Tώρα μάλλον ήρθε η πραγματική ώρα της Αριστεράς και πρέπει να προετοιμαζόμαστε να δούμε πράματα και θάματα, όσα βέβαια μπορούν να λάβουν χώρα σε μια λεηλατημένη, από δολοπλόκους και διεφθαρμένους, εκφραστές του παλιού σαθρού και λοιπά πολιτικού συστήματος.
Τώρα που η κυβέρνηση απαλλάχτηκε από το δεξιό της, εθνικιστικό φόρτωμα, τώρα ανοίγουν οι πύλες για μια θαυμάσια διακυβέρνηση από ανθρώπους με άλλο ήθος και πνευματική καλλιέργεια [ψυχικές και νοητικές ιδιότητες που δεν έβρισκαν δίοδο ώς τούδε ή τέλος πάντων ο δρόμος τους προς την επιφάνεια της κοινωνίας ήταν δυσπέλαστος] – όλα αυτά λόγω συνύπαρξης με τον Πάνο Καμμένο, τον και ακροδεξιό θεωρούμενο από τινές της ίδιας της κυβέρνησης [του πρώτου κόμματός της].
Οντως είναι μια θαυμασία ευκαιρία να αναδιπλωθεί η ριζική [ριζοσπαστική, καλέ] πολιτική: αυτή της ισηγορίας, της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, κάποιος όμως πρέπει να την αρπάξει από τα μαλλιά εγκαίρως· έτσι και δεν τα καταφέρει, μετά είναι δύσκολο [η κόμη στην κεφαλή του καιρού κοσμεί μόνο το μπροστινό μέρος, το πίσω είναι καραφλό]. Υπάρχουν έτοιμοι και ικανοί άνθρωποι [πολιτικοί] να αρπάξουν την κόμη του;
Η αύρα πάντως που πνέει στην ελληνική ατμόσφαιρα μετά την παραίτηση των Ανεξάρτητων Ελλήνων [όχι όλων] έχει σκορπίσει κύματα ανατριχίλας στην ελληνική κοινωνία και σε όσους πιστεύουν ότι ακόμη και σήμερα μπορεί να εφαρμοστεί μια αριστερή πολιτική – ξεχνάνε όλοι αυτοί ότι η Αριστερά είναι φρόνημα, όχι πράξη, αλλά αυτό [η λήθη ή η αδαημοσύνη, που είναι χειρότερο] δεν ενοχλεί κανέναν. Δεν είναι καιρός να απαρνηθούμε την ιδεολογία μας με τόσους εχθρούς, που επιβουλεύονται την αριστερή, επιτέλους, κυβέρνηση.
Ας είναι· όσο και αν χειραγωγείται ο ψηφοφόρος κάτι θα μπορεί να βλέπει από μόνος του ή κάτι να νιώθει στο πετσί του [κυρίως στην τσέπη του]. Καλείται να ανακαλέσει τις τυχόν αρνητικές εκτιμήσεις του για τα τελευταία τέσσερα χρόνια και να πειστεί πως ό,τι έγινε έγινε με το λουρί στον σβέρκο και όχι από ανικανότητα και εξουσιομανία όσων υπέγραψαν τα φριχτά μνημόνια.
Σημειώνεται ότι αν δεν είχαμε βγει από τα μνημόνια ο Καμμένος δεν θα δήλωνε παραίτηση γιατί δεν θα είχε τελειώσει το εθνικό τους χρέος: να απαλλάξουν τη χώρα από τα μνημόνια και να πατάξουν τη διαφθορά, να την τσακίσουν. Τσάκισε τη ματαιοδοξία σου, φώναζε, καθυστερημένα κι αυτός, ο Εζρα Πάουντ. Η ματαιοδοξία δεν φαίνεται να τσακίστηκε· αντίθετα τσακίστηκε το φρόνημα του λαού, οι ελπίδες για κάτι καλύτερο.
Αλλά δεν συμφέρει να απελπιζόμαστε – οι μέρες είναι ιστορικές και οφείλουμε να εμβαπτιστούμε στα νάματα τούτης της ιστορικότητας, να αποκαθαρθούμε ίσως. Μη χάσουμε, διάβολε, τέτοια ευκαιρία. Αυτή είναι η ανθρωπότητα – και αυτή είναι η πολιτική κατάσταση στη χώρα· επίσης οικονομική και πολιτισμική.
Οσο δεν υπάρχει ελληνικός λαός δεν υπάρχουν και Ελληνες πολιτικοί – αυτό ας το βάλουμε όλοι στο μυαλό μας [εάν ακόμη έχουμε μυαλό]. Οχληρά είναι όλα τούτα, αλλά ας μην τα αγνοούμε, ας μην τα υποβαθμίζουμε. Δεν αρκεί η ετικέτα του Αριστερού, οποιοσδήποτε μπορεί να την κάνει σημαία. Μετά [πίσω από] τις ετικέτες τι γίνεται.
