Το «Καλή χρονιά» που ευχόμαστε στην ανάγωγη νεοελληνική κοινωνία οφείλει να έχει συγκεκριμένη στόχευση! Δύο αναρτήσεις, μεταξύ Χριστουγέννων – Πρωτοχρονιάς, στο facebook το μαρτυρούν και πάλι.
Κείμενα γραμμένα από τα χέρια πατέρα με γιο καθισμένο σε αναπηρικό αμαξίδιο και συμπολίτη, επίσης κάτοχο κινητικού προβλήματος (η έκφραση με «ειδικές ανάγκες» υπάρχει μόνο στην Ελλάδα και πουθενά αλλού στον κόσμο!). Ο πατέρας συνόδευε τον γιο του εκείνη την ημέρα στην Καλλιθέα, όπως άλλες μέρες, αλλού, για χριστουγεννιάτικη βόλτα και ψώνια. Η αδυναμία να προσεγγίζουν τους προορισμούς τους μέσω ακατάλληλων πεζοδρομίων, ανυπαρξίας ραμπών ή ύπαρξης άλλων, με λανθασμένη-επικίνδυνη κλήση και επιφάνεια -και όχι μόνο–, έπληξε την ψυχική ηρεμία τους, απείλησε σοβαρά και πάλι την ήδη βεβαρημένη σωματική κατάσταση του καθήμενου σε αμαξίδιο… Βρισκόμενος σε απόγνωση, ο πατέρας άρχισε να σπάει, να καταστρέφει ό,τι εμπόδιζε την ομαλή διέλευση του αναπηρικού αμαξιδίου! Δεν γίνεται αλλιώς σ’ αυτόν τον εχθρικό περίγυρο…
Ο άλλος συμπολίτης ήταν «καρφωμένος» στο ίδιο σημείο επειδή ένα αυτοκίνητο είχε παρκάρει πάνω στη ράμπα-μέσο για τη διέλευσή του. Αποφάσισε να περιμένει τον κάτοχο του αυτοκινήτου και μετά να συνεχίσει την πορεία προς τον προορισμό του. Περαστικοί κατάλαβαν τι συνέβαινε και όλοι μαζί αποφάσισαν να περιμένουν τον ασυνείδητο συμπολίτη-οδηγό. Οταν ήρθε ζήτησε και τα… ρέστα! Εβρισε και σάρκασε για τη σωματική κατάστασή του(!) τον καθισμένο στο αναπηρικό καροτσάκι. Δημιουργήθηκε ένταση και λίγο έλειψε οι συγκεντρωμένοι να λιντσάρουν τον κάτοχο του αυτοκινήτου και κάτοχο αναίδειας.
Πριν εντοπίσουμε κατάλληλους πολιτικούς, οφείλουμε -και μέσα μας!– να αναζητήσουμε κατάλληλους πολίτες. Και κάτι άλλο: νόμοι προστασίας των συμπολιτών που ψάχνουν την κοινωνική επανένταξη παρά το σωματικό πρόβλημά τους υπάρχουν! Θα εφαρμοστούν ποτέ;
