Ο τίτλος του βιβλίου που έλαβα στο γραφείο μου είναι «Φιλοζωία και Ομοιοπαθητική». Η συγγραφέας του, Κορίννα Καρκανίδου (την οποία δεν έχω την τιμή να γνωρίζω), έχει σπουδάσει – διαβάζω απ’ το «αυτί» του εξωφύλλου: αρχιτεκτονικό-μηχανολογικό σχέδιο, ψυχολογία και παιδαγωγική στο Παρίσι, αστρολογία, αριθμολογία, εσωτερισμό (;) και βυζαντινή μουσική. Και έχει εργαστεί, κατά δήλωσίν της, ως σχεδιάστρια (Ιζόλα, Πετζετάκις), ως ψυχολόγος, αστρολόγος, ψυχοθεραπεύτρια, στο ατομικό ωροσκόπιο κ.λπ. Και εφοδιασμένη με τόσες και τόσες γνώσεις, αποφάσισε να γράψει ένα βιβλίο για τη ζωοφιλία και την ομοιοπαθητική.
Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο, η συγγραφέας ασχολείται με τη ζωοφιλία, που τη διακονεί με πάθος εδώ και χρόνια, προσφέροντας αγάπη, φροντίδα, χρόνο και χρήμα, τόσο ατομικά όσο και μέσα από σχετικές οργανώσεις. Και καταθέτει τις απόψεις της για τη σωστή σχέση ανθρώπου και ζώων. Απόψεις ενδιαφέρουσες.
Το δεύτερο μέρος του βιβλίου είναι αφιερωμένο στην ομοιοπαθητική κτηνιατρική, όπως την έχει βιώσει η ίδια, φροντίζοντας τα ζωάκια της ή τα αδεσποτάκια της περιοχής της.
Και εδώ υπάρχει η ένστασή μου: Ενώ το πρώτο μέρος του βιβλίου το βρήκα ενδιαφέρον, το δεύτερο θεωρώ ότι θα ήταν καλύτερο και πιο έγκυρο αν είχε γραφτεί από έναν ομοιοπαθητικό γιατρό. Διότι, ας μην το ξεχνάμε, η ομοιοπαθητική είναι ιατρική.
