύπαρκτα στοιχεία, σε μια περίοδο άγριας καταστολής και βίαιης ποινικοποίησης. Σημαδεύτηκαν, χαρακτηρίστηκαν τρομοκράτες, κλείστηκαν έναν χρόνο στη φυλακή χωρίς να τους αναγνωριστεί ο «πρότερος έντιμος βίος», χωρίς αναστολή, χωρίς το ελάχιστο δείγμα επιείκειας. Στο πλάι τους συσπειρώθηκαν χιλιάδες πολίτες, αλλά όλα τα αιτήματα αναστολής ποινής απορρίπτονταν. Δεν είχαν, ούτε επιδίωξαν φυσικά να έχουν, τα ακριβοπληρωμένα πιστοποιητικά που αποκτούν οι επώνυμοι κρατούμενοι.
Η Ηριάννα και ο Περικλής περίμεναν μαζί με τους δικούς τους να φτάσει η ημέρα της δεύτερης δίκης τους στο Εφετείο. Δεν απειλούσαν, δεν φώναζαν, δεν συκοφαντούσαν δικαστές, απλά περίμεναν. Στάθηκαν όρθιοι και υπερασπίστηκαν τις φιλίες τους, τις σχέσεις τους, τις αρχές τους και την αθωότητά τους. Το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων έσωσε την τιμή της Δικαιοσύνης και έδωσε στον κάθε πολίτη μια ανάσα δικαίου.
Χθες ήταν τελικά μια καλή μέρα!
Αλέξης Τσίπρας
«Καθαρή έξοδος, καθαρότερες διαχωριστικές γραμμές»
5-6 Μαΐου
Η έξοδος της Ελλάδας από τα Μνημόνια μαζί με την ακύρωση της περικοπής των συντάξεων είναι δύο από τα πλέον εμβληματικά γεγονότα του 2018.
Μέσα στη χρονιά, συνέβησαν και άλλα γεγονότα, εξίσου κορυφαία, που αναδεικνύουν τον βαθμό της οικονομικής ελευθερίας που ανέκτησε η κυβέρνηση και μετρά ήδη 133 ημέρες από τότε που έκοψε τις βαριές αλυσίδες των Μνημονίων.
Συγκεκριμένα: προχώρησε στην επαναφορά των βασικών αρχών των συλλογικών διαπραγματεύσεων, επιτρέποντας την επέκταση κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, δρομολόγησε τις διαδικασίες για την αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, δημιούργησε ένα μόνιμο πλαίσιο εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών και έφερε στη Βουλή το πρώτο πακέτο φορολογικών ελαφρύνσεων, που θα εφαρμοστεί το 2019.
Προστασία δασών
«Κάτω τα χέρια από τα δάση»
20 Δεκεμβρίου
Ηχηρό «όχι» εισέπραξε ο πρόεδρος της Ν.Δ. στο αίτημα για αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος, που αποδείχθηκε η πιο αποτελεσματική ασπίδα προστασίας του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος. Το τρικ για την άλωσή του είναι η αντικατάσταση της αειφορίας με τον όρο της βιώσιμης ανάπτυξης.
Στην ημερίδα «Συνταγματική αναθεώρηση και βιώσιμη ανάπτυξη» του Τεχνικού Επιμελητηρίου, η πρόεδρος του ΣτΕ, Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, και ο Α’ αντιπρόεδρος παρατήρησαν πως η βιώσιμη ανάπτυξη ενυπάρχει στο Σύνταγμα και δεν αμφισβητείται, θέση την οποία υποστήριξε και ο πρώην πρόεδρος του ΣτΕ και πρώην πρωθυπουργός Παναγιώτης Πικραμμένος.
Ενθερμος υποστηρικτής της πρότασης της Ν.Δ. αποδείχθηκε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Θεόδωρος Φέσσας, ο οποίος, στην ίδια εκδήλωση, επισήμανε ότι «είναι υπαρκτή η ανάγκη αναθεώρησης επιλεγμένων διατάξεων του Συντάγματος, με στόχο την αποτελεσματική λειτουργία της αγοράς με όρους υγιούς ανταγωνισμού και βιώσιμης ανάπτυξης».
Σκάνδαλο Novartis
«Να μην την πάθουμε σαν τη SIEMENS»
17-18 Μαρτίου
Επιστολές, συναντήσεις, κοινοί σύμβουλοι, συμβάσεις και στη συνέχεια υπουργικές αποφάσεις, τροπολογίες, κέρδη για τη Novartis και τελικός λογαριασμός για το ελληνικό Δημόσιο 23 δισ. ευρώ. Κανένας ένοχος, πλην των γιατρών που εκμεταλλεύτηκαν τα πλουσιοπάροχα δώρα με αντάλλαγμα τις συνταγογραφήσεις. Ούτε καν οι δημοσιογράφοι που, όπως προκύπτει από έγγραφα της δικογραφίας αλλά και από το FBI -είτε μαζί είτε χώρια από τα αφεντικά τους-, πήραν γενναίες μίζες για να γράφουν πόσο καλά και αναγκαία είναι τα φάρμακα!
Οι πολιτικοί, όσοι τουλάχιστον αναφέρονται στη δικογραφία, το μόνο που δηλώνουν ότι έκαναν ήταν να κατεβάζουν τις τιμές των φαρμάκων. Τότε, όμως, ποιος ευθύνεται;
Ποιος έπαιρνε αποφάσεις και κατάρτιζε νόμους και τροπολογίες που ανέβαζαν τα κέρδη της Novartis, γέμιζαν τις αποθήκες με άχρηστα φάρμακα και άφηναν τους πολίτες απροστάτευτους, με μειωμένες μόνο τις δαπάνες για περίθαλψη, φάρμακα και νοσοκομεία; Σε όλα αυτά τα ερωτήματα οφείλει να απαντήσει τουλάχιστον η Δικαιοσύνη.
Εκείνοι που νομοθέτησαν τους προστατευόμενους μάρτυρες τώρα αμφισβητούν τις καταθέσεις τους εκτοξεύοντας απειλές όχι μόνο κατά των μαρτύρων αλλά και κατά πολιτικών αντιπάλων, ακόμα και κατά δικαστών. Τα πάντα, ιδίως για τη Ν.Δ. και τα φιλικά της ΜΜΕ, είναι μια σκευωρία που μπορεί να ζημίωσε το Δημόσιο ίσως δεκαπλάσια από το σκάνδαλο της Siemens, αλλά ένοχοι δεν υπάρχουν!
Η εταιρεία (μέσα από τα έγγραφα που κατασχέθηκαν και βρίσκονται στη δικογραφία) βαθμολογεί πολιτικούς και επαγγελματίες της Υγείας ανάλογα με την επιρροή τους στην κοινή γνώμη και το πόσο αναγκαίο είναι για τα στελέχη της να τους «πλησιάσουν». Δίνει, πέρα από τις κατευθύνσεις, τα «κόκκινα» ονόματα εκείνων για τους οποίους συνιστά πλέον «καμία επαφή» δεδομένου ότι… κάηκαν! Ο πρώην ισχυρός άνδρας Κ. Φρουζής έχει αποχωρήσει και βρίσκεται πλέον στο μικροσκόπιο της Δικαιοσύνης.
Κοινοτικά κονδύλια
«Αλήθειες και ψέματα»
6-7 Οκτωβρίου
Η αντιπολίτευση ανακάλυψε το φθινόπωρο τις απελπιστικές συνθήκες υποδοχής στα νησιά και έσπευσε να τις αποδώσει σε… σκάνδαλο κακοδιαχείρισης των ευρωπαϊκών κονδυλίων, επικαλούμενη ανακριβή στοιχεία και άσχετες έρευνες της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης, ενώ συνέχισε να μιλά για αδιαφάνεια, ακόμη και αφού δόθηκαν στη Βουλή όλες οι κρατικές συμβάσεις για το προσφυγικό.
Η προσπάθεια να μετατοπιστεί η συζήτηση προς τη σκανδαλολογία αποκρύπτει τον πυρήνα του προβλήματος, τις ξενοφοβικές πολιτικές αποτροπής της Ε.Ε. και την αδυναμία της να θεσπίσει σύστημα αναλογικής κατανομής των προσφύγων στα κράτη-μέλη. Το πάγωμα του Ευρωπαϊκού Κοινού Συστήματος Ασύλου μέχρι τις ευρωεκλογές αυξάνει την πίεση στις χώρες υποδοχής. Η συνέντευξη ασύλου κλείνεται σήμερα για το 2023, αν καταφέρει κανείς να πιάσει γραμμή μέσω σκάιπ.
Την ίδια στιγμή, αγνοείται η τύχη της έρευνας για τον τραγικό πνιγμό προσφύγων στο Αγαθονήσι τον Μάρτιο, παρόλο που είχε ειδοποιηθεί το Λιμενικό, ενώ πληθαίνουν οι καταγγελίες για βίαιες παράνομες αστυνομικές επιχειρήσεις επαναπροώθησης προσφύγων στον Εβρο.
ΧΥΤΑ Φυλής
«Τοξική βόμβα απειλεί την Αττική»
21 Μαρτίου
Η «Εφ.Συν» φέρνει στο φως μελέτη για τη ρύπανση στην ευρύτερη περιοχή του ΧΥΤΑ Φυλής. Ενα τρομακτικό κοκτέιλ ρύπων, βαρέων μετάλλων, ακόμη και ραδιενεργών στοιχείων, κατέγραψαν μελετητές ιδιωτικής εταιρείας σε περιοχή έκτασης 10.000 στρεμμάτων γύρω από την Ολοκληρωμένη Εγκατάσταση Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΟΕΔΑ) Φυλής (η οποία εκτείνεται σε 3.000 στρέμματα).
Οι συγκεντρώσεις ρύπων σε έδαφος, υπέδαφος και ατμόσφαιρα υπερέβαιναν τα θεσμοθετημένα όρια, αποδεικνύοντας το μέγεθος τη επιβάρυνσης που έχει δεχθεί η περιοχή από την επί δεκαετίες λειτουργία της χωματερής – «μνημείο περιβαλλοντικού χάους, αρρώστιας και ανθρώπινου πόνου», όπως έχει χαρακτηριστεί σε έκθεση της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Η εφημερίδα μας αποκάλυψε το προκαταρκτικό τεύχος της μελέτης της «Asprofos Engineering» με ημερομηνία 2/11/2015. Η μελέτη είχε ανατεθεί στην εταιρεία από την ίδια τη δημοτική αρχή Φυλής τον Οκτώβριο του 2015. Θάφτηκε όμως σε ένα συρτάρι, μέχρι τη στιγμή του δημοσιεύματός μας.
Στ. Ζιαμπ.
Η «πλαστογράφος» καθαρίστρια
«Τερατώδης ποινή, τεράστια οργή»
Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου
Μια 53χρονη εργαζόμενη καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια κάθειρξη, επειδή πριν από είκοσι χρόνια παραποίησε τα στοιχεία στο ενδεικτικό Δημοτικού, προκειμένου να εξασφαλίσει τα απαραίτητα προσόντα και να μπορέσει να συμμετάσχει σε διαγωνισμό για την πρόσληψη προσωπικού καθαριότητας σε σχολείο.
Η -στα όρια της αναλγησίας- ποινή που της επέβαλε το πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας ξεσήκωσε ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης προς το πρόσωπο της γυναίκας. Υπό το βάρος της κατακραυγής, η 53χρονη αποφυλακίστηκε στις 27 Νοεμβρίου και αναμένει την εκδίκαση της υπόθεσής της στον Αρειο Πάγο.
Εθνικιστικές καταλήψεις σχολείων
«Πήρε αποβολή η Ακροδεξιά»
Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου
Οι εθνικιστικές μαθητικές καταλήψεις, που ξεκίνησαν από τη Βόρεια Ελλάδα, αφύπνισαν τον μαθητικό κόσμο, ο οποίος με μαζικές αντιφασιστικές συγκεντρώσεις και δράσεις γύρισε την πλάτη στην ακροδεξιά προπαγάνδα.
Η ταυτότητα των υποκινητών δεν έμεινε φυσικά κρυφή. Μέσω μηνυμάτων, ακροδεξιοί υποκινούσαν καταλήψεις με θέμα το Μακεδονικό, τον Κατσίφα και τη Β. Ηπειρο, παρά το γεγονός ότι οι οργανωτές προσπάθησαν να εμφανίσουν σαν κάτι αυθόρμητο τις καταλήψεις, οι οποίες, σημειωτέον, δεν «πάτησαν» σε συλλογικές αποφάσεις.
Η πλειονότητα του πολιτικού -και όχι μόνο- κόσμου καταδίκασε τις καταλήψεις, καθιστώντας εκκωφαντική την αφωνία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ η τοποθέτηση μελών της Ν.Δ. υπέρ των εθνικιστικών καταλήψεων έκανε ακόμη πιο αλγεινή εντύπωση.
Από τις συνεντεύξεις στην «Εφ.Συν.» και στον Τάσο Τσακίρογλου
«Η Ευρώπη απέναντι στα τέρατα που θρέφει»
Μικαέλ Λεβί
Γάλλος κοινωνιολόγος και φιλόσοφος
«Μια πιθανή εξήγηση για την άνοδο της Ακροδεξιάς και του ρατσισμού είναι ότι η νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, εξασθενώντας τα εθνικά κράτη, τις εθνικές οικονομίες και τις εθνικές κουλτούρες, προκάλεσε αντιδράσεις “πανικού ταυτότητας”. Η λεγόμενη “μεταναστευτική κρίση” χειραγωγήθηκε έξυπνα από τα ακροδεξιά κόμματα ή τις κυβερνήσεις σαν μια “απειλή στην εθνική, εθνοτική ή θρησκευτική μας ταυτότητα”. Η αλήθεια είναι ότι οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί γερνάνε και έχουν ένα αυξανόμενο δημογραφικό έλλειμμα: ειδικοί της δημογραφίας εξηγούν ότι η μετανάστευση είναι η μοναδική ελπίδα για να πετύχουμε κάποιου είδους ισορροπία».
Πίτερ Ράμσεϊ
Βρετανός καθηγητής Νομικής
«Η Αριστερά πρέπει να υψώσει το ανάστημά της για τη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία. Οι συντηρητικοί και οι εθνικιστές μπόρεσαν να διεκδικούν αυτές τις ιδέες, επειδή το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς έχει υποστηρίξει το αυταρχικό υπερεθνικό σχέδιο της Ε.Ε. Ομως η λαϊκή κυριαρχία και η δημοκρατία ανήκουν στην Αριστερά και πρέπει να τα πάρουμε πίσω… Κυριαρχία, δημοκρατία, αυτοδιάθεση: αυτά δεν είναι ξενοφοβικές ή αποικιοκρατικές ιδέες. Είναι ακριβώς το αντίθετο. Η λαϊκή κυριαρχία είναι το θεμέλιο της δημοκρατίας. Και η δημοκρατία –πολιτική, οικονομική και κοινωνική– πρέπει να βρίσκεται στην καρδιά του σχεδίου της Αριστεράς».
Σαμίρ Αμίν
Γαλλο-αιγύπτιος οικονομολόγος
«Δεν βρισκόμαστε πια σε μια δημοκρατία, ακόμα και αστική δημοκρατία, στην οποία υπήρχαν η Αριστερά και η Δεξιά και αποδεχόταν τους βασικούς κανόνες του καπιταλισμού και για τις δύο πλευρές, τουλάχιστον την πλειοψηφία τους, αλλά υπό διαφορετικές συνθήκες για την εργασία και το κεφάλαιο. Δεν συμβαίνει πια αυτό. Εχουμε ένα ολοκληρωτικό σύστημα, το οποίο έχει εξισώσει την εκλογική Αριστερά, την πλειοψηφία της, με τη Δεξιά. Δηλαδή, μια συναίνεση που αποδέχεται τον έλεγχο του μονοπωλιακού κεφαλαίου πάνω σε ολόκληρο το οικονομικό σύστημα και άρα και στο πολιτικό σύστημα».
Βόλφγκανγκ Στρεκ
Γερμανός κοινωνιολόγος
«Πιστεύω απολύτως ότι μια νέα, βαθύτερη οικονομική κρίση δεν είναι απλώς πιθανή, αλλά σχεδόν σίγουρη. Το παλιό μοντέλο της ευρωπαϊκής ενοποίησης –μια συγκεντρωτική ομοιόμορφη κυβέρνηση στην Ευρώπη ως όλον, με μια τεχνοκρατική γραφειοκρατία στις Βρυξέλλες, που δεν λογοδοτεί, και με ένα μυστικοπαθές Συμβούλιο, που κυριαρχείται από δύο χώρες, τη Γερμανία και τη Γαλλία– έχει αποτύχει… Χρειαζόμαστε μια νέα αντίληψη οριζόντιας και αυτόνομης συνεργασίας ανάμεσα σε κυρίαρχα δημοκρατικά έθνη-κράτη, με μια “μεταβλητή γεωμετρία” συμμετοχής σε κοινά σχέδια, από τα οποία επωφελούνται όλες οι συμμετέχουσες χώρες».
Σαντάλ Μουφ
Βελγίδα καθηγήτρια Πολιτικής Θεωρίας
«Είμαι όντως εναντίον της Ε.Ε., όπως είναι σήμερα. Δηλαδή νεοφιλελεύθερη. Τάσσομαι υπέρ μιας δημοκρατικής επαναθεμελίωσης της Ε.Ε., για να το θέσω έτσι, διότι δεν μπορούμε να κάνουμε σήμερα σημαντικές βελτιώσεις. Χρειαζόμαστε μια Ε.Ε., αλλά μια διαφορετική Ε.Ε. Χρειαζόμαστε διαφορετικές στρατηγικές γι’ αυτήν την επαναθεμελίωση. Χρειαζόμαστε επιτυχείς πολιτικές απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό, στο πλαίσιο των κρατών. Αλλά, για να το πετύχουμε αυτό, απαιτείται συνέργεια ανάμεσα σε διαφορετικά αριστερά λαϊκιστικά κινήματα».
Τζιμ Γούλφρις
Βρετανός καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης
«Ακόμα και στην καρδιά της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης έχουμε δει μια ισχυρή αντίσταση στις προσπάθειες των συντηρητικών κυβερνήσεων να δημιουργήσουν ένα “εχθρικό περιβάλλον” για τους μετανάστες.
»Οσο θα υπάρχουν συνθήκες που θα πηγαίνουν πίσω τους ανθρώπους, η επαναστατική παράδοση θα συνεχίζει να εμπνέει εκείνους που παλεύουν ενάντια στους περιορισμούς για έναν άλλο κόσμο. Το πώς θα μοιάζει ο κόσμος μας, θα εξαρτηθεί από τη συλλογική μας ικανότητα να τον φανταστούμε και να τον επιδιώξουμε».
Τζον Μόλινιου
Ιρλανδός πανεπιστημιακός και μέλος του κινήματος United Against Racism
«Δεν νομίζω, λοιπόν, ότι σήμερα είμαστε στην κατάσταση της δεκαετίας του ’30. Δεν πιστεύω ότι θα δούμε στη Γερμανία ή σε οποιαδήποτε άλλη κεντροευρωπαϊκή χώρα την επιβολή κάποιου φασιστικού καθεστώτος. Απ’ αυτή την άποψη, η σύγκριση είναι λάθος. Από την άλλη, δεν πρέπει να ξεχνάμε τι έγινε με τον φασισμό στην Ευρώπη. Υπάρχουν σημαντικά μαθήματα που πρέπει να αντλήσουμε. Το πρώτο που πρέπει να μάθουμε είναι ότι ο φασισμός πρέπει να αντιμετωπιστεί και να ηττηθεί προτού ενισχυθεί και εδραιωθεί».
Τζον Χόλογουεϊ
Ιρλανδός καθηγητής Κοινωνιολογίας
«Ο μόνος τρόπος για να αντισταθείς αποτελεσματικά στην ξενοφοβία και τον ρατσισμό, είναι η κατάργηση του καπιταλισμού, αυτού του φοβερού συστήματος, το οποίο έχει αποτύχει. Για όσο θα έχουμε καπιταλισμό, θα έχουμε σύνορα, τα οποία από τη φύση τους εμπεριέχουν βία. Τα σύνορα υπάρχουν, για να κρατούν έξω τους ανθρώπους. Να ξεχωρίζουν την Ελλάδα, την Αγγλία κ.λπ. από τους δεύτερης κατηγορίας ανθρώπους. Ετσι, ο ρατσισμός συνδέεται με την ύπαρξη των συνόρων. Γι’ αυτό είναι αναγκαίες εκστρατείες κατά του εθνικισμού και του ρατσισμού».
Ακροδεξιά – Ευρώπη
«Η Ευρώπη τρομάζει μπροστά στον καθρέφτη της»
11 Σεπτεμβρίου
Η μεγαλύτερη ακροδεξιά νίκη της χρονιάς σημειώθηκε αναμφίβολα στην Ιταλία, όπου η Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι (συνγ-)κυβερνά πλέον μαζί με τα Πέντε Αστέρια, ενώ προηγείται και στην πρόθεση ψήφου για τις ευρωεκλογές. Ετσι, οι ευρωπαϊκές χώρες όπου οι ακροδεξιοί είτε πρωταγωνιστούν, είτε συμμετέχουν στην κυβέρνηση αυξάνονται πλέον σε οκτώ: Ιταλία (Λέγκα), Ουγγαρία (Ενωση Πολιτών του Ορμπαν), Αυστρία (FPO του αντικαγκελάριου Στράχε), Πολωνία (Νόμος και Δικαιοσύνη του Κατσίνσκι), Τσεχία (Δράση Δυσαρεστημένων Πολιτών του Μπάμπις), Φινλανδία (Γαλάζια Μεταρρύθμιση, προϊόν της διάσπασης των Αληθινών Φινλανδών), Νορβηγία (Κόμμα της Προόδου) και φυσικά η Δανία, όπου το ακροδεξιό Κόμμα του Λαού στηρίζει «παθητικά» την κυβέρνηση μειοψηφίας.
Η λίστα αυτή αυξάνεται σε εννιά, (ότ)αν συνυπολογίσουμε τους ΑΝ.ΕΛΛ. στην Ελλάδα, και θα έφτανε τις δέκα, αν οι Φλαμανδοί εθνικιστές δεν απέσυραν πριν από δυο εβδομάδες τη στήριξή τους στην κυβέρνηση Μισέλ, επειδή υπέγραψε το Σύμφωνο του ΟΗΕ για τη Μετανάστευση.
Και εκεί που δεν κυβερνούν ή συγκυβερνούν, οι ακροδεξιοί είναι συχνά αξιωματική αντιπολίτευση ή τρίτο κόμμα: στη Γαλλία η Μαρίν Λεπέν έχασε μεν πέρσι από τον Μακρόν, αλλά πήρε 34% στον δεύτερο γύρο και προηγείται στις δημοσκοπήσεις για τις ευρωεκλογές, ενώ η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) απέσπασε 12,6% στις περσινές εκλογές και πρόσφατα στη Βαυαρία εκτόξευσε τα ποσοστά της από μηδέν σε 10,2%. Στην Ολλανδία, οι ακροδεξιοί του Βίλντερς κέρδισαν τη δεύτερη θέση με 13% και στην Ισπανία είδαμε πρόσφατα το ακροδεξιό Vox να κερδίζει 12 έδρες στην αυτόνομη Βουλή της Ανδαλουσίας.
Τέλος, η ραγδαία μεταστροφή των -παραδοσιακά σοσιαλδημοκρατικών- σκανδιναβικών χωρών προς την ξενοφοβική Ακροδεξιά επιβεβαιώθηκε από την πρόσφατη υψηλή εκλογική επίδοση (18%) των Σουηδών Δημοκρατών, κόμματος με νεοφασιστικές και ρατσιστικές καταβολές.
