Μαζί με τη νέα χρονιά κάνει το ντεμπούτο του και το νέο Κογκρέσο στις ΗΠΑ. Από σήμερα αναλαμβάνουν τα καθήκοντά τους οι νέοι βουλευτές και γερουσιαστές που εξελέγησαν τον Νοέμβριο, ύστερα από μια ψηφοφορία που έδωσε τη Βουλή των Αντιπροσώπων στους Δημοκρατικούς, άφησε όμως τη Γερουσία στα χέρια των Ρεπουμπλικανών.
Η Βουλή, της οποίας αναμένεται να προεδρεύσει εκ νέου η Νάνσι Πελόζι, θα έχει πρώτο μέλημα την επαναλειτουργία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, η οποία έχει εν μέρει παραλύσει εδώ και 13 μέρες λόγω της άρνησης του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και των σκληροπυρηνικών Ρεπουμπλικανών να εγκρίνουν ένα προσωρινό πακέτο χρηματοδότησης αν δεν περιλαμβάνει και το κονδύλι των 5 δισ. δολαρίων για το διαβόητο τείχος στα σύνορα με το Μεξικό.
Χθες το απόγευμα -αργά το βράδυ ώρα Ελλάδας- αναμενόταν συνάντηση του Τραμπ στον Λευκό Οίκο με ηγετικά στελέχη του Κογκρέσου, του απερχόμενου και του νέου, σε μια ύστατη προσπάθεια για εξεύρεση λύσης στην κυβερνητική παραλυσία.
Οι προσδοκίες, ωστόσο, ήταν ιδιαίτερα χαμηλές, καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν φαινόταν διατεθειμένη για υποχωρήσεις. Ούτε ο Τραμπ ούτε φυσικά οι Δημοκρατικοί οι οποίοι αδημονούσαν να αναλάβουν τη Βουλή για να επιχειρήσουν το ξήλωμα των πολιτικών του προέδρου.
«Η ασφάλεια των συνόρων και το “θέμα” του τείχους και του λουκέτου δεν είναι ακριβώς αυτά με τα οποία θα ήθελε να ξεκινήσει η Νάνσι Πελόζι τη θητεία της ως πρόεδρος της Βουλής! Μήπως να κάνουμε μια συμφωνία;», έγραψε ο Τραμπ στο τουίτερ λίγες ώρες πριν από τη συνάντηση, για να εισπράξει από τη μελλοντική -κατά τα φαινόμενα- πρόεδρο την απάντηση: «Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δώσει στους Δημοκρατικούς μια σπουδαία ευκαιρία να δείξουν πώς θα κυβερνήσουν με υπευθυνότητα και θα περάσουν σύντομα το σχέδιό τους για να μπει τέλος στο λουκέτο που έβαλε ανεύθυνα».
Η Νάνσι Πελόζι έκανε επίσης λόγο για μια «νέα πλειοψηφία που δεσμεύεται να εργαστεί για τον λαό». Μερικά από τα πρώτα μέτρα που αναμένεται να φέρουν οι Δημοκρατικοί θα αφορούν τη διαφάνεια στη χρηματοδότηση των πολιτικών και την προστασία του συστήματος υγείας που θέσπισε ο Μπαράκ Ομπάμα (Obamacare).
Πολλά από αυτά τα μέτρα, βέβαια, αναμένεται να προσκρούσουν στον σκόπελο της ρεπουμπλικανικής Γερουσίας.
Σε προεκλογική τροχιά
«Η κρίση με τη χρηματοδότηση της κυβέρνησης ίσως να είναι η πιο εύκολη πρόκληση – ο ειδικός εισαγγελέας Ρόμπερτ Μιούλερ στριμώχνει τον πρόεδρο και η βάση των Δημοκρατικών παθαίνει σιελόρροια στην ιδέα της παραπομπής του.
Οι σκληροπυρηνικοί υποστηρικτές του Τραμπ στο Κογκρέσο τρώγονται να ανταποδώσουν τα πυρά και να σπρώξουν τον πρόεδρο ακόμα πιο δεξιά.
Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και τις εκλογές του 2020, δεν έχουμε ακριβώς τη συνταγή για μια διακομματική συνεννόηση», σχολίαζε η ιστοσελίδα Politico.
Κατά γενική ομολογία, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μακρά προεκλογική τροχιά. Ηδη από το στρατόπεδο των Δημοκρατικών εμφανίζονται πιθανοί διεκδικητές του χρίσματος.
Από καιρό οι φήμες θέλουν τον πρώην αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν να το σκέφτεται, ενώ η γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες τη σύσταση διερευνητικής επιτροπής σχετικά με την υποψηφιότητά της στις προεδρικές του 2020.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσουν αρκετοί και το αρκετά επικριτικό άρθρο για τον Τραμπ που δημοσίευσε ο πρώην Ρεπουμπλικανός υποψήφιος για το προεδρικό αξίωμα, Μιτ Ρόμνεϊ, στην Washington Post.
«Ο Τραμπ δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων», έγραψε μεταξύ άλλων ο Ρόμνεϊ, ο οποίος σήμερα αναλαμβάνει το αξίωμα του γερουσιαστή της Γιούτα.
Ο Ρόμνεϊ εξήρε ορισμένες από τις κινήσεις του Τραμπ, όπως τις γενναίες φοροαπαλλαγές, την τοποθέτηση συντηρητικών δικαστών στο Ανώτατο Δικαστήριο και την επιθετική εμπορική πολιτική του απέναντι στην Κίνα.
Τόνισε, ωστόσο, ότι θα σταθεί απέναντί του σε τακτικές που είναι «διχαστικές, ρατσιστικές, σεξιστικές, αντιμεταναστευτικές ή καταστρεπτικές για τους δημοκρατικούς θεσμούς».
«Εγώ πέτυχα μια μεγάλη νίκη ενώ εκείνος έχασε», του απάντησε ο Ντόναλντ Τραμπ μέσω τουίτερ, καλώντας τον παράλληλα να γίνει «ομαδικός παίκτης».
Με το Κογκρέσο διαιρεμένο στα δύο και με την προοπτική του 2020 να ξεσηκώνει και ρεπουμπλικανικά πυρά κατά του προέδρου, προαναγγέλλεται μια ιδιαίτερα έντονη, συγκρουσιακή και ενδιαφέρουσα πολιτική χρονιά. Αν όχι, διετία…
